Ёва 16 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Чарняўскага 2002
«Часта я чуў такія рэчы! Усе вы нікчэмныя пацяшыцелі.
Ці ж будзе канец пустым словам, або што так раздражняе цябе, што ты [так] адказваеш?
Мог і я гаварыць падобна, як вы, ды няхай бы душа ваша была на месцы маёй душы. Распачаў бы я да вас прамову і ківаў бы на вас галавою сваёй,
падбадзёрваў бы вас вуснамі сваімі і не стрымліваў бы руху вуснаў маіх.
Калі гаварыць буду, не суцішыцца боль мой; і калі замаўчу, не адыдзе ён ад мяне;
а цяпер змардаваў мяне боль мой і Ты спустошыў усю сям’ю маю.
Маршчыны мае сведчаць супраць мяне, і паўстае змардаванасць перад абліччам маім, пярэчачы мне.
Гнеў Яго разрывае мяне, і супрацівіцца мне, і скрыгоча зубамі сваімі на мяне. Вораг мой утаропіў вочы свае на мяне.
Яны разявілі на мяне пашчы свае, і, наракаючы, б’юць мяне ў сківіцу, і, сабраўшыся разам, — супраць мяне.
Замыкае мяне Бог у несправядлівага і перадае мяне ў рукі бязбожнікаў.
Я, той самы задаволены калісьці, знянацку раструшчаны стаўся. Схапіў Ён мяне за шыю, зламаў мяне і паставіў мяне перад Сабою, быццам на знак.
Акружыў Ён мяне дзідамі Сваімі, разарваў клубы мае, не пашкадаваў; ды расцярушыў па зямлі печань маю.
Ён раздзірае мяне, рвучы і катуючы, абрушыўся на мяне, быццам волат.
Пашыў я радно сабе на скуру і схіліў да зямлі рог мой.
Твар мой пачырванеў ад плачу, а павекі мае пацямнелі,
хоць без правіннасці рукі мае, бо малітвы мае былі чыстыя.
О зямля! Не закрый крыві маёй, і хай крык мой не знойдзе ў табе месца, дзе б сціх.
Бо вось на небе Сведка мой і Той, Хто ведае мяне, — на вышынях.
Вешчуны мае — думкі мае: да Бога струменіцца вока маё.
О, каб чалавек мог так судзіцца з Богам, як судзіцца сын чалавечы са сваім прыяцелем,
бо вось, прамінуць кароткія гады, і я пайду шляхам, з якога не вярнуся!
