Мацьвея 12 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Васіля Цяпінскага
У той час праходзіў Ісус у суботу засе́янымі палямі; вучні Яго пачулі голад ды пачалі зрываць калосьсе і е́сьці.
В тотъ часъ шолъ Исусъ въ суботы черезъ збожье, а ученікі Его зголоднелі, и почалі торгати колосье и есъти • [1]
Фарысэі-ж, угле́дзіўшы гэтае, сказалі Яму: вось вучні Тваі робяць, чаго ня гожа рабіць у суботу.
Фарисеи пакъ увидевши, рекли Ему: ото ученікі Твои чінять, чого негодіться чініті в суботы •
Ён жа сказаў ім: ці-ж вы ня чыталі, што зрабіў Давід, калі захаце́ў е́сьці сам і быўшыя з ім?
А Онъ рекъ имъ: не читалисьте ль, што учинил Давыдъ, гды зъголоднелъ сам и будучие с нім?[2]
Як ён увайшоў у дом Божы і е́ў хлябы́ ахвярныя, якіх не нале́жала е́сьці ні яму, ні быўшым з ім, а толькі адным сьвяшчэнікам?
Якъ въшол в домъ Божий и хлебы покладные елъ, которих негодилосе ему было ести, ні будучимъ с нім, только оферовъникомъ одным • [3]
Яшчэ ці-ж ня чыталі вы ў законе, што ў суботы сьвяшчэнікі ў царкве́ парушаюць суботу, аднак бязьвінныя?
Або нечиталисте в законе, ижъ в суботы оферовники в церкви суботы ламають, и невинни суть •
Кажу-ж вам, што тут ёсьць вялікшы за царкву.
Мовълю пакъ вамъ, ижъ церкві больші ест се зде •
Калі-б вы разуме́лі, што значыць: міласьці хачу, а ня жэртвы, то не асудзілі-б бязьвінных (Осія 6:6).
А если бы есте ведали што ест милости хочу а не оферы, николи исте неосужали бысте невинных • [4]
Бо Сын Чалаве́чы ёсьць гаспадар і суботы.
Пакъ бо ест суботе Сынъ Чоловечий • [5]
І, адыйшоўшы адтуль, увайшоў Ён у школу іх.
И перешедши оттуле, пришолъ в згромаженье их •
І вось там быў чалаве́к сухарукі. І спыталіся у Ісуса, каб абвінаваціць Яго: ці гожа аздараўляць у суботу?
И ото чоловекъ был тамъ, руку маючи сухую, и спытали его мовечи, если годитсе в суботы уздоровляти, бы Его обжаловали • [6]
Ён жа сказаў ім: хто з вас, маючы адну аўцу, калі яна ў суботу ўпадзе́ ў яму, ня возьме яе́ і ня выцягне?
А Онъ рек имъ: хто ест з васъ чоловекъ, которий мает овцу одну, и если впадет в суботы въ яму, невыйметь ли ее и поднесет?
На колькі-ж ле́пшы чалаве́к за аўцу? Значыць, можна ў суботу рабіць дабро.
Якъ велико исте важнейши ест чоловекъ овцы! А такъ годитьсе въ суботы добре чинити •
Тады кажа гэнаму чалаве́ку: выцягні руку тваю! І той выцягнуў: і ста́лася яна здаровая, як другая.
Тогды мовилъ чоловекъ: розъпростри руку твою; и розъпостеръ, и утвердилася здоровая якъ і другая •
Фарысэі-ж, вы́йшаўшы, змаўляліся проці Яго, як бы загубіць Яго. Але Ісус, ве́даючы, пайшоў адтуль.
Фарисеи пак вышедши раду учінилі на Него, якъ Его згубити • А Исусъ зрозумевши отшолъ оттуле •
І пайшло́ сьле́дам за Ім множства народу, і Ён аздараўляў іх усіх.
И шлі за Нимъ тижбы многие, и уздоровилъ их всих •
І забараніў ім выяўляць Яго,
И заказалъ имъ, бы неявнымъ Его чинили •
каб збыло́ся сказанае праз прарока Ісаю, які кажа:
Ижъ бы выполнилосе реченое черезъ Исаія пророка мовечого:[7]
Вось юнак Мой, Якога Я выбраў, Улю́блены Мой, Якому спагадае душа Мая. Узлажу Дух Мой на Яго, і абве́сьціць народам суд.
Ото Слуга Мой Которого усхотеломъ умилованый Мой, на Которого уподобала душа Моя, положу духъ Мой на Немъ, и судъ поганомъ взвестит •
Ня будзе свары́цца, ані загало́сіць, і ніхто не пачуе на вуліцах голасу Яго.
Не спротивится, ни закричить, ні услышит нихто на улицахъ голосу Его •
Трысьціны надло́манай не перало́міць і лёну тле́ючага не зага́сіць, пакуль ня дасьць суду перамогі.
Трости скрушоное не переломит, и льну куречогосе не загасит, ижъ выпъхнеть назвитежство судъ •
І ў імя Яго будуць спадзявацца народы (Ісая 42:1−4).
И на имя Его погани надаятьсе будуть •
Тады прывялі да Яго апанаванага злым духам сьляпога й нямога, і аздаравіў яго, так што сьляпы й нямы стаў гаварыць і бачыць.
Тогды привели к Нему бешаного, слепого и немого, и уздоровилъ его, ижъ слепый и немый мовилъ, и гледелъ • [8]
І дзівіўся ўве́сь народ і гаварыў: ці ня гэта сын Давідаў?
И дивилися вси тижбы мовечи, чили то ест [Христосъ] сынъ Давыдовъ •
Фарысэі-ж, пачуўшы гэтае, сказалі: Ён выганяе злых духаў ня йначай, як сілаю Вэльзэвула, князя злых духаў.
А фарисеи услышавши, рекли: тотъ не выгоняет бесовъ, только черезъ веельзавула, князя бесовъского[9] • [10]
Але Ісус, ве́даючы думкі іх, сказаў ім: усякае царства, разьдзяліўшыся само ў сабе́, апусьце́е; і ўсякае ме́ста, ці дом, разьдзяліўшыся сам у сабе́, ня ўстоіць.
І ведаючи Исусъ мысли их, рекъ имъ: каждое королевъство розъделившоесе противъ себе, спустееть, и кождый городъ або домъ, розделившийсе противъ себе, не устоится •
І калі злы дух злога духа выганяе, то ён разьдзяліўся сам у сабе́: як можа ўстая́ць царства яго?
И если сатана сатану[11] выгоняет, противъ себе розделился ест, якъ прото остоитсе королевство его?
І, калі Я сілаю Вэльзэвула выганяю нячыстых духаў, то чы́ею сілаю сыны вашыя выганяюць? Вось чаму яны будуць вам судзьдзямі.
И если Я через веельзавула выганяю бесы, сынове ваши черезъ кого выгоняють? Того деле тые будут вам судьями •
А калі Я Духам Божым выганяю нячыстых, то, значыцца, прыйшло да вас царства Божае.
А если пакъ Я черезъ Духа Божьего выгоняю бесы, исте пришло на васъ Королевство Божье •
Або як можа хто ўвайсьці ў дом асілка і абрабаваць рэчы яго, калі ране́й ня зьвяжа асілка і тады абрабуе дом яго.
Або як може хто въвойти в домъ моцъного, и судье его розъдрапежити, еслі не первей свяжеть моцного, и тогды дом его розъдрапежить •
Хто не са Мною, той проці Мяне́; і хто ня зьбірае са Мною, той марна траціць.
Которий не ест со Мною, противъ Мене ест, и которий не сбираеть со Мною, розъсыпаеть •
Дзеля гэтага кажу вам: усякі грэх і ганьбава́ньне дару́юцца чалаве́кам, а ганьбава́ньне Духа не даруецца чалаве́кам.
Того деле мовлю вамъ: каждый грех и блюзнеръство, отпуститсе людемъ, а которое противъ Духа блюзнеръстъво, не отпуститьсе людемъ • [12]
Калі хто скажа слова на Сына Чалавечага, дару́ецца яму; калі-ж хто скажа на Духа Сьвятога, не дару́ецца яму ні ў гэтым ве́ку, ні ў будучым.
И которий если речеть слово противъ Сына Человечьего, отппуститсе ему, а который речет протівъ Духа Святого, не отпуститсе ему ні в сесь векъ, ні в будучій •
Або прызна́йце дрэва добрым і плод яго добрым, або прызна́йце дрэва благім і плод яго благім, бо дрэва пазнае́цца паводле плоду.
Або чините дерево доброе, и овощ его добрий, або чините дерево лихое, и овощъ его лихий, зо овощу бо дерево познано будет •
Родзе га́давы! як вы можаце гаварыць добрае, калі вы благія? бо ад паўнаты сэрца гавораць вусны.
Зъродкове змиевые, яко можете добре мовити, лихими будучи зо фитосьти бо сердъца, уста мовять • [13]
Добры чалаве́к з добрага скарбу сэрца выносіць добрае, а благі чалаве́к з благога скарбу выносіць благое.
Добрий чоловекъ, з доброго скарбу, выносить добъра, а злый чоловекъ, зо злого скарбу выносить злосъти •
Кажу-ж вам, што за ўсякае пустое слова, якое скажуць людзі, дадуць яны адказ у дзе́нь суду́.
І мовлю вамъ, иж каждое слово порожънее которое кольвекъ рекуть люди, дадуть о нем слово в день судный • [14]
Бо паводле слоў сваіх будзеш апра́ўданы і наводле слоў сваіх будзеш засу́джаны.
Зъ слов бо своихъ усправедлівишься, и зъ слов своих осудишься •
Тады некато́рыя з кніжнікаў і фарысэяў сказалі: Вучыцель! хаце́лася-б нам ад Цябе́ знак бачыць.
Тогды отповедели некоторие зъ учоных и фарисеевъ, мовечи, Учителю, хочемъ от Тебе знаме видети •
Ён жа сказаў ім у адказ: род лукавы й чужало́жны шукае знако́ў, і знакí ня будуць да́дзены яму, апрача знаку Іоны прарока.
А Онъ отповедаючи, рек имъ, родъ злый и чужоложный, знамени ищешь, а знаме недастьсе ему, только знаме Ионы пророка • [15]
Бо, як Іона быў у чэраве кіта тры дні і тры ночы, так і Сын Чалаве́чы будзе ў сэрцы зямлі тры дні і тры ночы.
Яко бо былъ Иона вчереве китове:[16] три дни и три ночи, такъ будет Исусъ Чоловечий въ сердцы земли три дни и три ночи • [17]
Мужы Ніневійскія ўстануць на суд з родам гэтым і засудзяць яго, бо яны пака́яліся ад навукі Іоны; і вось тут больш, чым Іона.
Мужове ниневитъскіе повъстануть на судъ з родомъ тымъ, и осудять его, ижъ покаялися на проповеданье Ионіно, и ото больши Ионы сезъде • [18]
Царыца паўднёвая паўстане на суд з родам гэтым і засудзіць яго, бо яна прыходзіла з краю зямлі паслухаць мудрасьці Салямо́навай; і вось тут больш, чым Салямон.
Королевая полуденъная[19] повстане на судъ з родом тымъ, и осудить его, иж пришла с конца земли слышеть мудрость Саломонову, и ото больши Саломона сезъде • [20]
Калі нячысты дух выйдзе з чалаве́ка, то блука́ецца на бязво́дзьдзі, шука́ючы супако́ю, і не знаходзіць.
А гды нечистый духъ выйдет зъ чоловека, проходить скрозь бозводные места ищучи покою, и не найдует • [21]
Тады кажа: вярнуся ў дом мой, адкуль я выйшаў. І, прыйшоўшы, знаходзіць яго незаня́тым, вы́меценым і прыбра́ным.
Тогды речеть, вернуся в домъ мой откуле вышоломъ, и пришедши находит порожденъ, уметеный и окрашоный •
Тады йдзе́ й бярэ з сабою се́м другіх духаў, горшых за яго, і, увайшоўшы, жывуць там; і для чалаве́ка таго апошняе бывае горш пе́ршага. Так будзе і з гэтым родам благім.
Тогды идеть и возьметь з собою семь иных духовъ окрутнейших себе, и вшодши живуть тамъ, и будет чоловеку тому последнее, горші первых, пак будет и роду тому злому • [22]
Калі-ж Ён яшчэ гаварыў да народу, вось маці Яго і браты Яго стаялі вонках, хо́чучы гаварыць з Ім.
А еще Ему мовечі к тіжбам, ото матка Его и братья Его стояли на дворе, ищучи мовить съ Нимъ • [23]
І не́хта сказаў Яму: вось маці Твая і браты Тваі стаяць вонках, хо́чучы гаварыць з Табою.
І рекъ некоторий Ему: ото матка Твоя и братья Твоя на дворе стоять, хотечи мовити с Тобою •
Ён жа сказаў у адказ гаварыўшаму: хто маці Мая? хто браты Маі?
А Онъ отповедаючи, рек к мовечому Ему: хто ест матка Моя, и хто суть братья Моя?
І, паказаўшы рукою Сваею на ву́чняў Сваіх, сказаў: вось маці Мая і браты Мае́;
И розъпостерши руку Свою на ученки Свои, рекъ: ото матка Моя и братья Мои •
бо хто будзе выпаўняць волю Айца́ Майго, што ў нябёсах, той Мне́ брат і сястра і маці.
Которий бо кольвекъ чинить волю Отца Моего которий ест на Небесех, тотъ братъ Мой, и сестра, и матка Ми ест •
