4 царстваў 15 разьдзел

 

 

На дваццаць сёмы год Ерабаама, цара Ізраэля, Азарыя, сын Амазіі, цара Юдэі, пачаў цараваць.

 

Дваццаць сёмага году Еровоама, караля Ізраельскага, загаспадарстваваў Азара Амасёнак, кароль Юдэйскі.

Меў ён шаснаццаць гадоў, калі стаў царом, і цараваў у Ерузаліме пяцьдзесят два гады. Маці яго называлася Яхэлія з Ерузаліма.

 

Шаснанцаць год было яму, як загаспадарстваваў, і пяцьдзясят два гады гаспадарстваваў у Ерузаліме. Імя маці ягонае Ехоля, зь Ерузаліму.

І рабіў ён тое, што добрым было ў вачах Госпада, паводле ўсяго, што рабіў бацька яго, Амазія.

 

Ён рабіў пасьцівае ў ваччу СПАДАРОВЫМ у вусім, як рабіў Амася, айцец ягоны.

Толькі ўзгоркі не былі знішчаны; народ усё яшчэ складаў крывавыя ахвяры і кадзіў на ўзгорках.

 

Адно ўзвышшы ня былі аддалены: люд яшчэ абракаў а кадзіў на ўзвышшах.

І пакараў Госпад цара праказай, і быў ён пракажаны аж да дня сваёй смерці, і жыў у доме ў адзіноце; а сын цара Ёатам быў кіраўніком над палацам і судзіў народ зямлі.

 

І паразіў СПАДАР караля, і быў ён пракажаны аж да дня сьмерці свае, і жыў у вапрычоным доме. А Ёфам, сын каралёў, быў над домам, судзячы люд зямлі.

А іншыя дзеянні Азарыі і ўсё, што ён рабіў, — ці гэта не запісана ў Кнізе аналаў цароў Юдэі?

 

Засталыя справы Азарыны і ўсе, што ён зрабіў, ціж не запісаны яны ў кнізе летапісу каралёў Юдэйскіх?

І супачыў Азарыя з бацькамі сваімі, і пахавалі яго з бацькамі яго ў горадзе Давіда, і па ім царом стаў сын яго Ёатам.

 

І супачыў Азара з айцамі сваімі, і пахавалі яго з айцамі ягонымі ў месьце Давідавым. І загаспадарстваў Ёфам, сын ягоны, замест яго.

На трыццаць восьмы год Азарыі, цара Юдэі, Захарыя, сын Ерабаама, стаў царом Ізраэля ў Самарыі на шэсць месяцаў.

 

Трыццаць восьмага году Азары, караля Юдэйскага, загаспадарстваваў Захара Еровоамёнак над Ізраелям у Самары, і гаспадарстваваў шэсьць месяцаў.

І рабіў ён тое, што было ліхім у вачах Госпада, як рабілі бацькі яго; не адступіў ад грахоў Ерабаама, сына Набата, які ўводзіў у грэх Ізраэль.

 

Ён рабіў благое ў ваччу СПАДАРОВЫМ, як рабілі айцы ягоныя: не адхінаўся ад грахоў Еровоама Невацёнка, каторы ўвёў Ізраеля ў грэх.

А Сэлум, сын Явіса, змовіўся супраць яго, і напаў на яго ў Іблеаме і забіў, і цараваў на месцы яго.

 

І змовіўся супроці яго Шалум Явішонак, і выцяў яго перад людам, і забіў яго; і загаспадарстваваў замест яго.

А іншыя дзеянні Захарыі — ці гэта не запісана ў Кнізе аналаў цароў Ізраэля?

 

І засталыя справы Захаравы, вось, яны запісаныя ў кнізе летапісу каралёў Ізраельскіх.

Такое было слова Госпада, якое сказаў ён Егу, кажучы: «Сыны твае аж да чацвёртага пакалення будуць сядзець на пасадзе Ізраэля». І так сталася.

 

Гэткае было слова СПАДАРОВА, каторае Ён праказаў Егу, кажучы: «Сыны твае да чацьвертага пакаленьня будуць сядзець на пасадзе Ізраелявым». І было так.

Сэлум, сын Явіса, стаў царом на трыццаць дзевяты год Азарыі, цара Юдэі, і цараваў адзін месяц у Самарыі.

 

Шалум Явішонак загаспадарстваваў трыццаць дзявятага году Узі, караля Юдэйскага, і гаспадарстваваў адзін месяц у Самары.

І прыйшоў Манагэм, сын Гадзі, з Тэрсы, і прыбыў у Самарыю, і напаў на Сэлума, сына Явіса, у Самарыі і забіў яго, і стаў царом замест яго.

 

І ўзышоў Менагім Ґадзянок ізь Фірцы, і прышоў да Самары, і выцяў Шалума Явішонка ў Самары, і забіў яго, і загаспадарстваваў замест яго.

А рэшта дзеянняў Сэлума і змова яго, якую ён учыніў, — ці гэта не запісана ў Кнізе аналаў цароў Ізраэля?

 

Засталыя справы Шалумавы й змова ягоная, каторую ён зрабіў, вось, яны запісаныя ў кнізе летапісу каралёў Ізраельскіх.

Тады Манагэм спустошыў Тыпсах і ўсё, што ў ім было, і яго межы, пачынаючы ад Тэрсы; бо горад не пажадаў адчыніць яму. І ён забіў цяжарных жанчын і пасек іх.

 

Тады зразіў Менагім Тапуаг а ўсе, што ў ім а ў граніцах яго, ад Фірцы, бо ён не адчыніўся, за тое зразіў; усі цяжарныя жанкі ў ім парасьцінаў.

На трыццаць дзевяты год Азарыі, цара Юдэі, Манагэм, сын Гадзі, стаў царом Ізраэля ў Самарыі на дзесяць гадоў.

 

Трыццаць дзявятага году Азары, караля Юдэйскага, загаспадарстваваў Менагім Ґадзянок над Ізраелям, і гаспадарстваваў дзесяць год у Самары.

І рабіў ён ліхое ў вачах Госпада; не адступіў ад грахоў Ерабаама, сына Набата, які ўводзіў у грэх Ізраэль.

 

І рабіў ён благое ў ваччу СПАДАРОВЫМ: не адхінаўся ўсі дні свае ад грахоў Еровоама Невацёнка, каторы ўвёў Ізраеля ў грэх.

У яго дні прыйшоў Пул, цар асірыйцаў, у зямлю Ізраэля, і Манагэм даў Пулу тысячу талентаў срэбра, каб заручыцца яго дапамогай і ўмацаваць уладу ў сваіх руках.

 

Тады прышоў Пул, кароль Асырскі, на зямлю. І даў Менагім Пулу тысяча таланяў срэбра, каб рука ягоная магла быць за яго, дзеля ўмацаваньня каралеўства ў руццэ сваёй.

А пасля Манагэм гэта срэбра размеркаваў на ізраэльцаў, на ўсіх людзей багатых, па пяцьдзесят сікляў срэбра на кожнага чалавека, каб аддаць цару Асірыі. І цар асірыйцаў вярнуўся назад і не застаўся ў зямлі Ізраэля.

 

І расклаў Менагім гэтае срэбра на Ізраеля, на ўсіх багатыроў, даць каралю Асырскаму па пяцьдзясят сыкляў срэбра ад кажнага чалавека. І зьвярнуўся кароль Асырскі, і не застаўся там у зямлі.

А іншыя дзеянні Манагэма і ўсё, што ён зрабіў, — ці гэта не запісана ў Кнізе аналаў цароў Ізраэля?

 

Засталыя справы Менагімовы і ўсе, што ён зрабіў, ціж не запісаны яны ў кнізе летапісу каралёў Ізраельскіх?

І супачыў Манагэм з бацькамі сваімі; а пасля яго царом стаў Пацэя, сын яго.

 

І супачыў Менагім із айцамі сваімі. І загаспадарстваваў Пекага, сын ягоны, замест яго.

На пяцідзесяты год Азарыі, цара Юдэі, Пацэя, сын Манагэма, стаў царом Ізраэля ў Самарыі на два гады.

 

Пяцьдзясятага году Азары, караля Юдэйскага, загаспадарстваваў Пекага Менагіменак над Ізраелям у Самары, і гаспадарстваваў два гады.

І дапускаўся ён таго, што ліхім было ў вачах Госпада; не адступіў ад грахоў Ерабаама, сына Набата, які ўводзіў у грэх Ізраэль.

 

І рабіў ён благое ў ваччу СПАДАРОВЫМ, не адхінаўся ад грахоў Еровоама Невацёнка, каторы ўвёў Ізраеля ў грэх.

А змовіўся супраць яго Фацэй, сын Рамэліі, кіраўнік яго, і забіў яго ў Самарыі ў вежы царскага палаца, і з ім было пяцьдзесят ваяроў з сыноў галаадцаў. І ён забіў яго, і стаў царом пасля яго.

 

І змовіўся супроці яго Пекаг Рэмалёнак, капітан ягоны, і выцяў яго ў Самары ў палацу каралеўскага дому, з Арґовам а Арам, а зь ім былі пяцьдзясят чалавекаў із сыноў Ґілеадзкіх, і забіў яго, і загаспадарстваваў замест яго.

А іншыя дзеянні Пацэі і ўсё, што ён зрабіў, — ці гэта не запісана ў Кнізе аналаў цароў Ізраэля?

 

Засталыя справы Пекажыны і ўсе, што ён зрабіў, запісаныя ў кнізе летапісу каралёў Ізраельскіх.

На пяцьдзесят другі год Азарыі, цара Юдэі, Фацэй, сын Рамэліі, стаў царом Ізраэля ў Самарыі на дваццаць гадоў.

 

Пяцьдзясят другога году Азары, караля Юдэйскага, загаспадарстваваў Пекаг Рэмалёнак над Ізраелям у Самары, і гаспадарстваваў дваццаць год.

І дапускаўся ён таго, што ліхім было ў вачах Госпада; не адступаў ад грахоў Ерабаама, сына Набата, які ўводзіў у грэх Ізраэль.

 

І рабіў ён благое ў ваччу СПАДАРОВЫМ: не адхінаўся ад грахоў Еровоама Невацёнка, каторы ўвёў Ізраеля ў грэх.

У дні Фацэя, цара Ізраэля, прыйшоў Тэглатпаласар, цар Асура, і ўзяў ён Агіён, і Абэл-Бэт-Мааху, і Яноэ, і Кадэс, і Асор, і Галаад, і Галілею, усю зямлю Нэфталі, і перасяліў іх у Асур.

 

За дзён Пекага, караля Ізраельскага, прышоў Фіґлаф-Піл-Эсэр, кароль Асырскі, і ўзяў Іён, Авел-Беф-Мааху а Яноаг а Кедэш а Гасор а Ґілеад а Ґалілею, усю зямлю Неффалімову, і перасяліў іх да Асыры.

А Осія, сын Элы, змовіўся супраць Фацэя, сына Рамэліі, і напаў на яго, і забіў яго, і стаў царом замест яго на дваццаты год Ёатама, сына Озіі, цара Юдэі.

 

І ўчыніў змову Гося Ілянок супроці Пекага Рэмалёнка, і выцяў яго, і забіў яго, і загаспадарстваваў замест яго дваццатага году Ёфама Узянка.

А іншыя дзеянні Фацэя і ўсё, што ён зрабіў — ці гэта не запісана ў Кнізе аналаў цароў Ізраэля?

 

Засталыя справы Пекагавы і ўсе, што ён зрабіў, вось, запісаныя ў кнізе летапісу каралёў Ізраельскіх.

На другі год Фацэя, сына Рамэліі, цара Ізраэля, стаў цараваць Ёатам, сын Озіі, цара Юдэі.

 

Другога году Пекага Рэмалёнка, караля Ізраельскага, загаспадарстваваў Ёфам Узянок, кароль Юдэйскі.

Меў ён дваццаць пяць гадоў, калі стаў царом, і шаснаццаць гадоў быў царом у Ерузаліме. Маці яго называлася Еруса, дачка Садока.

 

Дваццаць пяць год было яму, як загаспадарстваваў, і шаснанцаць год гаспадарстваваў у Ерузаліме. Імя маці ягонае Еруша Садачышка.

І рабіў ён тое, што падабалася Госпаду; паводле ўсяго, што рабіў Озія, бацька яго, ён рабіў.

 

Ён рабіў пасьцівае ў ваччу СПАДАРОВЫМ у вусім; як рабіў Узя, ацец ягоны, так рабіў і ён.

Аднак узгоркі ён не знішчыў, і народ усё яшчэ складаў крывавыя ахвяры і кадзіў на ўзгорках. А пабудаваў ён Верхнюю браму дома Госпада.

 

Адно ўзвышшы ня былі аддалены: яшчэ люд абракаў а кадзіў на ўзвышшах. Ён збудаваў вышшую браму ля дому СПАДАРОВАГА.

А астатнія дзеянні Ёатама і ўсё, што ён зрабіў, — ці гэта не запісана ў Кнізе аналаў цароў Юдэі?

 

Засталыя справы Ёфамовы і ўсе, што ён зрабіў, ціж не запісаны яны ў кнізе летапісу каралёў Юдэйскіх?

У тыя дні Госпад пачаў пасылаць на Юдэю Разіна, цара Сірыі, і Фацэя, сына Рамэліі.

 

За тых дзён СПАДАР пачаў пасылаць на Юдэю Рэцына, караля Арамскага, і Пекага Рэмалёнка.

І супачыў Ёатам з бацькамі сваімі, і быў пахаваны з імі ў горадзе Давіда, бацькі свайго; і па ім пачаў цараваць Ахаз, сын яго.

 

І супачыў Ёфам із айцамі сваімі, і пахаваны з айцамі сваімі ў месьце Давіда, айца свайго. І загаспадарстваваў Агаз, сын ягоны, замест яго.