1 да Цімафея 4 разьдзел
Першае пасланьне да Цімафея
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Яна Станкевіча
Дух жа ясна кажа, што ў астатнія часы некаторыя адступяцца ад ве́ры, слухаючыся духоў спакушаючых і навук дэманавых,
Дух жа выразьліва кажа, што ў вапошнія дні адступяць некатрыя ад гэтае веры, зважаючы на ашукных духоў і навукі дзявальскія,
у крывадушнасьці брахлівых, загарэлых у сумле́ньні сваім,
У двудушнасьці ману гукаючых, із спаленым сумленьням сваім,
што забяраняюць жаніцца, (кажуць) узьдзе́ржывацца ад е́жы, якую Бог стварыў дзеля спажываньня з падзякай ве́рнымі і пазнаўшымі праўду.
Што бароняць жаніцца, расказуюць узьдзержавацца ад ежы, каторую Бог стварыў, каб верныя й пазналыя праўду прыймалі з падзякаю.
Бо ўсякае стварэньне Божае добрае, і нішта не гане́бнае, што прымаецца з падзякаю,
Бо кажнае стварэньне Божае добрае, і нішто ня мае быць адхінена, будучы прыймана з падзякаю,
бо асьвячаецца словам Божым і малітваю.
Бо пасьвячаецца словам Божым і маленьням.
Падаючы́ гэтае братом, будзеш добрым служкай Ісуса Хрыста, кормленым словамі ве́ры і добрай навукай, за якой ты пасьле́даваў.
Пакладаючы гэта перад братамі, будзеш добры слугачы Хрыста Ісуса, гадаваны словамі веры і добрай навукаю, за каторай ты пайшоў.
А паганых і бабскіх казак цурайся, сябе́-ж прывучай да багабойнасьці;
Сьвецкіх жа а старых бабаў байкаў чурайся, але ўкладайся ў набожнасьці.
бо цяле́снае навы́тараньне мала карыснае, а багабойнасьць на ўсё карысная, маючы прырачэньне жыцьця цяпе́рашняга і будучага.
Бо цялеснае ўкладаньне мала карыснае, але набожнае карыснае да ўсёга, маючы абятніцу жыцьця цяперашняга й прыйдучага.
Слова гэтае ве́рнае і ўсякага прыняцьця годнае.
Слова гэтае вернае й кажнага прыйма годнае.
Бо мы дзеля гэтага і працуем, дый ненавідзяць нас, што спадзяваліся на Бога Жывога, які ёсьць Збавіцель усіх людзе́й, а найбале́й ве́рных.
Бо мы дзеля таго гарапашнічаем а труднімся, што спадзяемся на Бога жывога, Каторы ё Спас усіх людзёў, асабліва ж вернікаў.
Апавядай гэтае і навучай.
Загадуй гэта й вучы.
Няхай ніхто не пагарджае маладосьцяй твае́й, але будзь узорам для ве́рных у слове, у жыцьці, у любві, у духу, у ве́ры, у чыстасьці.
Ніхто няхай ня мае ўлегцы маладосьці твае, але будзь зразаю вернікам у слове, у паступку, у міласьці, у веры, у чысьціні.
Пакуль прыду, займайся чытаньнем, пацяшаньнем, навучаньнем.
Пакуль ня прыйду, зважай на чытаньне, навучаньне, вучэньне.
Ня будзь няўважлівым на здольнасьць у табе́, што дадзена табе́ прароцтвам, з узлажэньнем рук сьвяшчэнства.
Не занедбавай дару ў сабе, данага табе подле прароцтва з ускладам рук старшых.
На гэта зважай, у гэтым будзь, каб пасьпяваньне твае́ для ўсіх было яўнае.
Праз гэта рупся, будзь увесь у гэтым, каб дасьпех твой быў відавочны ўсім.
Уваходзь у сябе́ і ў навуку, трывай у гэтым, бо, гэтак робячы, і сябе́ збавіш, і тых, што слухаюць цябе́.
Глядзі самога сябе й навучаньня, трывай у гэтым, бо, так робячы, спасеш самога сябе і тых, што слухаюць цябе.
