2 да Карынфянаў 2 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Васіля Сёмухі
Я вырашыў не прыходзіць да вас ізноў у смутку.
І вось разважыў я сам сабе ня ісьці да вас зноў з засмучэньнем;
Бо калі я засмучаю вас, то хто суцешыць мяне, як не той, хто засмучаны мною?
бо калі я засмучаю вас, дык хто ж парадуе мяне, як ня той, хто засмучаны мною?
Тое самае я напісаў вам, каб, прыйшоўшы, не мець суму ад тых, ад якіх мне трэба мець радасць, маючы перакананне аб усіх вас, што мая радасць таксама вашая.
Гэта самае і пісаў я вам, каб, прыйшоўшы, ня мець засмучэньня ад тых, за каго мне сьлед было радавацца; бо я за ўсіх вас пэўны, што мая радасьць ёсьць радасьць і ўсім вам.
У вялікім уціску і тузе сэрца пісаў я вам са слязьмі не для таго, каб засмуціць вас, але каб вы пазналі маю вялікую любоў да вас.
Ад вялікае скрухі і прыгнечанага сэрца я пісаў вам зь вялікімі сьлязьмі не на тое, каб засмуціць вас, а каб вы спазналі любоў, якое я маю багата да вас!
Калі ж хто засмуціў, то не мяне засмуціў, але ў нейкай ступені, — каб не перабольшваць, — і ўсіх вас.
А калі хто засмуціў, дык не мяне засмуціў, а часткова — каб не сказаць многа — і ўсіх вас.
Даволі такому пакарання ад многіх;
Такому досыць і гэтае кары ад многіх,
таму наадварот, лепш даруйце яму і суцешце яго, каб не быў ён ахоплены празмерным сумам.
так што вам лепей ужо дараваць яму і пашкадаваць яго, каб не апанаваў яго надта вялікі смутак,
Дзеля гэтага прашу вас паказаць яму любоў.
і таму прашу вас не абысьці яго любоўю.
Бо для таго я і напісаў, каб выпрабаваць вас, ці ва ўсім вы паслухмяныя.
На тое бо я і пісаў, каб выпрабаваць вас, ці ва ўсім вы паслухмяныя.
А каму вы што даруеце, таму і я дарую. Бо і я, калі што дараваў, дараваў дзеля вас перад Хрыстом,
А каму вы ў чым даруеце, таму і я; бо і я, калі каму ў чым дараваў, дараваў дзеля вас у імя Хрыстовае,
каб не трапілі мы ў пастку сатаны, бо нам вядомыя ягоныя думкі.
каб не зрабіў нам шкоды сатана; бо нам вядомы ягоныя намыслы.
Прыйшоўшы ў Трааду дзеля абвяшчэння Хрыста, хоць мне былі адчынены дзверы ў Пану,
Прыйшоўшы ў Трааду для зьвеставаньня пра Хрыста, хоць мне і адчынены дзьверы былі Госпадам,
я не меў спакою духа, бо не знайшоў там майго брата Ціта. Таму, развітаўшыся з імі, я пайшоў у Македонію.
я ня меў спакою духу майму, бо не знайшоў там брата майго Ціта; а разьвітаўшыся зь імі, я пайшоў у Македонію.
Дзякуем Богу, што заўсёды дае нам перамогу ў Хрысце і водар Яго пазнання выяўляе праз нас у кожным месцы.
Але дзякаваць Богу, Які заўсёды дае нам перамогу ў Хрысьце і духмянасьць ведаў пра Сябе пашырае праз нас у кожнай мясьціне.
Бо мы — Хрыстовы водар для Бога сярод тых, хто збаўляецца, і тых, хто гіне.
Бо мы Хрыстовая духмянасьць Богу ў тых, што ратуюцца і што гінуць.
Для адных мы пах смерці дзеля смерці, а для другіх — водар жыцця дзеля жыцця. І хто здатны на гэтае?
Адным — водар сьмертаносны на сьмерць, а другім — водар жыўнасны на жыцьцё! І хто здольны на гэта?
Мы не гандлюем словам Божым, як многія, але як ад Бога апавядаем шчыра перад Богам у Хрысце.
Мы не прадаём слова Божага, як многія, а прапаведуем шчыра, як ад Бога, перад Богам, у Хрысьце.
