1 да Фесаланікійцаў 4 разьдзел
Першае пасланьне да Фесаланікійцаў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Нарэшце, браты, просім вас і молім Госпадам Іісусам, каб вы, пераня́ўшы ад нас тое як нале́жыць вам жыць і дагаджа́ць Богу, — што вы і робіце, — у гэтым яшчэ больш удаскана́льваліся,
Далей пакъ братия жадаемъ васъ и напоминаемъ о Христе Ісусе • Якоже приясте от насъ, како подобаеть вамъ ходити, и угожати Богови • Да розмножаетеся более •
вы ж ведаеце, якія наказы мы далі вам ад Госпада Іісуса.
Весте бо кая повеления дахомъ вамъ о Господе нашемъ Ісусе •
Бо воля Божая — асвячэ́нне ваша, каб вы ўстрымліваліся ад распусты;
Сее бо естъ воля Божия, посвящение ваше, да воздержаетеся от блуда,
каб ведаў кожны з вас, як захоўваць свой сасуд у святасці і годнасці,
и да весть единый каждый свой судъ держати, во святыни, и во чти •
а не ў запа́ле пажа́длівасці, падобна язы́чнікам, якія не ведаюць Бога;
Не во любованіи телеснаго похотения • Якоже языци не ведящие Бога •
каб вы не парушалі закону і не падма́нвалі ў гэтым брата свайго, бо кара́е Гасподзь за ўсё гэта, як і казалі мы вам раней і сведчылі.
Да никтож не обидить, а ни лихоимствуеть въ вещи брата своего • Зануж мьститель ест Господь о всехъ сихъ • Якоже, и прежде поведахомъ вамъ, и засведетелствовахомъ •
Таму што паклікаў нас Бог не да нечыстаты́, а да святасці.
Не призва бо насъ Богъ во нечьстоту, но во святыню •
Дык вось, хто не прызнае́ гэтага, той не чалавека не прызнае́, а Бога, Які і даў нам Духа Свайго Святога.
Тоя убо отметаяся, не человека отметается но Бога, Онже далъ ест Духа Святого Своего в вас •
Пра браталюбства ж няма патрэбы пісаць вам, таму што вы самі наву́чаны Богам любíць адно аднаго;
О братолюбіи же не требуете, абыхъ писалъ вамъ • Сами бо от Бога навчени есте любити другъ друга,
бо вы так і ста́віцеся да усіх братоў ва ўсёй Македоніі. Закліка́ем жа вас, браты, яшчэ больш удаскана́львацца
якоже и чините ко всей братіи, сущей во всей Макидоніи • Молим же васъ братия абысте ся множили в добромъ,
і намага́цца жыць спакойна, рабіць сваю справу і працаваць сваімі рукамі, як мы наказвалі вам;
и пилность приложите дабы есте спокойни были • И хлебокормление имели делающе рукама своима • Якоже вамъ повелехомъ,
каб вы паводзілі сябе добрапрысто́йна перад зне́шнімі і ні ў чым не мелі нястачы.
да ходите учтиве пред внешними, и ни единаго о что требуете •
Не хачу ж, браты, пакінуць вас у няве́данні пра паме́рлых, каб вы не смуткава́лі, як іншыя, якія не маюць надзеі.
Не хощу жъ васъ не ведети братия, о умерших да не скорбите, яко и иніе не имуще упования •
Бо калі мы веруем, што Іісус памёр і ўваскрэс, то і памерлых у Іісусе Бог прывядзе з Ім.
Аще бо веруемъ яко Ісусъ умре, и воскресе • Тако и Богъ умершая Ісуса ради, приведеть с Нимъ •
Бо гэта кажам вам словам Гасподнім, што мы, жывыя, якія засталіся да прышэ́сця Гасподняга, не апярэ́дзім памерлых,
Сее бо вамъ глаголемъ словомъ Господнимъ, яко мы живи суще и лишени, во пришествие Господьне, не постигнемъ умерших •
таму што Сам Гасподзь пры за́кліку, пры голасе Архангела і гу́ку трубы́ Божай, сы́дзе з неба, і мёртвыя ў Хрысце ўваскрэснуць першымі;
Понеже Самъ Господь во повеленіи, и во гласе Архангелове, и во трубе Божией, снидет с небеси • И мертвіи о Христе воскреснут перве,
потым мы, хто застане́цца жывы, разам з імі ўзяты будзем на воблакі на сустрэчу Госпада ў паветры, і так заўсёды з Госпадам будзем.
потом же мы живіи, и лишеніи • Купно с Нимъ восхитимся до облаковъ, во стретение Господьне на воздусе • И тако всегда со Господемъ будемъ •
Дык вось, суцяша́йце адно аднаго гэтымі словамі.
Тем же утешайте другъ друга во словесехъ сихъ •
