2 да Карынфянаў 6 разьдзел

 

 

А мы, як памочнікі ў працы, просім вас, каб мілата Божая ня марна была прынята вамі.

 

Мы як супрацоўнікі Божыя (Хрыстовыя) перасьцерагаем вас: каб вы не марнавалі (надарма не прымаем) ласкі Божай:

Бо сказана: «у часіну спрыяльную пачуў Я цябе, і ў дзень выратаваньня дапамог табе». Вось цяпер часіна спрыяльная, вось, цяпер дзень выратаваньня.

 

Ён кажа: "У час адпаведны (прыдатны) выслухаў Я Цябе ды ў дзень збаўленьня ўспамог Цябе". Вось цяпер пажаданы час, вось жа цяпер дзень збаўленьня!

Мы нікому ні ў чым не даём спатыкацца, каб не выстаўляць на глум служэньне,

 

Не даючы нікому магчамасьці горшыцца, каб не высьмеялі (нашай) паслугі, наадварот

а ва ўсім выяўляем сябе, як слуг Божых, у вялікай цярплівасьці, у бедах, у гаротах, ва ўцісках,

 

аказваемся слугамі Бога ўсім: праз вялікаю цярплівасьць, у бядзе, у недастатках, у ўцісках,

пад ударамі, у вязьніцах, у выгнаньнях, на працы, у чуваньнях, у пастах,

 

у нешчасьцях, у вязніцах, у бунтах, у трудох, у недаспаннях, у пастах,

у чысьціні, у добрай разумнасьці, у вялікадушнасьці, у даброці, у Духу Сьвятым, у шчырай любові,

 

у чыстасці, у мудрасьці, у вялікадушшах, у дабраце, у Духу Сьвятым, у шчырай любові,

у слове ісьціны, у моцы Божай, са зброяю праўды ў правай і ў левай руцэ,

 

у слове праўды, у моцы Божай, са зброяй праўды ў правай і левай руцэ,

у славе і няславе, пры ганьбе і хвале: нас лічаць ашуканцамі, але мы верныя;

 

у пашане (у чэсьці) і ў ганьбе, у добрай і ліхой славе, як звадыяшы, а ўсёж тыкі праўдамоўныя, быццам няведамыя, а ўсёж добра вядомыя,

мы невядомыя, але нас пазнаюць; нас лічаць нябожчыкамі, але вось, мы жывыя; мы караныя, але мы не паміраем;

 

быццам ўміраючыя, а вось жывём, быццам караныя, але не замораныя,

нас засмучаюць, а мы заўсёды радуемся; мы гаротнікі, але многіх багацім; мы нічога ня маем, але ўсім валодаем.

 

як бы сумныя але заўжды вясёлыя, быццам убогія, а ўсё ж узбагачаючыя многіх, як тыя, што нічога ня маючыя, а ўсё маючыя.

Вусны нашыя адкрытыя вам, Карынфяне, сэрца нашае расшырана.

 

Вусны нашыя адкрыліся да вас, Карынтыяне, нашае сэрца расшырылася.

Вам ня цесна ў нас; а ў сэрцах вашых цесна.

 

Вам ня цесна ў нас, цесна — у вашых сэрцах.

Такою ж роўнаю мераю — кажу вам, як дзецям, — зрабеце і вашае сэрца шырокім!

 

Адгаджаючыся нам у той сам спосаб, адкрыйцеся і вы як да сваіх дзяцей гавару.

Ня ўгінайцеся пад чужое ярмо зь нявернымі. Бо што супольнага ў праведнасьці зь беззаконьнем? што супольнага ў сьвятла зь цемраю?

 

Не запрагайцеся з няверучымі пад адно ярмо. Бо што мае супольнага справядлівасьць з несправядлівасьцю? Або якая супольнасьць сьвятла з цемраю?

Якая згода паміж Хрыстом і Вэліярам? Альбо якая саўдзельнасьць у верніка зь няверным?

 

Альбо якая супольнасьць Хрыста з Беліярам, або веручага з няверучым?

Якая агульнасьць храма Божага зь ідаламі? Бо вы храм Бога Жывога, як сказаў Бог: «усялюся ў іх і буду хадзіць у іх; і буду іхнім Богам, і яны будуць Маім народам».

 

Або наастатак якая лучнасьць сьвятыні Божай з ідаламі? Бо вы яўляецеся сьвятыняй — храмам Бога Жывога, як кажа Бог: "Пасялюся ў іх і буду хадзіць сярод іх, і буду іх Богам, а яны будуць Маім народам".

І таму выйдзіце зь іхнага асяродзьдзя і аддзялецеся, — кажа Гасподзь, — і не дакранайцеся да нячыстага, і Я прыму вас

 

Таму выйдзіце спаміж іх і адлучыцеся ад іх — кажа Госпад, і не дакранайцеся да нічога нячыстага, а Я вас прыму

і буду вам за Айца, і вы будзеце Маімі сынамі і дочкамі, кажа Гасподзь Усеўладны».

 

і буду вам Айцом, а вы будзеце маімі сынамі і дочкамі — кажа Госпад Усёмагутны.