Да Піліпянаў 2 разьдзел

 

 

Дык калі ёсць якое заахвочванне ў Хрысце, калі ёсць якая ўцеха любові, калі ёсць якая супольнасць духу, калі ёсць якая міласэрнасць і спагада,

 

Калі ёсць які заклік у Хрысце, калі ёсць якое падбадзёрванне любові, калі ёсць якая лучнасць Духа, калі ёсць якое сардэчнае спачуванне,

дапоўніце маю радасць, каб вы думалі тое самае, маючы тую самую любоў, будучы аднадушнымі і аднадумнымі,

 

то дапоўніце маю радасць, каб вы думалі тое самае, мелі тую самую любоў, былі аднадушнымі і аднадумцамі.

нічога не робячы са своекарыслівасці, ні са славалюбства, а ў пакорамудрасці, лічачы адзін аднаго вышэйшым за сябе,

 

Нічога не рабіце дзеля разладу ці дзеля пустой пахвальбы, але ў пакоры лічыце адзін аднаго вышэйшым за сябе.

кожны дбаючы не пра сябе толькі, але кожны і пра іншых.

 

Не клапаціцеся кожны толькі пра сваё, але і пра іншых.

Няхай будзе ў вас гэтая думка, якая была і ў Хрыста Ісуса,

 

Няхай вашыя думкі будуць такімі, як у Хрысце Езусе.

Які, будучы ў вобразе Божым, не палічыў рабункам быць роўным Богу,

 

Ён, будучы ў постаці Бога, не скарыстаў з таго, каб быць нароўні з Богам,

але апустошыў Самога Сябе, узяўшы вобраз раба, зрабіўшыся падобным да людзей; і звыгляду стаўшы як чалавек;

 

але выракся самога сябе, прыняўшы постаць слугі, прыпадобніўшыся да людзей. І з выгляду стаўшы як чалавек,

Ён прынізіў Сябе, стаўшыся паслухмяным аж да смерці, і смерці на крыжы.

 

прынізіў сябе, будучы паслухмяным ажно да смерці, смерці крыжовай.

Таму і Бог вельмі ўзвысіў Яго і дараваў Яму імя, якое вышэйшае за кожнае імя,

 

Таму Бог узвысіў Яго і даў Яму імя па-над усялякае імя,

каб перад імем Ісуса схілілася кожнае калена тых, хто на небе, і на зямлі, і пад зямлёю,

 

каб на імя Езуса схілілася кожнае калена стварэнняў нябесных, зямных і падземных,

і кожны язык вызнаваў, што Ісус Хрыстос — Госпад, у славу Бога Бацькі.

 

і каб кожны язык вызнаваў, што Панам ёсць Езус Хрыстус дзеля хвалы Бога Айца.

Так што, улюбёныя мае, як вы заўсёды былі паслухмяныя, не толькі ў маёй прысутнасці, але тым болей цяпер, у маю адсутнасць, — завяршайце сваё выратаванне са страхам і трымценнем;

 

Умілаваныя мае, як вы заўсёды былі паслухмянымі не толькі ў маёй прысутнасці, але яшчэ больш цяпер, у час маёй адсутнасці, так з бояззю і трымценнем здзяйсняйце сваё збаўленне.

бо гэта Бог дзейнічае ў вас, выклікаючы і хаценне, і дзеянне дзеля добрага намеру.

 

Бо гэта Бог ёсць тым, хто чыніць у вас жаданне і дзеянне паводле свайго ўпадабання.

Усё рабіце без наракання і сумнення,

 

Усё рабіце без нараканняў і сумненняў,

каб быць вам бездакорнымі і бясхітраснымі, беззаганнымі дзецьмі Божымі сярод сапсаванага і распуснага пакалення, у якім вы ззяеце як зоркі ў сусвеце,

 

каб вы сталі бездакорнымі, бязвіннымі і беззаганнымі Божымі дзецьмі сярод ілжывага і падступнага пакалення, у якім вы ззяеце, як светачы ў свеце.

маючы слова жыцця мне ў пахвалу ў дзень Хрыстоў — што я не марна бег і не марна працаваў.

 

Трымайцеся слова жыцця на пахвалу мне ў дзень Хрыстовы, што я не дарма бег і не дарма працаваў.

Але нават калі я ўзліваюся, як узліванне на ахвяру і служэнне вашай веры, я радуюся — і радуюся разам з усімі вамі;

 

Калі нават і пральюся як ахвяра на служэнне вашай веры, то радуюся і цешуся разам з усімі вамі.

і вы радуйцеся таму ж і радуйцеся разам са мною.

 

Таксама і вы радуйцеся і цешцеся са мною.

Спадзяюся ж у Госпадзе Ісусе неўзабаве паслаць да вас Цімафея, каб і я ўзрадаваўся, даведаўшыся, што робіцца ў вас.

 

Маю надзею ў Пану Езусе, што ў хуткім часе прышлю да вас Цімафея, каб я супакоіўся, даведаўшыся пра вас.

Бо ў мяне няма нікога, роўнага душою рупліўца, хто шчыра падбае пра вас:

 

Бо я не маю іншага аднадумца, які б так шчыра рупіўся пра вас.

бо ўсе шукаюць свайго, не таго, што належыць Хрысту Ісусу.

 

Усе шукаюць свайго, а не таго, што Езуса Хрыста.

А яго выпрабаванасць вы ведаеце, таму што як сын пры бацьку, ён служыў са мною ў Дабравешчанні.

 

Вы ведаеце яго вернасць, бо ён, як бацькаў сын, служыў разам са мною дзеля пашырэння Евангелля.

Дык яго я спадзяюся паслаць зараз жа, як толькі пабачу, што будзе са мною;

 

Спадзяюся, што я пашлю яго да вас адразу, як толькі вырашу свае справы.

але я ўпэўнены ў Госпадзе, што і сам неўзабаве прыйду.

 

Маю надзею ў Пану, што і сам неўзабаве прыбуду да вас.

Але я палічыў неабходным паслаць да вас і Эпафрадыта, майго брата і супрацоўніка і паплечніка, вашага пасланца і служку ў маёй патрэбе,

 

Я палічыў патрэбным паслаць да вас Эпафрадыта, брата, свайго паплечніка ў працы і змаганні, вашага пасланца і слугу ў маёй патрэбе,

бо ён прагнуў [убачыць] усіх вас і тужыў з-за таго, што вы пачулі, што ён захварэў;

 

бо ён вельмі тужыў па ўсіх вас і вельмі непакоіўся з-за таго, што вы пачулі пра яго хваробу.

бо ён сапраўды захварэў, быў блізка да смерці; але Бог злітаваўся над ім, і не толькі над ім, але і нада мною, каб не дадалося мне смутку да смутку.

 

І сапраўды, ён смяротна захварэў. Але Бог змілаваўся над ім, і не толькі над ім, але і нада мною, каб я не меў дадатковага смутку.

Дык я паспешней паслаў яго, каб вы, зноў убачыўшы яго, усцешыліся, ды і я быў менш сумны.

 

Таму я тым хутчэй паслаў яго, каб вы ўбачылі яго і ўзрадваліся зноў, і каб я не меў смутку.

Дык прыміце яго ў Госпадзе з усёй радасцю і такіх майце ў пашане,

 

Прыміце яго ў Пану з поўнай радасцю і майце ў пашане такіх,

таму што ён за работу Хрыстову быў блізкі да смерці, рызыкуючы жыццём, каб дапоўніць мне нястачу вашых паслуг.

 

бо ён быў у небяспецы смерці за справу Хрыста, рызыкаваў жыццём, каб споўніць тое, у чым вы не маглі служыць мне.