2 да Карынфянаў 6 разьдзел

 

 

А, як супрацаўні, мы таксама молім, каб ласкі Божае вы дарма не прынялі.

 

Мы як супрацоўнікі Божыя (Хрыстовыя) перасьцерагаем вас: каб вы не марнавалі (надарма не прымаем) ласкі Божай:

Бо кажа: «У часе прыгодным Я пачуў цябе і ў дзень спасеньня памог табе». Вось, цяпер час прыгодны, вось, цяпер дзень спасеньня.

 

Ён кажа: "У час адпаведны (прыдатны) выслухаў Я Цябе ды ў дзень збаўленьня ўспамог Цябе". Вось цяпер пажаданы час, вось жа цяпер дзень збаўленьня!

Мы ня робім ніякае пераказы ні ў чым, каб ня было вінавана слугаваньне;

 

Не даючы нікому магчамасьці горшыцца, каб не высьмеялі (нашай) паслугі, наадварот

Але ў вусім паручаючыся, як слугачыя Божыя, у вялікай трывалкосьці, у няшчасьцях, у патрэбах, у ватугах,

 

аказваемся слугамі Бога ўсім: праз вялікаю цярплівасьць, у бядзе, у недастатках, у ўцісках,

У вытнях, у вязьніцах, сумятні, у гарапашнасьці, у чукавасьці, у пастох,

 

у нешчасьцях, у вязніцах, у бунтах, у трудох, у недаспаннях, у пастах,

У чысьціні, у ведзе, у цярплівосьці, у дабрыні, у Духу Сьвятым, у нядвудушнай міласьці,

 

у чыстасці, у мудрасьці, у вялікадушшах, у дабраце, у Духу Сьвятым, у шчырай любові,

У слове праўды, у сіле Божай, із зброяй справядлівасьці ў правай і левай руццэ,

 

у слове праўды, у моцы Божай, са зброяй праўды ў правай і левай руцэ,

Пераз славу й няславу, пераз благія дзейкі й добрыя дзейкі, як ашуканцы й праўдзівыя;

 

у пашане (у чэсьці) і ў ганьбе, у добрай і ліхой славе, як звадыяшы, а ўсёж тыкі праўдамоўныя, быццам няведамыя, а ўсёж добра вядомыя,

Як няведамыя й добра ведамыя; як паміраючыя, але, вось, мы жывыя; як караныя, але не забітыя;

 

быццам ўміраючыя, а вось жывём, быццам караныя, але не замораныя,

Як смутныя, але заўсёды радыя; як убогія, але багацячыя шмат каго; як нічога нямаючыя, але дзяржачыя ўсе.

 

як бы сумныя але заўжды вясёлыя, быццам убогія, а ўсё ж узбагачаючыя многіх, як тыя, што нічога ня маючыя, а ўсё маючыя.

Вусны нашы адчыненыя да вас, Карынцяне, сэрца наша расшырана.

 

Вусны нашыя адкрыліся да вас, Карынтыяне, нашае сэрца расшырылася.

Вы ня сьцісьненыя ў нас, але сьцісьненыя ў нутрох сваіх.

 

Вам ня цесна ў нас, цесна — у вашых сэрцах.

І ўзаемна (кажу, як дзяцём) — няхай таксама расшырыцца сэрца вашае.

 

Адгаджаючыся нам у той сам спосаб, адкрыйцеся і вы як да сваіх дзяцей гавару.

У нясобствавае йго не ўпрагайцеся зь нявернікамі; бо што за супалка справядлівасьці зь бяспраўям? або што за ўзаем’е сьвятліні зь цямнотаю?

 

Не запрагайцеся з няверучымі пад адно ярмо. Бо што мае супольнага справядлівасьць з несправядлівасьцю? Або якая супольнасьць сьвятла з цемраю?

І што за згода Хрыста зь веляром? Або што за дзель верніку зь нявернікамі?

 

Альбо якая супольнасьць Хрыста з Беліярам, або веручага з няверучым?

І што за задзіночаньне дому Божага з балванамі? Бо вы дом Бога жывога, як Бог сказаў: «Буду жыхарыць сярод іх і хадзіць сярод іх; і буду іх Богам, а яны будуць Маім людам.

 

Або наастатак якая лучнасьць сьвятыні Божай з ідаламі? Бо вы яўляецеся сьвятыняй — храмам Бога Жывога, як кажа Бог: "Пасялюся ў іх і буду хадзіць сярод іх, і буду іх Богам, а яны будуць Маім народам".

Затым выйдзіце з пасярод іх і будзьце аддзеленыя, кажа Спадар, і не дакранайцеся да нячыстага, і Я рада прыйму вас;

 

Таму выйдзіце спаміж іх і адлучыцеся ад іх — кажа Госпад, і не дакранайцеся да нічога нячыстага, а Я вас прыму

І буду вам за Айца, а вы Імне будзеце за сыноў і дачкі, кажа Спадар Усемагучы».

 

і буду вам Айцом, а вы будзеце маімі сынамі і дочкамі — кажа Госпад Усёмагутны.