Да Піліпянаў 2 разьдзел

 

 

Дык калі ёсць якое заахвочванне ў Хрысце, калі ёсць якая ўцеха любові, калі ёсць якая супольнасць духу, калі ёсць якая міласэрнасць і спагада,

 

Дык калі ёсьць якое пацяшэньне ў Хрысьце, калі ёсьць якая патоля любові, калі ёсьць якая супольнасьць Духа, калі ёсьць якая сардэчнасьць і міласэрнасьць,

дапоўніце маю радасць, каб вы думалі тое самае, маючы тую самую любоў, будучы аднадушнымі і аднадумнымі,

 

дапоўніце маю радасьць, каб вы тое самае думалі, тую самую любоў мелі, былі аднадушныя і аднадумныя,

нічога не робячы са своекарыслівасці, ні са славалюбства, а ў пакорамудрасці, лічачы адзін аднаго вышэйшым за сябе,

 

нічога ня [робячы] дзеля сварлівасьці ці дзеля пустое пахвальбы́, але ў пакоры розуму шануючы адзін аднога як вышэйшых за сябе.

кожны дбаючы не пра сябе толькі, але кожны і пра іншых.

 

Не на сваё [толькі] няхай кожны зважае, але і на тое, што іншых.

Няхай будзе ў вас гэтая думка, якая была і ў Хрыста Ісуса,

 

Бо няхай тое ў вас думаецца, што і ў Хрысьце Ісусе,

Які, будучы ў вобразе Божым, не палічыў рабункам быць роўным Богу,

 

Які, маючы постаць Бога, не лічыў захопам быць роўным Богу,

але апустошыў Самога Сябе, узяўшы вобраз раба, зрабіўшыся падобным да людзей; і звыгляду стаўшы як чалавек;

 

але прынізіў Сябе, прыняўшы постаць слугі́, стаўшыся на падабенства людзей і знойдзены выглядам, як чалавек,

Ён прынізіў Сябе, стаўшыся паслухмяным аж да смерці, і смерці на крыжы.

 

пані́зіў Сябе, стаўшыся паслухмяным ажно да сьмерці, і сьмерці крыжовай.

Таму і Бог вельмі ўзвысіў Яго і дараваў Яму імя, якое вышэйшае за кожнае імя,

 

Дзеля гэтага і Бог узвысіў Яго і даў Яму імя па-над усякае імя,

каб перад імем Ісуса схілілася кожнае калена тых, хто на небе, і на зямлі, і пад зямлёю,

 

каб у імя Ісуса схілілася ўсякае калена нябесных, зямных і падземных

і кожны язык вызнаваў, што Ісус Хрыстос — Госпад, у славу Бога Бацькі.

 

і каб усякі язык вызнаваў, што Госпад Ісус Хрыстос у славу Бога Айца.

Так што, улюбёныя мае, як вы заўсёды былі паслухмяныя, не толькі ў маёй прысутнасці, але тым болей цяпер, у маю адсутнасць, — завяршайце сваё выратаванне са страхам і трымценнем;

 

Так што, улюбёныя мае, як вы заўсёды слухаліся, ня толькі, калі я прыходзіў, але шмат больш цяпер, у адсутнасьць маю, са страхам і трымценьнем зьдзяйсьняйце збаўленьне сваё,

бо гэта Бог дзейнічае ў вас, выклікаючы і хаценне, і дзеянне дзеля добрага намеру.

 

бо Бог ёсьць Той, Які дзейнічае ў вас паводле ўпадабаньня [Свайго], каб вы і хацелі, і дзейнічалі.

Усё рабіце без наракання і сумнення,

 

Усё рабіце без нараканьняў і хістаньняў,

каб быць вам бездакорнымі і бясхітраснымі, беззаганнымі дзецьмі Божымі сярод сапсаванага і распуснага пакалення, у якім вы ззяеце як зоркі ў сусвеце,

 

каб вы былі беззаганнымі і шчырымі дзецьмі Божымі, беззаганнымі сярод пакаленьня скрыўленага і сапсаванага, у якім вы сьвеціце, як сьвятло ў сьвеце,

маючы слова жыцця мне ў пахвалу ў дзень Хрыстоў — што я не марна бег і не марна працаваў.

 

захоўваючы слова жыцьця, на пахвалу́ маю ў дзень Хрыстовы, што я не надарма́ бег і не надарма́ працаваў.

Але нават калі я ўзліваюся, як узліванне на ахвяру і служэнне вашай веры, я радуюся — і радуюся разам з усімі вамі;

 

Але калі я і ахвяруюся на ахвяру і служэньне веры вашай, я радуюся, і радуюся разам з усімі вамі.

і вы радуйцеся таму ж і радуйцеся разам са мною.

 

З гэтага самага і вы радуйцеся, і радуйцеся разам са мною.

Спадзяюся ж у Госпадзе Ісусе неўзабаве паслаць да вас Цімафея, каб і я ўзрадаваўся, даведаўшыся, што робіцца ў вас.

 

А я спадзяюся ў Госпадзе Ісусе хутка паслаць да вас Цімафея, каб і я ўсьцешыўся, даведаўшыся пра вас.

Бо ў мяне няма нікога, роўнага душою рупліўца, хто шчыра падбае пра вас:

 

Бо ня маю нікога роўнага душою, хто б гэтак шчыра пра вас клапаціўся.

бо ўсе шукаюць свайго, не таго, што належыць Хрысту Ісусу.

 

Бо ўсе шукаюць свайго, а не таго, што Хрыста Ісуса.

А яго выпрабаванасць вы ведаеце, таму што як сын пры бацьку, ён служыў са мною ў Дабравешчанні.

 

А яго выпрабаванасьць вы ведаеце, бо ён, як сын бацьку, служыў мне дзеля Эва́нгельля.

Дык яго я спадзяюся паслаць зараз жа, як толькі пабачу, што будзе са мною;

 

Дык я спадзяюся паслаць яго неадкладна, як толькі даведаюся адносна сябе.

але я ўпэўнены ў Госпадзе, што і сам неўзабаве прыйду.

 

Бо я пэўны ў Госпадзе, што і сам хутка прыйду.

Але я палічыў неабходным паслаць да вас і Эпафрадыта, майго брата і супрацоўніка і паплечніка, вашага пасланца і служку ў маёй патрэбе,

 

Я палічыў патрэбным паслаць да вас Эпафрадыта, брата, і супрацоўніка, і таварыша майго, а вашага пасланца і служыцеля ў патрэбе маёй,

бо ён прагнуў [убачыць] усіх вас і тужыў з-за таго, што вы пачулі, што ён захварэў;

 

бо ён жадаў [бачыць] усіх вас і тужы́ў, што вы пачулі пра нядужасьць ягоную.

бо ён сапраўды захварэў, быў блізка да смерці; але Бог злітаваўся над ім, і не толькі над ім, але і нада мною, каб не дадалося мне смутку да смутку.

 

Бо ён быў хворы амаль сьмяротна; але Бог зьлітаваўся над ім, дый не над ім толькі, але і нада мною, каб ня меў я смутку да смутку.

Дык я паспешней паслаў яго, каб вы, зноў убачыўшы яго, усцешыліся, ды і я быў менш сумны.

 

Дык я хутчэй паслаў яго, каб вы, убачыўшы яго ізноў, узрадаваліся, і каб я ня быў засмучаны.

Дык прыміце яго ў Госпадзе з усёй радасцю і такіх майце ў пашане,

 

Дык прыйміце яго ў Госпадзе з усякай радасьцю і гэтакіх мейце ў паважаньні,

таму што ён за работу Хрыстову быў блізкі да смерці, рызыкуючы жыццём, каб дапоўніць мне нястачу вашых паслуг.

 

бо ён за справу Хрыстовую быў блізкі да сьмерці, ня дбаючы пра душу́ [сваю], каб дапоўніць нястачу служэньня вашага мне.