Да Галятаў 4 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Чарняўскага 1999
Кажу-ж: пакуль насьле́днік — дзіця, ён нічым ня розьніцца ад раба́, хаця і гаспадар усяго,
Кажу вам: Пакуль спадкаемца малалетні, ён нічым ня розьніцца ад нявольніка, хоць ён і гаспадар над усім,
але ён пад апякунамі і аканомамі аж да вы́значанага айцом часу.
але знаходзіцца да вызначанага часу пад апякунамі і аканомамі.
Гэтак і мы, калі былі дзяцьмі, былі паняволены матэряльнымі зачаткамі сьве́ту;
Так і мы, пакуль мы былі дзецьмі, служылі стыхіям сьвету.
калі-ж прыйшла поўня часу, Бог паслаў сына Свайго, які нарадзіўся ад жанчыны і быў пад законам,
А калі прыйшла поўня часу, паслаў Бог свайго Сына, народжанага жанчынай, народжанага пад законам,
каб адкупіць тых, што пад законам, каб нам узяць усынаўле́ньне.
каб адкупіў тых, якія былі пад законам, каб і мы атрымалі ўсынаўленьне.
А як вы — сыны, дык Бог паслаў у сэрцы вашыя Духа Сына Свайго, які галосе: Авва, Ойча!
А дзеля таго, што вы — сыны, спаслаў Бог Духа Сына свайго ў сэрцы вашыя, які кліча: "Абба, Ойча!"
Дзеля гэтага ты ўжо ня раб, але сын; а калі сын, дык і насьле́днік Божы праз Хрыста.
Так што ты ўжо не нявольнік, але сын; а калі сын, дык і спадкаемца з волі Божай.
Але тагды, ня ве́даючы Бога, вы служылі тым, што не па прыродзе богі;
Але тады, калі ня ведалі вы Бога, служылі тым, якія па сутнасьці ня ёсьць багамі.
цяпе́р-жа, пазнаўшы Бога, а бале́й — пазнаныя Богам, я́к вы варочаецеся ізноў да бяссільных і бе́дных матэр’яльных зачаткаў, якім хочаце служыць нанова?
Цяпер жа, калі вы ўжо пазналі Бога і самі пазнаныя Богам, чаго вяртаецеся да ліхіх і бясьсільных стыхіяў, якім зноў хочаце служыць?
Вы пілнуеце дні, ме́сяцы, часы і годы.
Вы глядзіцё на дні, месяцы, часы і гады!
Баюся за вас, ці не надарма я працаваў у вас.
Баюся за вас, што надарма працаваў у вас.
Малю вас, браты, будзьце, як і я; бо і я, як вы. Вы нічым ня скрыўдзілі мяне́;
Браты, прашу вас, будзьце такія, як і я; бо і я стаўся такім, як вы. Нічым вы мяне ня скрыўдзілі.
ве́даеце-ж, што я ў бяссільлі це́ла прапаве́дываў вам Эвангельле пе́ршы раз,
Вы ж ведаеце, як з прычыны хваробы цела першы раз абвяшчаў вам Эвангельле,
і вы не пага́рдзілі спакусай мае́й, што ў це́ле маім, і не адапхнулі, але прынялі мяне́, як Ангела Божага, як Хрыста Ісуса.
і, не зважаючы на маю кволасьць, якая была для вас спакусаю, вы не пагрэбавалі мною і не адапхнулі, але прынялі мяне як пасланца Божага, як Хрыста Езуса.
Якое-ж было шчасьце вашае! Сьве́дчу-ж вам, што, калі-б было магчыма, вырваўшы вочы вашыя, аддалі-б вы мне́.
Дзе ж тады тое шчасьце вашае? Сьведчу вам, што калі б гэта было магчыма, дык, вочы сабе вырваўшы, аддалі б іх мне.
Дык ці-ж я стаўся ворагам вашым, кажучы вам праўду?
Дык ці ворагам стаўся я вам за тое, што казаў вам праўду?
Рупяцца аб вас нягодна, а хочуць адлучыць вас, каб вы рупіліся аб іх.
Клапоцяцца яны пра вас не з дабра, але хочуць адарваць вас, каб аб іх вы рупіліся.
Добра-ж рупіцца аб добрым заўсёды, а ня толькі, як я прыходжу да вас,
Добра рупіцца аб добрым заўсёды, а не тады толькі, калі я знаходжуся паміж вас,
дзе́ткі мае́, якімі ізноў мучуся ў радзінах, пакуль ня зно́йдзе абраз свой у вас Хрыстос!
дзеткі мае, якіх зноў раджаю ў муках, пакуль уфармуецца ў вас Хрыстос.
Хаце́ў бы я цяпе́р быць у вас і зьмяніць голас мой, бо я ў недаўме́ньні аб вас.
Хацеў бы я быць у вас у гэты момант ды зьмяніць голас мой, бо сам ня ведаю, што з вамі рабіць.
Скажэце мне́ вы, што жадаеце быць пад законам: ці-ж вы ня слу́хаеце закону?
Скажыце мне вы, што хочаце жыць пад законам, ці ж вы ня слухаеце закону?
Бо напісана, што Аўраам ме́ў двох сыноў: аднаго ад рабыні, а другога ад вольнай (Быцьцё 16:15; 21:3).
Напісана ёсьць, што Абрагам меў двух сыноў: аднаго з нявольніцы, другога з вольнай.
Але, каторы ад рабыні, той народжаны водле це́ла, а каторы ад вольнай, той водле прырачэньня.
Але той, што з нявольніцы, з волі цела нарадзіўся, а той, што з вольнай, — праз абяцаньне.
Гэта ёсьць інасказ. Бо гэта два запаве́ты: адзін ад гары Сынайскае, што родзіць на рабства, якое ёсьць Ага́ра;
Гэта як алегорыя сказана. Бо гэта два Запаветы; адзін, што на гары Сінай, што нявольнікаў родзіць, гэта Агар.
бо Ага́ра ёсьць гара́ Сынай у Арабіі і адпавядае цяперашняму Ерузаліму, ды з дзяцьмі сваімі ў рабстве;
Бо Агар — гэта гара Сінай у Арабіі і адпавядае цяперашняму Ерузаліму, і зьняволена з сынамі сваімі.
а вышэйшы Ерузалім свабодны, які ёсьць маці ўсім нам.
Той жа Ерузалім, што ўгары, вольны і ёсьць маткай нашай.
Бо напісана: Узьвесяліся, няплодная, якая не раджа́еш; загука́й і загаласі ты, якая ня мучылася, родзячы. Бо ў пакіненай шмат бале́й дзяце́й, чымся ў маючай мужа (Ісая 54:1).
Напісана бо: "Узьвесяліся, няплодная, якая не раджаеш, гамані і крычы, якая ня мучаешся, бо ў кінутай больш дзяцей, чым у той, якая мае мужа".
Мы-ж, браты, — водле Ізаака, дзе́ці прырачэньня.
Мы ж, браты, паводле Iзаака дзеці абяцаньня.
Але, як тагды́ народжаны водле це́ла перасьле́даваў таго, што водле духа, гэтак і цяпе́р.
Але як і тады той, што з волі цела нарадзіўся, перасьледваў таго, які паводле духа, так і цяпер.
Што-ж кажа Пісаньне? Вы́жані рабыню і сына яе́, бо сын рабыні ня будзе насьле́днікам разам з сынам свабоднай (Быцьцё 21:10).
А што кажа Пісаньне? "Выгані нявольніцу і яе сына, бо ня будзе спадкаемцам сын нявольніцы разам з сынам вольнай".
Вось-жа, браты, мы дзе́ці не рабыні, а свабоднай.
Дык вось, браты, мы дзеці не нявольніцы, але вольнай.
