Мацьвея 23 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Васіля Цяпінскага
Тады Ісус прамовіў да народу і вучняў Сваіх
Тогды Исусъ, мовилъ к тижбамъ и ученикомъ Своимъ,
і сказаў: на Майсе́явым пасадзе пасе́лі кніжнікі і фарысэі.
Мовечи: на Моисеовомъ стольцы сели учоные и фарисеи •
Дык усё, чаго скажуць вам дзяржа́цца, дзяржы́цеся й рабе́це, але не рабе́це паводле ўчынкаў іх, бо яны гавораць і ня робяць.
Все прото которое кольвекъ рекуть вамъ ховати, заховывайте и чините, лечъ водле делъ ихъ не чините, мовять бо, а не чінять •
Бо вяжуць ёрмы цяжкія і непасільныя і ўскладаюць на пле́чы людзям; а самы ня хочуць і пальцам крануць іх.
Вяжут бо беремена тяжкие и незносные, и вкладають на плечи людские, а пальцомъ своимъ не хотять рушити ихъ • [1]
Усе́-ж учынкі свае́ яны робяць дзеля таго, каб бачылі іх людзі; пашыраюць філяктэрыі свае і павялічаюць по́лы вопраткі свае́й,
А вси дела свои чинять, бы видени были от людей, и розширяють брамы[2] свои, и продолжають край одежъ своихъ •
ды любяць пе́ршыя ме́сцы на банке́тах і пе́ршыя лавы ў сынагогах,
Любять тежъ переднейшое седенье на вечерях и переднейшое заседанье в згромаженьяхъ • [3]
і вітаньні на рынку, і каб людзі называлі іх: вучыцель, вучыцель!
И поздоровлянья на торгохъ, и зватьсе от людей, учителю учителю •
А вы не называйцеся вучыцеля́мі: бо адзін у вас Вучыцель — Хрыстос; усе́-ж вы браты.
Вы пакъ не называйтесе учительми, одинъ бо есьть вашъ Учитель Христосъ, а вси вы братья есьте • [4]
І айцо́м сабе́ не называйце нікога на зямлі, бо адзін у вас Аце́ц, Каторы на нябёсах.
И отцами не зовите[5] собе на земли, одинъ бо есьть Отецъ вашъ Которий на небе • [6]
І не называйцеся настаўнікамі; бо адзін у вас Настаўнік — Хрыстос.
А ни называйтесе наставниками, одинъ бо есьть Наставникъ вашъ Христосъ •
Большы з вас няхай будзе вам за слугу.
Больший тежъ межи вами, нехай будеть вамъ слуга •
Бо хто ўзвышае сябе́, той панíжаны будзе, а хто паніжа́е сябе́, той будзе ўзвы́шаны.
Которий бо взноситьсе, унижитьсе, а унижаючийсе, взнесетсе • [7]
Го́ра вам, кніжнікі й фарысэі-крывадушнікі, што зачыняеце Царства Нябе́снае перад людзьмі; бо самы не ўваходзіце і тых, што хочуць увайсьці, не дапускаеце.
Беда вамъ учоные и фарисеи лицемерники, ижъ зъедаете домы вдовье, а подзаслоною долгихъ молитвъ чіненьемъ, того деле лишное приимете осужение • [8]
Го́ра вам, кніжнікі й фарысэі-крывадушнікі, што зьядаеце дамы́ ўдоў і няшчыра доўга моліцеся; за гэта дастанеце цяжэйшы прысуд.
Беда вамъ учоные и фарисеи лицемерники, ижъ затворяете Королевъство Небесное перед людьми, вы бо не входите, нивходячимъ допущаете ввойти •
Го́ра вам, кніжнікі й фарысэі-крывадушнікі, што абходзіце мора й сушу, каб навярнуць хоць аднаго; і, калі гэта здарыцца, робіце яго сынам гее́нны, удвая горшым за вас.
Беда вамъ учоные и фарисеи лицемерники, ижъ проходите море и сушу, учинити[9] одного приходня; а гды будеть чините его сына муки совитей васъ • [10]
Го́ра вам, правадыры́ сьляпыя, якія ка́жаце: калі хто прысягае царквою, гэта нічога, а калі хто прысягае золатам царквы, дык вінаваты.
Беда вамъ вожи сьлепые, мовечие: которий есьли присегаетьсе церковъю, ничого не есьть, а которий присегаетьсе золотомъ церковнымъ, виненъ есьть •
Неразумныя і сьляпыя! што бале́й? Золата, ці царква, асьвячаючая золата?
Глупые и сьлепые, которое бо больші ест: золото ль, або церковъ посьвечаючая золото?
І калі хто прысягне́ жэ́ртвенікам, гэта нічога, а калі хто прысягне́ жэртваю, што на ім, то вінаваты.
И которій есьлі присегаетьсе олтарем, ничого не есьть, а которій прісегаетьсе даромъ которий наверху его, виненъ есьть •
Неразумныя і сьляпыя! што бале́й? Жэ́ртва, ці жэртвенік, што асьвячае жэ́ртву?
Глупые и сьлепые, што бо больши, даръ ли, або олътарь посьвечаючий даръ?
Дык той, хто прысягае жэртвенікам, прысягае і ім, і ўсім, што на ім.
Которий прото присегаетьсе олтаромъ, присегаетьсе имъ, и будучимъ наверху его •
І хто прысягае царквою, прысягае ёю і жыву́чымі у ёй.
И которий присегаетсе церковъю, присегаетсе ею, и Жівучимъ в ней •
І хто прысягае не́бам, прысягае паса́дам Божым і Се́дзячым на ім.
И присегаючийсе небомъ, присегаетсе Столицою Божьею и Седячим на ней •
Го́ра вам, кніжнікі й фарысэі-крывадушнікі, што даецё дзесяціну з мяты, анíжу і кміну, ды пакінулі найважне́йшае ў законе: суд і міласьць і ве́ру; гэтае трэба было рабіць, дый гэнага не пакідаць.
Беда вамъ учоные и фарісеи лицемерники, ижъ от десетины[11] даете мяту и кропъ и кминъ, а оставилисьте большое закону: судъ и милосердье и веру, лечъ тое потребно чинити, а оныхъ не оставляти • [12]
Правадыры́ сьляпыя, што камара́ адцэджваеце, а вярблюда глытаеце!
Вожи сьлепые, процеживаючие комары, а верблюда пожираючие •
Го́ра вам, кніжнікі й фарысэі-крывадушнікі, што ачышчаеце чару і місу зьве́рху, а ўсярэдзіне поўны драпе́жнасьці і няпраўды.
Беда вамъ учоные и фарисеи лицемерники, ижъ очищаете зверховное в скленицы и мисе, а внутри суть полны драпежства и несправедливосьти • [13]
Фарысэй сьляпы́! ачысьці пе́рш сярэдзіну чары і місы, каб чы́стыя былі і зьве́рху.
Фарисею сьлепый, очисьть впередъ внутреное в скленицы и мисе, бы было и зверховное ихъ чисто •
Го́ра вам, кніжнікі й фарысэі-крывадушнікі, што робіцеся падобнымі да памаляваных тру́наў, якія звонку здаюцца харошымі, а ўсярэдзіне поўны касьце́й трупаў і рознае не́чысьці.
Беда вамъ, учоные и фарисеи лицемерники, ижъ приподобываітесе гробомъ повапленнымъ, которие зверху исьте являються окрашоны, лечъ внутри полъны суть косьтей мертвыхъ, и каждое нечистоты •
Гэтак і вы звонку здаецёся людзям сьвятымі, а ўсярэдзіне поўны крывадушнасьці і беззаконьня.
Такъ и вы, зверху исьте являетеся людемъ справедлівымі, а внутрі есьте, полны лицемеръства и беззаконья •
Го́ра вам, кніжнікі й фарысэі-крывадушнікі, што будуеце магілы прарокам і прыхарошываеце памятнікі сьвятым,
Беда вамъ учоные и фарисеи лицемерники, ижъ будуете гробы пророцкие, и окрашаете могилы справедливыхъ •
і ка́жаце: калі-б мы былі ў дні айцоў нашых, то ня былі-б супольнікамі іх у крыві прарокаў.
И мовите, есьли бысмо были в дни отецъ нашихъ, не былибысмы исьте сполечъниками имъ были в крови пророцкой •
Гэткім чынам вы самыя проці сябе́ сьве́дчыце, што вы — сыны тых, якія забівалі прарокаў.
А такъ сами сьведчите, собе, ижъ сынове есьте позавбиваючихъ пророки •
Дапаўняйце-ж ме́ру айцоў вашых.
И вы наполъньте меру отцовъ вашихъ •
Зьме́і, плод яхíдніны! як унíкнеце вы асуджэньня ў гее́нну?
Ужи зродкове зьмиевые, яко убежите от суда огня мукъ?
Вось, дзеля гэтага Я пасылаю да вас прарокаў і людзе́й мудрых, і кніжнікаў; і вы іншых заб’ецё і раскрыжу́еце, а іншых будзеце біць у школах вашых і гнаць з ме́ста да ме́ста.
Того деле, ото Я посылаю[14] к вамъ пророки, и мудрие, и учоные, и некоторих забьете и розопнете, а некоторихъ убъете в згромаженьяхъ вашихъ, и поженете от города до города •
Няхай жа падзе́ на вас уся кроў сьвятая, пралíтая на зямлі, ад крыві Авеля сьвятога да крыві Захара, сына Варахіінавага, каторага вы забілі між царквою і жэртвенікам.
Ижъ бы пришла на васъ каждая кровь справедливая, проліваючаясе на земли, от крови Авеля справедливого, до крови Захаръи сына Варахиинового, которого забилисьте межи церковю и олтаремъ • [15]
Запраўды́ кажу вам, што ўсё гэтае прыйдзе на род гэты.
Правдиве мовлю вамъ, ижъ приедеть все тое на родъ тотъ •
Ерузалім, Ерузалім, забойца прарокаў, каме́ньмі пабіва́ючы пасла́ных да цябе́! Колькі разоў хаце́ў Я сабраць дзяце́й тваіх, як птушка зьбірае птушанят сваіх пад кры́льлі, і вы не захаце́лі.
Ерусолиме, Ерусолиме, забиваючий пророки, и каменьемъ убиваючій посланыхъ к тобе! колько кроть хотеломъ собрати дети твои, якъ сбираеть курица писклета свои под крила, и не хотелисьте • [16]
Вось жа астаецца вам дом ваш пусты.
Ото оставаетсе вам домъ вашъ пустымъ •
Бо кажу вам: ня будзеце бачыць Мяне́ ад сяньня, дакуль ня ска́жаце: багасла́ўлены, хто йдзе́ ў імя Госпада.
Мовлю бо вамъ, и жъ не маете Мене видети оттуле, докуль речете: блогословеный Идучий во имя Панское!
