Да Піліпянаў 2 разьдзел

 

 

Дык вось, калі маеце якую апору ў Хрысце, калі маеце якое суцяшэнне любові, калі маеце якую супольнасць духу, калі маеце якую міласэрнасць і спага́ду,

 

Дык калі ёсьць якое пацяшэньне ў Хрысьце, калі ёсьць якая патоля любові, калі ёсьць якая супольнасьць Духа, калі ёсьць якая сардэчнасьць і міласэрнасьць,

то зрабіце яшчэ паўнейшай маю́ радасць: трымайцеся адных думак, аднолькавую любоў маючы, будзьце аднадушнымі і аднадумнымі;

 

дапоўніце маю радасьць, каб вы тое самае думалі, тую самую любоў мелі, былі аднадушныя і аднадумныя,

нічога не рабіце з самалюбства ці дзеля марнай славы, а ў пакорамудрасці лíчачы адны другіх вышэйшымі за сябе.

 

нічога ня [робячы] дзеля сварлівасьці ці дзеля пустое пахвальбы́, але ў пакоры розуму шануючы адзін аднога як вышэйшых за сябе.

Не пра саміх сябе клапаціцеся, але кожны і пра іншых.

 

Не на сваё [толькі] няхай кожны зважае, але і на тое, што іншых.

Бо ў вас павінны быць тыя ж думкі, што і ў Хрысце Іісусе:

 

Бо няхай тое ў вас думаецца, што і ў Хрысьце Ісусе,

Ён, існуючы ў вобразе Божым, не стаў трымацца за Сваю роўнасць з Богам,

 

Які, маючы постаць Бога, не лічыў захопам быць роўным Богу,

а прынізіў Сябе Самога, прыня́ўшы вобраз раба, зрабіўшыся падобным да людзей і з выгляду стаўшы як чалавек;

 

але прынізіў Сябе, прыняўшы постаць слугі́, стаўшыся на падабенства людзей і знойдзены выглядам, як чалавек,

Ён упакорыў Сябе і быў паслухмяны нават да смерці — і смерці крыжовай.

 

пані́зіў Сябе, стаўшыся паслухмяным ажно да сьмерці, і сьмерці крыжовай.

Таму і Бог найбольш узвы́сіў Яго і даў Яму імя́, вышэйшае за ўсякае імя́,

 

Дзеля гэтага і Бог узвысіў Яго і даў Яму імя па-над усякае імя,

каб перад імем Іісуса схілілася ўсякае калена на небе, і на зямлі, і пад зямлёю

 

каб у імя Ісуса схілілася ўсякае калена нябесных, зямных і падземных

і ўсякі язык вы́знаў, што Іісус Хрыстос — Гасподзь, на славу Бога Айца.

 

і каб усякі язык вызнаваў, што Госпад Ісус Хрыстос у славу Бога Айца.

Дык вось, узлю́бленыя мае́, як вы заўсёды былі паслухмянымі, не толькі ў прысутнасці маёй, але яшчэ больш цяпер, у адсутнасці маёй, са страхам і трымценнем здзяйсняйце сваё спасенне,

 

Так што, улюбёныя мае, як вы заўсёды слухаліся, ня толькі, калі я прыходзіў, але шмат больш цяпер, у адсутнасьць маю, са страхам і трымценьнем зьдзяйсьняйце збаўленьне сваё,

таму што гэта Бог дзейнічае ў вас, каб вы і жадалі, і дзейнічалі паводле Яго добрай волі.

 

бо Бог ёсьць Той, Які дзейнічае ў вас паводле ўпадабаньня [Свайго], каб вы і хацелі, і дзейнічалі.

Усё рабіце без наракання і сумнення,

 

Усё рабіце без нараканьняў і хістаньняў,

каб былí вы бездакорнымі і чыстымі, дзецьмі Божымі беззаганнымі сярод роду сапсава́нага і разбэ́шчанага, у якім вы ззяеце, як свяцілы ў свеце,

 

каб вы былі беззаганнымі і шчырымі дзецьмі Божымі, беззаганнымі сярод пакаленьня скрыўленага і сапсаванага, у якім вы сьвеціце, як сьвятло ў сьвеце,

захоўваючы слова жыцця, на пахвалу́ мне ў дзень Хрыстоў, што я не марна намагаўся і не марна працаваў.

 

захоўваючы слова жыцьця, на пахвалу́ маю ў дзень Хрыстовы, што я не надарма́ бег і не надарма́ працаваў.

Але калі я і станаўлюся ахвярным узліваннем на ахвяру і служэнне веры вашай, то я радуюся і падзяляю радасць з усімі вамі;

 

Але калі я і ахвяруюся на ахвяру і служэньне веры вашай, я радуюся, і радуюся разам з усімі вамі.

гэтаму ж і вы радуйцеся і падзяляйце радасць са мною.

 

З гэтага самага і вы радуйцеся, і радуйцеся разам са мною.

А я спадзяюся ў Госпадзе Іісусе неўзабаве паслаць да вас Цімафея, каб і мне ўсцешыцца духам, даведаўшыся пра вашы справы.

 

А я спадзяюся ў Госпадзе Ісусе хутка паслаць да вас Цімафея, каб і я ўсьцешыўся, даведаўшыся пра вас.

Таму што няма ў мяне нікога аднадушнага, хто па-сапраўднаму будзе дбаць пра вас;

 

Бо ня маю нікога роўнага душою, хто б гэтак шчыра пра вас клапаціўся.

бо ўсе шукаюць свайго, а не таго, што ўгодна Хрысту Іісусу.

 

Бо ўсе шукаюць свайго, а не таго, што Хрыста Ісуса.

А вы́прабаванасць яго вы ведаеце, бо, як сын пры бацьку, служыў ён са мною справе дабравесця.

 

А яго выпрабаванасьць вы ведаеце, бо ён, як сын бацьку, служыў мне дзеля Эва́нгельля.

Дык вось яго я спадзяюся паслаць адразу ж, як толькі буду бачыць, што́ стане са мною.

 

Дык я спадзяюся паслаць яго неадкладна, як толькі даведаюся адносна сябе.

Я ўпэўнены ў Госпадзе, што і сам хутка прыйду да вас.

 

Бо я пэўны ў Госпадзе, што і сам хутка прыйду.

Таксама палічыў я патрэбным паслаць да вас Эпафрадзіта, майго брата і супрацоўніка і паплечніка ў барацьбе, вашага ж пасланца́ і служыцеля ў патрэбе маёй,

 

Я палічыў патрэбным паслаць да вас Эпафрадыта, брата, і супрацоўніка, і таварыша майго, а вашага пасланца і служыцеля ў патрэбе маёй,

бо ён вельмі імкнуўся да ўсіх вас і перажываў з-за таго, што вы дачуліся пра яго хваробу.

 

бо ён жадаў [бачыць] усіх вас і тужы́ў, што вы пачулі пра нядужасьць ягоную.

А ён сапраўды захварэў і быў пры смерці; аднак Бог памілаваў яго, ды не толькі яго, але і мяне, каб не дадалося мне смутку да смутку.

 

Бо ён быў хворы амаль сьмяротна; але Бог зьлітаваўся над ім, дый не над ім толькі, але і нада мною, каб ня меў я смутку да смутку.

Таму я хутчэй паслаў яго, каб вы, убачыўшы яго зноў, узрадаваліся, і я быў менш засму́чаны.

 

Дык я хутчэй паслаў яго, каб вы, убачыўшы яго ізноў, узрадаваліся, і каб я ня быў засмучаны.

Прыміце ж яго ў Госпадзе з усёю радасцю, і такіх майце ў пашане,

 

Дык прыйміце яго ў Госпадзе з усякай радасьцю і гэтакіх мейце ў паважаньні,

бо ён за справу Хрыстову быў блізкі да смерці, рызыкуючы жыццём, каб запоўніць недастатковасць вашага служэння мне.

 

бо ён за справу Хрыстовую быў блізкі да сьмерці, ня дбаючы пра душу́ [сваю], каб дапоўніць нястачу служэньня вашага мне.