2 да Карынфянаў 8 разьдзел

 

 

Наказую вам, браты, праз ласку Божую, даную цэрквам Макядонскім;

 

Паведамляем вам, браты, пра тую ласку, якую Бог абдзяліў Македонскія храмы (касьцёлы),

Бо яны сярод вялікага дазнаньня атугамі маюць збытак радасьцяў; і вялікая галіта іхная збыткавала багацьцям шчодрасьці.

 

як у цяжкім выпрабаваньні прыгнёту захавалі вялікую радасьць і як скрайняяя беднасьць выявілася багата прастадушнасцю.

Бо сьветчу, што подле магчымасьці і звыш магчымасьці ахвотныя былі,

 

яны, сьведчу, па магчымасьці, ды над магчамасьць дабравольна

Просячы нас ізь вялікім маленьням прыняць дар а ўзаем’е ў службе сьвятым;

 

дужа прасілі нас пазволіць ім супрацоўнічыць з намі ў дапамозе сьвятым.

І ня толькі, як мы спадзяваліся, але яны самых сябе перш аддалі Спадару і нам з волі Божае.

 

Яны ж над наша спадзяваньне ахвяравалі сябе самых найперш Госпаду, а затым нам па волі Божай.

Затым мы прасілі Ціта, каб ён, як уперад пачаў, так і скончыў узглядам вас гэтую ласку таксама.

 

Дзеля таго прасілі Тыта (Ціта), каб як ён гэта ўжо пачаў, так таксама завяршыў гэтую справу міласэрнасьці адносна вас.

І аднолькава як вы шчодрыя ў вусім: у веры а ў слове а ў ведзі а ў кажнай улеглівасьці а ў міласьці сваёй да нас, каб былі шчодрыя і ў гэтай ласцы.

 

І як вы ва ўсім былі шчодрымі: у веры, у мове, у ведах, ва ўсякай стараннасьці, у любві сваёй да нас, каб і ў гэтым былі шчодрымі.

Не кажу вам як расказаньне, але рупатлівасьцяй іншых прабую шчырасьць і міласьці вашае.

 

Кажу гэта не як загадваю, але хочучы выпрабаваць на ўзор іншых руплівасці і вашу любоў.

Бо вы знаеце ласку Спадара нашага Ісуса Хрыста, што ён дзеля нас, будучы багаты, зьбяднеў, каб вы забагацелі галітою Ягонай.

 

Вы знаеце дабрату (міласцівасьць) Госпада нашага Езуса Хрыста, Каторы будучы багатым, дзеля нас стаўся бедным, каб Сваёю беднасьцю нас узбагаціць.

І даю раду да гэтага, бо яна карысная вам, каторыя ня толькі рабіць, але й хацець пачалі першыя летась.

 

Я вам даю гэту параду, бо гэта карысна для вас, бо вы ў мінулым годзе пачалі ня толькі хацець але і дзейнічыць.

Вось жа, цяпер і ўчынкам завяршыце гэта, каб, як гатовае было хаценьне, так і ўчыненьне з тога, што маеце.

 

Давядзіце гэту справу да канца, каб чым ахвотна хацелі падзяліцца — тое споўнілі.

Бо калі будзе імкненьне, яго прыймаюць узглядам тога, што хто мае, а ня ўзглядам тога, што ня мае.

 

Калі ёсьць ахвота (жаданьне), яна выяўляецца не патым, чаго хто ня мае, але па тым, хто што мае.

Не каб іншым была палёгка, а вам ацяжарэньне,

 

Не вымагаецца, каб іншым было палягчэньне, а вам затрудненьне, але каб была роўнасьць (раўнамернасьць).

Але роўнасьць. Цяпер дастатак вашы да нястачы іхнае, каб дастатак іхны мог быць да нястачы вашае, каб была роўнасьць,

 

Хай цяпер ваша лішніца (збытак) пакрые (дапоўніць) іхнюю нястачу (недастатак), а каб так сама іхняя лішніца (збытак) дапоўніў (пакрыў) ваш недастатак, каб так была роўнасьць (раўнамернасьць).

Як напісана: «Хто зьбер шмат, ня меў нястачы; і хто — мала, ня меў нястачы».

 

Як напісана: "Хто сабраў многа, ня меў лішніцы, а хто мала — ня меў нястачы".

Але дзякі Богу, Каторы такую самую шчырую рупатлівасьць да вас даець у сэрца Цітава;

 

Дзякуй Богу, што ў сэрцы Тытуса разбудзіў (выклікаў) такую руплівасьць пра вас.

Бо ён запраўды прыняў маленьне і, будучы поўны рупатлівасьці, самахоць пайшоў да вас.

 

Ён ня толькі выслухаў маю просьбу, але будучы вельмі дбалым, дабравольна выбраўся да вас.

Паслалі ж мы зь ім брата, хваленага ў Дабравесьці ў вусіх цэрквах,

 

Разам з ім паслалі мы брата, каторы славіцца па Эвангеліі па ўсіх касьцёлах.

Ды абранага цэрквамі за спадарожніка нашага з гэтай ласкаю, каторай мы служым на славу Самага Спадара й парываньня вашага,

 

Што больш — Ён касьцёламі прызначаны быць сябрам (спадарожнікам) нашага падарожжа ў гэтай добрай справе, якую мы спаўняем на хвалу нашага Госпада адпаведна нашым стараньням.

Сьцерагучыся таго, каб хто ня зганіў нас за дастатак, каторым слугуем;

 

Мы высьцерагаемся, каб нам хто не дакараў дзеля такога мноства ахвяр, паручаных нашаму распараджэньню.

Бо мы стараемся праз дабро не адно перад Спадаром, але й перад людзьмі.

 

Стараемся аб дабро (быць добрымі) ня толькі перад Богам, але і адносна людзей.

І зь імі мы паслалі брата свайго, каторы шмат разоў давёў, што рупны, і цяпер рупнейшы з прычыны вялікага даверу да вас.

 

Паслалі мы з імі брата свайго, дбайнасьць якога шмат у чым выпрабавалі, а каторы цяпер яшчэ больш старанны дзеля вялікага даверу ў вас.

Што да Ціта, гэта — мой сябра а супрацавень у вас; што да братоў нашых, гэта — паслове цэркваў, слава Хрыстова.

 

Тытус жа маім сябрам (таварышам) і трудзіцца разам са мною дзеля вас, а браты нашыя — пасланцы Касьцёлаў, слава Хрыста.

Дык перад цэрквамі дайце ім довад міласьці вашае й нашага хваленьня вамі.

 

Дакажыце ім адносна Касьцёлаў сваю любоў, каб мы не надарма хваліліся вамі.