1 Яна 3 разьдзел
Першае пасланьне Яна
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Чарняўскага 2003
Глядзе́це, якую любоў даў нам Аце́ц, каб нам называцца Дзяцьмі Божымі. Сьве́т затым ня ве́дае вас, што не пазнаў Яго.
Паглядзіце, якую любоў даў нам Айцец, каб мы называліся дзецьмі Божымі, і мы [імі] ёсць! Свет таму не ведае нас, што не пазнаў Яго.
Умілаваныя! мы цяпер — дзе́ці Божыя, але яшчэ ня выявілася, што́ мы будзем. Ве́даем толькі, што, калі выявіцца, дык будзем падобныя да Яго, бо ўгле́дзім Яго, як Ён ёсьць.
Дарагія, мы цяпер дзеці Божыя, але яшчэ не выявілася, кім мы будзем. Ведаем, што, калі гэта само выявіцца, мы будзем падобныя да Яго, бо ўбачым Яго такім, якім Ён ёсць.
І ўсякі, хто мае гэту надзе́ю на Яго, ачышчае сябе́, бо Ён чысты.
І кожны, хто мае такую надзею ў Ім, ачышчае сябе падобна таму, як Ён чысты.
Усякі, хто робіць грэх, робіць і беззаконьне, і грэх ёсьць беззаконьне.
Кожны, хто ўчыняе грэх, дапускаецца і беззаконня, бо грэх ёсць беззаконне.
І вы ве́даеце, што Ён зьявіўся дзеля таго, каб узяць грахі нашыя, і што ў Ім няма грэху.
І ведаеце, што Ён аб’явіўся на тое, каб забраць грахі, і ў Ім няма граху.
Усякі, хто ў Ім прабывае, не грашы́ць; усякі, хто грашы́ць, ня бачыў Яго і не пазнаў Яго.
Кожны, хто застаецца ў Ім, не грашыць; ніводзін жа з тых, што грашаць, не бачыў Яго і не пазнаў Яго.
Дзе́ткі! няхай ніхто вас ня зводзіць. Хто робіць праўду, той праведны, як і Ён праведны.
Дзеткі! Хай ніхто вас не зводзіць. Хто робіць справядлівасць, той справядлівы, як і Ён справядлівы.
Хто робіць грэх, той ад д’ябла, бо ад пачатку д’ябал грашы́ць. Дзеля гэтага і зьявіўся Сын Божы, каб зьніштожыць дзе́ла д’яблавае.
Хто ўчыняе грэх, той ад д’ябла, бо д’ябал ад пачатку грашыць. Дзеля гэтага і аб’явіўся Сын Божы, каб знішчыць справы д’ябла.
Усякі, наро́джаны ад Бога, грэху ня робіць, бо насе́ньне Яго прабывае ў ім, і ня можа грашы́ць, бо народжаны ад Бога.
Кожны, хто нарадзіўся ад Бога, не ўчыняе граху, бо застаецца ў ім семя Яго; і не можа ён грашыць, бо нарадзіўся ад Бога.
Дзе́ці Божыя і дзе́ці д’яблавы пазнаюцца гэтак: кожын, хто ня робіць праўды, ня ёсьць ад Бога, таксама як і той, хто ня любіць брата свайго.
Гэтым выяўляюцца дзеці Божыя і дзеці д’ябла: кожны, хто не ўчыняе справядлівасці, не ёсць ад Бога, таксама як і той, хто не любіць брата свайго.
Бо гэткае ёсьць абвяшчэньне, што вы чулі ад пачатку: каб мы любілі адзін аднаго, —
Бо такое ёсць абвяшчэнне, каторае чулі вы ад пачатку, каб мы любілі адзін аднаго.
ня гэтак, як Каін, што быў ад ліхога й забіў свайго брата. А за што забіў яго? За тое, што ягоныя ўчынкі былі благія, а брата яго — справядлівыя.
Не як Каін: ад ліхога быў і забіў брата свайго. А чаму яго забіў? Бо ўчынкі яго былі благія, а брата яго — справядлівыя.
Ня дзівуйцеся, браты маі, калі сьве́т ненавідзіць вас.
Не дзівіцеся, браты, калі свет ненавідзіць вас.
Мы ве́даем, што перайшлі ад сьме́рці ў жыцьцё, бо любім братоў; хто-ж ня любіць брата, прабывае ў сьме́рці.
Мы ведаем, што перайшлі ад смерці да жыцця, бо любім братоў; хто не любіць, той застаецца ў смерці.
Кожын, хто ненавідзіць брата свайго, ёсьць душагуб; а вы ве́даеце, што ніводзін душагуб ня мае жыцьця ве́чнага, у ім прабываючага.
Кожны, хто ненавідзіць брата свайго, ёсць забойца, а вы ведаеце, што ніводзін забойца не мае ў сабе жыцця вечнага, якое з ім застаецца.
У тым пазналі мы любоў, што Ён паклаў за нас душу Сваю: і мы павінны пакладаць душы свае́ за братоў.
З таго пазналі мы любоў, што Ён аддаў душу Сваю за нас; і мы павінны аддаваць душу за братоў.
А хто мае дастатак у сьве́це, але, бачучы брата свайго ў патрэбе, зачыняе ад яго сэрца свае́, — дык як прабывае ў ім любоў Божая?
Калі хто мае багацце [гэтага] свету і бачыць, што брат яго жыве ў бядзе, і зачыняе сэрца сваё ад яго, дык як можа трываць у ім любоў Божая?
Дзе́ткі мае́! Будзем любіць ня словам ці языком, але дзе́лам і праўдаю!
Дзеткі, будзем любіць не словам ці языком, але справай і праўдай.
І гэтак пазна́ем, што мы ад праўды, і супакоім перад Ім сэрцы нашыя.
Па гэтым пазнаём, што мы ад праўды, ды супакоім перад абліччам Яго сэрцы нашыя,
Бо, калі сэрца нас асуджае, дык тым бале́й Бог, бо Бог большы за сэрца нашае і ве́дае ўсё.
бо калі нашае сэрца асуджае нас, дык Бог большы за нашае сэрца і ведае ўсё.
Умілаваныя! Калі сэрца нашае не асуджае нас, дык маем адвагу перад Богам,
Даражэнькія, калі сэрца нашае не асуджае нас, маем адвагу перад Богам,
і, чаго ні папросім, дастанем ад Яго, бо выпаўняем запаведзі Яго і робім добрае прад абліччам Ягоным.
і, пра што прасіць будзем, атрымаем ад Яго, бо захоўваем прыказанні Яго і робім тое, што Яму падабаецца.
А запаведзь Яго тая, каб мы ве́рылі ў імя Сына Яго Ісуса Хрыста і любілі адзін аднаго, як Ён запаве́даў нам.
А прыказанне Яго такое: каб мы верылі ў імя Яго Сына Ісуса Хрыста і любілі адзін аднаго, як Ён нам загадаў.
І хто захоўвае за́паведзі Яго, той прабывае ў Ім, і Ён у тым. А што ён прабывае ў нас, даве́дваемся па Духу, Якога Ён нам даў.
І хто выконвае пастановы Яго, той трывае ў Ім, а Ён — у тым, і тое, што Ён трывае ў нас, пазнаём па Духу, Якога Ён нам даў.
