2 да Карынфянаў 6 разьдзел

 

 

І, працуючы разам з Ім, мы таксама просім вас прыняць не марна ласку Божую.

 

Мы як супрацоўнікі Божыя (Хрыстовыя) перасьцерагаем вас: каб вы не марнавалі (надарма не прымаем) ласкі Божай:

Бо Ён кажа: «У прыемны час Я пачуў цябе, і ў дзень выратавання Я дапамог табе». Вось цяпер прыдатны час, вось цяпер дзень выратавання.

 

Ён кажа: "У час адпаведны (прыдатны) выслухаў Я Цябе ды ў дзень збаўленьня ўспамог Цябе". Вось цяпер пажаданы час, вось жа цяпер дзень збаўленьня!

Мы не даём ніякага ні ў чым спатыкання, каб не глумілася служэнне,

 

Не даючы нікому магчамасьці горшыцца, каб не высьмеялі (нашай) паслугі, наадварот

але ва ўсім мы рэкамендуем сябе, як Божых служак: у вялікай вытрываласці ў горы, у нястачы, ва ўціску,

 

аказваемся слугамі Бога ўсім: праз вялікаю цярплівасьць, у бядзе, у недастатках, у ўцісках,

пад ударамі, у турмах, у беспарадках, у працы, у недасыпанні, у пастах,

 

у нешчасьцях, у вязніцах, у бунтах, у трудох, у недаспаннях, у пастах,

у чысціні, у мудрасці, у доўгацярплівасці, у дабрыні, у Святым Духу, у некрывадушнай любові,

 

у чыстасці, у мудрасьці, у вялікадушшах, у дабраце, у Духу Сьвятым, у шчырай любові,

у слове праўды, у сіле Божай, са зброяй праведнасці ў правай і левай руцэ,

 

у слове праўды, у моцы Божай, са зброяй праўды ў правай і левай руцэ,

у пашане і знявазе, у знеслаўленні і ў добрай славе; як ашуканцы, але мы праўдзівыя;

 

у пашане (у чэсьці) і ў ганьбе, у добрай і ліхой славе, як звадыяшы, а ўсёж тыкі праўдамоўныя, быццам няведамыя, а ўсёж добра вядомыя,

як невядомыя, хоць усім вядомыя; як пры смерці, вось мы жывём; нас караюць, а мы не паміраем;

 

быццам ўміраючыя, а вось жывём, быццам караныя, але не замораныя,

як засмучаныя, а мы заўсёды радуемся; як убогія, а многіх узбагачаем; як тыя, што нічога не маюць, але ўсім валодаем.

 

як бы сумныя але заўжды вясёлыя, быццам убогія, а ўсё ж узбагачаючыя многіх, як тыя, што нічога ня маючыя, а ўсё маючыя.

Вусны нашы адкрытыя для вас, карынфяне; сэрца наша расшырылася.

 

Вусны нашыя адкрыліся да вас, Карынтыяне, нашае сэрца расшырылася.

Вам не цесна ў нас, але ўнутры вас вам цесна.

 

Вам ня цесна ў нас, цесна — у вашых сэрцах.

Адплаціце тым жа — кажу як дзецям: расшырцеся і вы.

 

Адгаджаючыся нам у той сам спосаб, адкрыйцеся і вы як да сваіх дзяцей гавару.

Не ўпрагайцеся ў чужое ярмо з бязвернымі. Бо якое саўдзельніцтва ў праведнасці з беззаконнем? Ці што супольнага ў святла з цемрай?

 

Не запрагайцеся з няверучымі пад адно ярмо. Бо што мае супольнага справядлівасьць з несправядлівасьцю? Або якая супольнасьць сьвятла з цемраю?

І якая згода між Хрыстом і Веліярам? Ці якую долю мае верны з няверным?

 

Альбо якая супольнасьць Хрыста з Беліярам, або веручага з няверучым?

І якая супольнасць у храма Божага з ідаламі? Бо мы5 храм жывога Бога, як і сказаў Бог: «Пасялюся ў іх і буду хадзіць між іх, і буду іх Богам, і яны будуць Маім народам».

 

Або наастатак якая лучнасьць сьвятыні Божай з ідаламі? Бо вы яўляецеся сьвятыняй — храмам Бога Жывога, як кажа Бог: "Пасялюся ў іх і буду хадзіць сярод іх, і буду іх Богам, а яны будуць Маім народам".

Таму «выйдзіце з іх асяроддзя і аддзяліцеся, — кажа Госпад, — і не дакранайцеся да нячыстага; і Я прыму вас»;

 

Таму выйдзіце спаміж іх і адлучыцеся ад іх — кажа Госпад, і не дакранайцеся да нічога нячыстага, а Я вас прыму

«і буду вам Бацькам, і вы будзеце Мне сынамі і дочкамі, — кажа Госпад Усемагутны».

 

і буду вам Айцом, а вы будзеце маімі сынамі і дочкамі — кажа Госпад Усёмагутны.