2 да Карынфянаў 6 разьдзел

 

 

І мы, як супрацоўнікі (Бога), молім (вас), каб Багадаць Бога была прынята вамі ня ма́рна,

 

Мы як супрацоўнікі Божыя (Хрыстовыя) перасьцерагаем вас: каб вы не марнавалі (надарма не прымаем) ласкі Божай:

бо Ён кажа: «у час прыдатны Я пачуў цябе і ў дзень збаўленьня дапамог табе». Вось цяпер час прыдатны, вось цяпер дзень збаўленьня.

 

Ён кажа: "У час адпаведны (прыдатны) выслухаў Я Цябе ды ў дзень збаўленьня ўспамог Цябе". Вось цяпер пажаданы час, вось жа цяпер дзень збаўленьня!

Мы нікому ні ў чым ня даём спатыканьня, каб ня было паглумленым служэньне,

 

Не даючы нікому магчамасьці горшыцца, каб не высьмеялі (нашай) паслугі, наадварот

але ва ўсім выяўляем сябе, як слугі Бога, у вялікай цярплівасьці, у бедах, у нястачах, ва ўцісках,

 

аказваемся слугамі Бога ўсім: праз вялікаю цярплівасьць, у бядзе, у недастатках, у ўцісках,

пад ударамі, у вастрогах, у бу́нтах, у спрацаванасьцях, у чуваньнях, у пастах,

 

у нешчасьцях, у вязніцах, у бунтах, у трудох, у недаспаннях, у пастах,

у чысьціні, у мудрасьці, у доўгацярплівасьці, у дабрыні, у Духу Сьвятым, у любові някрывадушнай,

 

у чыстасці, у мудрасьці, у вялікадушшах, у дабраце, у Духу Сьвятым, у шчырай любові,

у слове праўды, у сіле Бога, са зброяй праведнасьці ў правай і левай руцэ,

 

у слове праўды, у моцы Божай, са зброяй праўды ў правай і левай руцэ,

у паша́не і ў га́ньбе, пад паклёпам і (у) добрай славе: як ашуканцы, але мы верныя,

 

у пашане (у чэсьці) і ў ганьбе, у добрай і ліхой славе, як звадыяшы, а ўсёж тыкі праўдамоўныя, быццам няведамыя, а ўсёж добра вядомыя,

як нявядомыя, але пазнава́ныя; як паміраючыя, але вось мы жывём; як караемыя, ды ня забіваныя;

 

быццам ўміраючыя, а вось жывём, быццам караныя, але не замораныя,

як засмучаныя, але (мы) заўсёды радуемся; як жабракі, але многіх абагача́ючыя; як нічога ня маючыя, але ўсім валодаючыя.

 

як бы сумныя але заўжды вясёлыя, быццам убогія, а ўсё ж узбагачаючыя многіх, як тыя, што нічога ня маючыя, а ўсё маючыя.

Вусны нашыя адкрытыя для вас, карыньцяне, сэрца нашае расшырана.

 

Вусны нашыя адкрыліся да вас, Карынтыяне, нашае сэрца расшырылася.

Вам ня цесна ў нас, але ў сэрцах вашых цесна.

 

Вам ня цесна ў нас, цесна — у вашых сэрцах.

Адплаціце тым жа, — кажу як дзецям, — расшырцеся і вы.

 

Адгаджаючыся нам у той сам спосаб, адкрыйцеся і вы як да сваіх дзяцей гавару.

Ня ўпрагайцеся зь няверучымі пад чужое ярмо; бо якая лу́чнасьць праведнасьці зь бяззаконьнем? Якая ж лучнасьць сьвятла зь цемраю?

 

Не запрагайцеся з няверучымі пад адно ярмо. Бо што мае супольнага справядлівасьць з несправядлівасьцю? Або якая супольнасьць сьвятла з цемраю?

Дык якая згода між Хрыстом і Бяліарам? Ці які саўдзел у вернага зь няверным?

 

Альбо якая супольнасьць Хрыста з Беліярам, або веручага з няверучым?

Дык якая супольнасьць Сьвятыні Бога з балвана́мі? Бо вы ёсьць Сьвятыня Бога Жывога, як сказаў Бог: «пасялюся ў іх і буду жыць; і буду іхным Богам, і яны будуць Маім народам».

 

Або наастатак якая лучнасьць сьвятыні Божай з ідаламі? Бо вы яўляецеся сьвятыняй — храмам Бога Жывога, як кажа Бог: "Пасялюся ў іх і буду хадзіць сярод іх, і буду іх Богам, а яны будуць Маім народам".

Таму: «выйдзіце зь асяродку іхнага і адлучыцеся, — кажа Госпад, — і ня дакранайцеся да нячыстага, і Я прыму вас».

 

Таму выйдзіце спаміж іх і адлучыцеся ад іх — кажа Госпад, і не дакранайцеся да нічога нячыстага, а Я вас прыму

«І буду вам Бацькам, і вы будзеце Мне сынамі і дочкамі, — кажа Госпад Уседзяржыцель (Усемагутны)».

 

і буду вам Айцом, а вы будзеце маімі сынамі і дочкамі — кажа Госпад Усёмагутны.