Да Піліпянаў 2 разьдзел
Пасланьне да Піліпянаў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла
І калі ёсць якое пацяшэнне ў Хрысце, калі ёсць якая патоля любові, калі ёсць якая супольнасць духа, калі ёсць спачуванне і міласэрнасць,
Калі ёсць які заклік у Хрысце, калі ёсць якое падбадзёрванне любові, калі ёсць якая лучнасць Духа, калі ёсць якое сардэчнае спачуванне,
напоўніце мяне радасцю, тое самае разумеючы, тую самую маючы любоў, будзьце аднадушныя і аднадумныя,
то дапоўніце маю радасць, каб вы думалі тое самае, мелі тую самую любоў, былі аднадушнымі і аднадумцамі.
нічога не робячы праз перакорлівасць ці праз пустую славу, але ў пакоры адны другіх за вышэйшых прымаючы,
Нічога не рабіце дзеля разладу ці дзеля пустой пахвальбы, але ў пакоры лічыце адзін аднаго вышэйшым за сябе.
не аб сабе толькі клапоцячыся, але кожны і аб іншых.
Не клапаціцеся кожны толькі пра сваё, але і пра іншых.
Бо тое хай у вас думаецца, што і ў Хрысце Ісусе,
Няхай вашыя думкі будуць такімі, як у Хрысце Езусе.
Які, маючы постаць Божую, не лічыў Сваім здабыткам роўнасць з Богам,
Ён, будучы ў постаці Бога, не скарыстаў з таго, каб быць нароўні з Богам,
але прынізіў Самога Сябе, прымаючы постаць паслугача і стаўшыся на падобнасць людзей, і па знешнасці прызнаваны за чалавека;
але выракся самога сябе, прыняўшы постаць слугі, прыпадобніўшыся да людзей. І з выгляду стаўшы як чалавек,
упакорыў Самога Сябе, стаўшыся паслухмяным ажно да смерці, і нават смерці крыжовай.
прынізіў сябе, будучы паслухмяным ажно да смерці, смерці крыжовай.
Дзеля таго і Бог узвысіў Яго і даў Яму імя, якое вышэй за ўсякае імя,
Таму Бог узвысіў Яго і даў Яму імя па-над усялякае імя,
каб прад імем Ісуса схілілася кожнае калена на небе, на зямлі і пад зямлёй,
каб на імя Езуса схілілася кожнае калена стварэнняў нябесных, зямных і падземных,
і каб кожны язык вызнаваў: «Ісус Хрыстос ёсць Госпад!», на славу Бога Айца.
і каб кожны язык вызнаваў, што Панам ёсць Езус Хрыстус дзеля хвалы Бога Айца.
Дык вось, дарагія мае, як заўжды былі вы паслухмянымі, не толькі ў маёй прысутнасці, але тым больш цяпер, калі я адсутнічаю, са страхам і трымценнем здзяйсняйце сваё збаўленне.
Умілаваныя мае, як вы заўсёды былі паслухмянымі не толькі ў маёй прысутнасці, але яшчэ больш цяпер, у час маёй адсутнасці, так з бояззю і трымценнем здзяйсняйце сваё збаўленне.
Бо з ласкавасці Сваёй Бог з’яўляецца ў вас прычынай і хацець, і дзейнічаць.
Бо гэта Бог ёсць тым, хто чыніць у вас жаданне і дзеянне паводле свайго ўпадабання.
Усё рабіце без наракання і хістання,
Усё рабіце без нараканняў і сумненняў,
каб вам быць без заганы і чыстымі, дзецьмі Божымі без віны паміж народа сапсаванага і крывадушнага, пасярод якога свеціце, як светачы ў свеце,
каб вы сталі бездакорнымі, бязвіннымі і беззаганнымі Божымі дзецьмі сярод ілжывага і падступнага пакалення, у якім вы ззяеце, як светачы ў свеце.
трымаючыся слова жыцця ў пахвалу маю ў дзень Хрыстоў, што я не дарма прабег і не дарма папрацаваў.
Трымайцеся слова жыцця на пахвалу мне ў дзень Хрыстовы, што я не дарма бег і не дарма працаваў.
Але калі я і ахвяруюся на ахвяру і паслугу вашай веры, цешуся і дзялюся радасцю з вамі ўсімі.
Калі нават і пральюся як ахвяра на служэнне вашай веры, то радуюся і цешуся разам з усімі вамі.
З гэтага і вы цешцеся і цешцеся разам са мною.
Таксама і вы радуйцеся і цешцеся са мною.
Маю надзею ў Госпадзе Ісусе, што ў хуткім часе прышлю да вас Цімафея, каб мог быць спакойны, даведаўшыся, што ў вас.
Маю надзею ў Пану Езусе, што ў хуткім часе прышлю да вас Цімафея, каб я супакоіўся, даведаўшыся пра вас.
Бо нікога не маю роўнага яму душою, хто б так шчыра рупіўся пра вас.
Бо я не маю іншага аднадумца, які б так шчыра рупіўся пра вас.
Бо ўсе аб сваім клапоцяцца, а не аб тым, што Ісуса Хрыста.
Усе шукаюць свайго, а не таго, што Езуса Хрыста.
Спрактыкаванасць яго ведаеце, бо, як сын бацьку, так ён мне служыў у дабравешчанні.
Вы ведаеце яго вернасць, бо ён, як бацькаў сын, служыў разам са мною дзеля пашырэння Евангелля.
Такога, вось, спадзяюся паслаць, як толькі даведаюся, што ў мяне.
Спадзяюся, што я пашлю яго да вас адразу, як толькі вырашу свае справы.
Упэўнены я таксама ў Госпадзе, што і сам неўзабаве прыбуду да вас.
Маю надзею ў Пану, што і сам неўзабаве прыбуду да вас.
Палічыў я неабходным паслаць да вас Эпафрадыта, брата, і супрацоўніка, і супольніка змагання майго, вашага ж пасланца і дапаможцу ў маёй патрэбе,
Я палічыў патрэбным паслаць да вас Эпафрадыта, брата, свайго паплечніка ў працы і змаганні, вашага пасланца і слугу ў маёй патрэбе,
бо ён тужыў па вас усіх і быў засмучаны, што вы чулі пра яго хваробу.
бо ён вельмі тужыў па ўсіх вас і вельмі непакоіўся з-за таго, што вы пачулі пра яго хваробу.
Бо расхварэўся ён тут аж да смерці, але Бог пашкадаваў яго, і не толькі яго, але, па праўдзе, і мяне, каб я не меў смутку да смутку.
І сапраўды, ён смяротна захварэў. Але Бог змілаваўся над ім, і не толькі над ім, але і нада мною, каб я не меў дадатковага смутку.
Дык я паслаў яго хутчэй, каб, убачыўшы яго, ізноў вы цешыліся і каб я не сумаваў.
Таму я тым хутчэй паслаў яго, каб вы ўбачылі яго і ўзрадваліся зноў, і каб я не меў смутку.
Прыміце ж яго з усёй радасцю ў Госпадзе і майце яго ў пашане,
Прыміце яго ў Пану з поўнай радасцю і майце ў пашане такіх,
бо ён для справы Хрыстовай блізкі быў смерці, не дбаючы пра жыццё сваё, каб выканаць тое, чаго вам не хапала ў служэнні мне.
бо ён быў у небяспецы смерці за справу Хрыста, рызыкаваў жыццём, каб споўніць тое, у чым вы не маглі служыць мне.
