Мацьвея 17 разьдзел

 

 

І праз шэсць дзён ўзяў Іісус Пятра, Іакава і Іаана, брата яго, і ўзвёў іх на гару́ высокую адных,

 

Пасьля шасьцёх дзён узяў Ісус Пятра, Якуба й Яна, брата яго, і ўзьвёў іх адных на гару высокую.

і перамяніўся перад імі, і заззя́ла аблíчча Яго, як сонца, а ўбра́нне Яго стала белым, як святло.

 

І перамяніўся прад імі, і зазьзяла Аблічча Ягонае, як сонца, а вопратка-ж Ягоная сталася белаю, як снег.

І вось, явіліся ім Маісе́й і Ілія́, і з Ім размаўлялі.

 

І вось зьявіўся ім Майсей і Ільля, размаўляючы зь Ім.

Азва́ўшыся, Пётр сказаў Іісусу: Госпадзі! добра нам тут быць; калі хочаш, зробім тут тры шатры́: Табе адзін, і Маісею адзін, і адзін Іліí.

 

І Пётра, азваўшыся да Ісуса, сказаў: «Госпадзе! Добра нам тут быць. Калі хочаш, зробім тры палаткі: Табе адну, Майсею адну й адну Ільлі».

Пакуль ён яшчэ гаварыў, вось, воблака светлае ахіну́ла іх; і вось, голас з воблака прамовіў: гэта ёсць Сын Мой Узлю́блены, Якога Я ўпадаба́ў; Яго слухайце.

 

Калі ён яшчэ гаварыў, воблака сьветлае ахінула іх, і вось голас з воблака прамовіў: «Гэта Сын Мой улюблены, у Ім Маё дабраваленьне, Яго слухайце».

І, пачуўшы, вучні прыпа́лі тва́рамі сваімі да зямлі і вельмі спалохаліся.

 

І пачуўшы, вучні ўпалі ніц і спужаліся.

І, прыступíўшы, Іісус дакрану́ўся да іх і сказаў: устаньце і не бойцеся.

 

Ісус-жа, падыйшоўшы, дакрануўся да іх і прамовіў: «Устаньце й ня бойцеся!»

Узвёўшы ж вочы свае, яны нікога не ўбачылі, акрамя аднаго Іісуса.

 

Узьняўшы-ж вочы свае, яны нікога ня ўбачылі, толькі аднаго Ісуса.

І калі сыхо́дзілі яны з гары, Іісус загадаў ім, ка́жучы: нікому не расказвайце пра ба́чанае, пакуль Сын Чалавечы не ўваскрэ́сне з мёртвых.

 

І калі зыйходзілі з гары, Ісус засьцярог іх, кажучы: «Нікому не гаварэце пра зьяву, пакуль Сын Чалавечы не ўваскросьне зь мёртвых».

І спыталіся ў Яго вучні Яго, ка́жучы: а чаму кніжнікі гавораць, што Ілія́ павінен прыйсцí раней?

 

І спыталіся Яго вучні Ягоныя, кажучы: «Чаму кніжнікі гавораць, што Ільлі першаму належыць прыйсьці.

Іісус сказаў ім у адказ: Ілія́ сапраўды́ пры́йдзе ране́й і адно́віць усё.

 

Ісус-жа ў адказ сказаў ім: «Так, Ільля павінны прыйсьці перш і ўладзіць усё.

Але кажу вам, што Ілія́ ўжо прыйшоў, і не пазна́лі яго, а ўчынíлі з ім, што хацелі; так і Сын Чалавечы ма́е паку́таваць ад іх.

 

Але кажу вам, што Ільля ўжо прыйшоў, і не пазналі яго, і ўчынілі зь ім, як хацелі; гэтак і Сын Чалавечы пацерпіць ад іх».

Тады зразумелі вучні, што Ён пра Іаана Хрысцíцеля казаў ім.

 

Тады вучні зразумелі, што пра Яна Хрысьціцеля гаварыў ім.

І калі прыйшлі яны да народу, падышоў да Яго чалавек і, стаўшы перад Ім на калені,

 

І калі яны падыйшлі да народу, падышоў да Яго чалавек, і падаючы прад Ім на калені,

сказаў: Госпадзі! памíлуй сына майго; ён луна́цік і цяжка паку́туе, бо часта па́дае ў агонь і часта ў ваду́.

 

гаварыў: «Госпадзе! Зьлітуйся над сынам маім, ён у маладзіку ўпадае ў шал, і цяжка пакутуе, бо часта кідаецца ў агонь, і часта ў ваду.

Я прыво́дзіў яго да вучняў Тваіх, і яны не маглі ацалíць яго.

 

Я прыводзіў яго да вучняў Тваіх, і не маглі яго аздаравіць».

А Іісус сказаў у адказ: о, ро́дзе бязве́рны і разбэ́шчаны! даку́ль буду з вамі? даку́ль буду цярпець вас? Прывядзíце яго да Мяне сюды.

 

Ісус-жа, адказваючы, сказаў: «О, родзе няверны й распусны! Дакуль буду з вамі, дакуль буду цярпець вас? Прывядзеце яго да Мяне сюды».

І забаранíў яму Іісус; і вы́йшаў з яго дэман; і ацалíўся хлопец у тую ж хвіліну.

 

І забараніў яму Ісус, і выйшаў злыдух зь юнака, і ён ачуняў у тую-ж гадзіну.

Тады вучні, прыступíўшы да Іісуса асобна, сказалі: чаму мы не здо́лелі вы́гнаць яго?

 

Тады вучні, падыйшоўшы да Ісуса на самоце, сказалі: «Чаму мы не змаглі выгнаць яго?»

А Іісус сказаў ім: з-за нявер’я вашага; бо праўду кажу вам: калі вы бу́дзеце мець веру з гарчы́чнае зе́рне і ска́жаце гары́ гэтай: «перайдзі адсюль туды», і яна пяро́йдзе; і нічога не будзе немагчы́мага для вас.

 

І адказаў ім Ісус: «З-за нявер’я вашага. Бо, запраўды кажу вам: Калі будзеце мець веру хоць з гарчычнае зерне і скажаце гары гэтай: Перайдзі адсюль туды, — яна пярэйдзе, і нічога ня будзе немагчымага для вас.

Гэты ж род выганя́ецца толькі малітваю і по́стам.

 

Гэты-ж род выганяецца няйначай, як толькі малітваю й постам».

У той час, калі знахо́дзіліся яны ў Галілеі, сказаў ім Іісус: адда́дзены будзе Сын Чалавечы ў ру́кі чалавечыя,

 

У часе прабываньня іх у Галілеі, Ісус сказаў ім: «Праданы мае быць Сын Чалавечы ў рукі чалавечыя.

і заб’юць Яго, і на трэці дзень уваскрэ́сне. І засмуцíліся яны вельмі.

 

І заб’юць Яго, і на трэйці дзень уваскрэсьне». І яны надзвычай засмуціліся.

Калі ж прыйшлі яны ў Капернау́м, то падышлí збо́ршчыкі дыдра́хмаў да Пятра і сказалі: ці не дасць Настаўнік ваш дыдра́хмы?

 

Калі-ж яны прыйшлі ў Капэрнаум, падыйшлі да Пятра зборшчыкі даніны й сказалі: «Ці ня дасьць ваш настаўнік даніну?»

Ён кажа: дасць. І калі ўвайшоў ён у дом, то Іісус, апярэ́дзіўшы яго, сказаў: як табе здаецца, Сíмане? цары зямныя з каго бяруць мы́та або пада́так? з сыноў сваіх, ці з чужых?

 

Ён сказаў: «Так». І калі ўвайшоў у дом, Ісус папярэдзіў яго, кажучы: «Як табе думаецца, Сымоне? Уладары зямныя з каго бяруць налог ці падатак: з сваіх сыноў ці з чужых?»

Кажа Яму Пётр: з чужых. Сказаў яму Іісус: значыць, сыны́ свабодныя.

 

Пётра сказаў Яму: «З чужых». Ісус-жа сказаў: «Значыць, сыны вольныя.

Але каб нам не спакусíць іх, ідзі на мора, закінь ву́ду, і першую ры́біну, якая зло́віцца, вазьмі; і, адкры́ўшы рот яе, зно́йдзеш стацíр; вазьмі яго і дай ім за Мяне і за сябе.

 

Але, каб нам іх ня скрыўдзіць, пайдзі на мора, закінь вуду, і першую злоўленую рыбу вазьмі, і адчыніўшы ёй рот, знойдзеш манэту; вазьмі яе й аддай ім за Мяне й за сябе».