Да Піліпянаў 2 разьдзел

 

 

Дык калі ёсьць якое суцяшэньне ў Хрысьце, калі ёсьць якая патоля любві, калі ёсьць якая супольнасьць Духу, калі ёсьць якая міласэрнасьць і спага́да,

 

Калі ёсць які заклік у Хрысце, калі ёсць якое падбадзёрванне любові, калі ёсць якая лучнасць Духа, калі ёсць якое сардэчнае спачуванне,

то дапоўніце маю радасьць, мейце адны думкі, мейце любоў (Божую), будзьце аднадушнымі і аднадумнымі;

 

то дапоўніце маю радасць, каб вы думалі тое самае, мелі тую самую любоў, былі аднадушнымі і аднадумцамі.

нічога ня робячы праз перакорлівасьць альбо пустую славу, але ў пакорлівай мудрасьці лічачы адзін аднаго вышэй за сябе.

 

Нічога не рабіце дзеля разладу ці дзеля пустой пахвальбы, але ў пакоры лічыце адзін аднаго вышэйшым за сябе.

Кожны клапацíся ня аб сабе толькі, але кожны і аб другіх,

 

Не клапаціцеся кожны толькі пра сваё, але і пра іншых.

бо ў вас павінны быць тыя ж пачуцьці, што і ў Хрысьце Ісусе,

 

Няхай вашыя думкі будуць такімі, як у Хрысце Езусе.

Які будучы адной прыроды з Богам, таму Ён і лічыў ня захопам аб’яўляць Сябе роўным Богу;

 

Ён, будучы ў постаці Бога, не скарыстаў з таго, каб быць нароўні з Богам,

але зрабіў Сябе нікім, прыняўшы абраз раба, зрабіўшыся падобным да людзей,

 

але выракся самога сябе, прыняўшы постаць слугі, прыпадобніўшыся да людзей. І з выгляду стаўшы як чалавек,

і па выгляду быў выяўлены як чалавек; Ён упакорыў Сябе, стаўшы паслухмяным аж да сьмерці, і сьмерці на крыжы.

 

прынізіў сябе, будучы паслухмяным ажно да смерці, смерці крыжовай.

Таму і Бог вельмі ўзвысіў Яго і даў Яму Імя, вышэй за ўсякае імя,

 

Таму Бог узвысіў Яго і даў Яму імя па-над усялякае імя,

каб перад Імем Ісуса ўкленчыла ўсякае калена нябесных і зямных і падземных,

 

каб на імя Езуса схілілася кожнае калена стварэнняў нябесных, зямных і падземных,

і каб усякі язык вызнаў, што Ісус Хрыстос ёсьць Госпад на славу Бога Бацькі.

 

і каб кожны язык вызнаваў, што Панам ёсць Езус Хрыстус дзеля хвалы Бога Айца.

Дык вось, любасныя мае, як вы заўсёды былі паслухмяныя і ня толькі ў маёй прысутнасьці, але цяпер яшчэ больш у маю адсутнасьць, дык са страхам і трымценьнем выконвайце сваё выратаваньне;

 

Умілаваныя мае, як вы заўсёды былі паслухмянымі не толькі ў маёй прысутнасці, але яшчэ больш цяпер, у час маёй адсутнасці, так з бояззю і трымценнем здзяйсняйце сваё збаўленне.

бо Бог ёсьць Той, Хто дзейнічае ў вас, каб вам і жадаць і дзейнічаць па Ягонай добрай волі.

 

Бо гэта Бог ёсць тым, хто чыніць у вас жаданне і дзеянне паводле свайго ўпадабання.

Усё рабіце бяз нараканьняў і спораў,

 

Усё рабіце без нараканняў і сумненняў,

каб вам быць бяздакорнымі і чыстымі дзецьмі Бога, бяззаганнымі сярод сапсаванага і распуснага роду, у якім вы зьзяеце, як сьветачы ў гэтым сьвеце,

 

каб вы сталі бездакорнымі, бязвіннымі і беззаганнымі Божымі дзецьмі сярод ілжывага і падступнага пакалення, у якім вы ззяеце, як светачы ў свеце.

трымаючыся слова жыцьця на пахвалу маю ў дзень Хрыста, таму што я сярод вас ня ма́рна прыкладаў усе свае сілы і ня ма́рна працаваў.

 

Трымайцеся слова жыцця на пахвалу мне ў дзень Хрыстовы, што я не дарма бег і не дарма працаваў.

Але калі я і ахвярую сябе на ахвяру і служэньне веры вашай, дык я і радуюся і саўдзельнічаю супольна са ўсімі вамі ў вашай радасьці.

 

Калі нават і пральюся як ахвяра на служэнне вашай веры, то радуюся і цешуся разам з усімі вамі.

І гэтаму самаму радуйцеся і вы і саўдзельнічайце са мною ў маёй радасьці.

 

Таксама і вы радуйцеся і цешцеся са мною.

Спадзяюся ж у Госпадзе Ісусе няўзабаве паслаць да вас Цімахвея, каб і я, даведаўшыся пра вас, суцешыўся духам.

 

Маю надзею ў Пану Езусе, што ў хуткім часе прышлю да вас Цімафея, каб я супакоіўся, даведаўшыся пра вас.

Бо я ня маю нікога такога адзінадушнага, хто б так шчыра пра вас клапаціўся,

 

Бо я не маю іншага аднадумца, які б так шчыра рупіўся пра вас.

бо ўсе шукаюць свайго, але ня таго, што Ісуса Хрыста.

 

Усе шукаюць свайго, а не таго, што Езуса Хрыста.

А вернасьць ягоную вы ведаеце, што ён як сын бацьку служыў мне ў Дабравешчаньні.

 

Вы ведаеце яго вернасць, бо ён, як бацькаў сын, служыў разам са мною дзеля пашырэння Евангелля.

Яго я спадзяюся зараз жа паслаць, як толькі даведаюся, што будзе са мною.

 

Спадзяюся, што я пашлю яго да вас адразу, як толькі вырашу свае справы.

Але я ўпэўнены ў Госпадзе, што і сам хутка прыйду да вас.

 

Маю надзею ў Пану, што і сам неўзабаве прыбуду да вас.

І я палічыў патрэбным паслаць да вас Эпатрадзіта, брата і супрацоўніка і супольніка майго ў змаганьні, а вашага пасланца і служку ў патрэбе маёй,

 

Я палічыў патрэбным паслаць да вас Эпафрадыта, брата, свайго паплечніка ў працы і змаганні, вашага пасланца і слугу ў маёй патрэбе,

бо ён прагнуў убачыць усіх вас і вельмі журыўся, таму што вы пачулі, што ён захварэў.

 

бо ён вельмі тужыў па ўсіх вас і вельмі непакоіўся з-за таго, што вы пачулі пра яго хваробу.

Бо ён захварэў і быў блізкі да сьмерці, але Бог зьлітаваўся над ім; і ня толькі над ім, але і нада мною, каб я ня меў жа́льбы да жа́льбы.

 

І сапраўды, ён смяротна захварэў. Але Бог змілаваўся над ім, і не толькі над ім, але і нада мною, каб я не меў дадатковага смутку.

Таму я хутчэй паслаў яго, каб вы, убачыўшы яго ізноў, узрадаваліся, дый каб я быў менш сумны.

 

Таму я тым хутчэй паслаў яго, каб вы ўбачылі яго і ўзрадваліся зноў, і каб я не меў смутку.

Прыміце ж яго ў Госпадзе з усякай радасьцю, і такіх майце ў пашане,

 

Прыміце яго ў Пану з поўнай радасцю і майце ў пашане такіх,

таму што за справу Хрыста ён быў блізка да сьмерці, ня дбаючы аб жыцьці, каб дапоўніць нястачу вашага служэньня мне.

 

бо ён быў у небяспецы смерці за справу Хрыста, рызыкаваў жыццём, каб споўніць тое, у чым вы не маглі служыць мне.