1 да Фесаланікійцаў 4 разьдзел
Першае пасланьне да Фесаланікійцаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Нарэшце, браты, просім вас і молім у Госпадзе Ісусе, каб вы, як прынялі ад нас, я́к трэба вам паступаць і дагаджаць Богу, дале́й узбагачаліся,
Далей пакъ братия жадаемъ васъ и напоминаемъ о Христе Ісусе • Якоже приясте от насъ, како подобаеть вамъ ходити, и угожати Богови • Да розмножаетеся более •
бо ве́даеце, якія мы далі вам за́паведзі ад Госпада Ісуса.
Весте бо кая повеления дахомъ вамъ о Господе нашемъ Ісусе •
Бо гэта воля Божая, асьвячэньне вашае, каб вы ўзьдзе́ржываліся ад блуду,
Сее бо естъ воля Божия, посвящение ваше, да воздержаетеся от блуда,
каб кожны з вас уме́ў захоўваць сваю судзіну ў сьвятасьці і чэсьці,
и да весть единый каждый свой судъ держати, во святыни, и во чти •
а не ў пажадлівасьці юрлівай, як і пагане, што ня ве́даюць Бога;
Не во любованіи телеснаго похотения • Якоже языци не ведящие Бога •
каб не рабілі праступку ні ў якім дзе́ле і не разжываліся з брата свайго: бо Госпад памсьціцца за ўсё гэтае, як і ране́й мы гаварылі вам і сьве́дчылі.
Да никтож не обидить, а ни лихоимствуеть въ вещи брата своего • Зануж мьститель ест Господь о всехъ сихъ • Якоже, и прежде поведахомъ вамъ, и засведетелствовахомъ •
Бо паклікаў нас Бог не да нячыстасьці, але да сьвятасьці.
Не призва бо насъ Богъ во нечьстоту, но во святыню •
Дык, хто адкідае, той адкідае не чалаве́ка, але Бога, Які і Духа Сьвятога нам даў.
Тоя убо отметаяся, не человека отметается но Бога, Онже далъ ест Духа Святого Своего в вас •
Аб любві-ж братняй няма патрэбы пісаць да вас, бо вы самі навучаны Богам любіць адзін аднаго,
О братолюбіи же не требуете, абыхъ писалъ вамъ • Сами бо от Бога навчени есте любити другъ друга,
дый вы гэтак і ро́біце з усімі братамі па ўсе́й Македоніі. Дык молім вас, браты, пасьпявайце бале́й
якоже и чините ко всей братіи, сущей во всей Макидоніи • Молим же васъ братия абысте ся множили в добромъ,
і пільна дбайце аб тое, каб жыць ціха і рабіць сваё, і працаваць сваімі ўласнымі рукамі, як мы запаве́далі вам;
и пилность приложите дабы есте спокойни были • И хлебокормление имели делающе рукама своима • Якоже вамъ повелехомъ,
каб вы паступалі прыстойна перад тымі, што вонках, і ні ў чым ня ме́лі нястачы.
да ходите учтиве пред внешними, и ни единаго о что требуете •
Не хачу-ж пакінуць вас, браты, у няве́даньні аб паме́ршых, каб ня тужылі вы, як і іншыя, што ня маюць надзе́і.
Не хощу жъ васъ не ведети братия, о умерших да не скорбите, яко и иніе не имуще упования •
Бо, калі мы ве́рым, што Хрыстос паме́р І ўваскрос, дык і паме́ршых у Ісусе Бог прывядзе́ з Ім.
Аще бо веруемъ яко Ісусъ умре, и воскресе • Тако и Богъ умершая Ісуса ради, приведеть с Нимъ •
Бо гэтае кажам вам словам Гасподнім, што мы, жывыя, якія астае́мся да прыходу Госпада, не апярэдзім тых, што паме́рлі,
Сее бо вамъ глаголемъ словомъ Господнимъ, яко мы живи суще и лишени, во пришествие Господьне, не постигнемъ умерших •
бо Сам Госпад з абвяшчэньнем, з голасам Архангела і трубой Божай зыйдзе з не́ба, і мёртвыя ў Хрысьце́ ўскрэснуць пе́ршымі;
Понеже Самъ Господь во повеленіи, и во гласе Архангелове, и во трубе Божией, снидет с небеси • И мертвіи о Христе воскреснут перве,
пасьля мы, што астае́мся жывымі, разам з імі падхоплены будзем на аблоках на спатканьне Госпаду на паве́тра, ды гэтак заўсёды з Госпадам будзем.
потом же мы живіи, и лишеніи • Купно с Нимъ восхитимся до облаковъ, во стретение Господьне на воздусе • И тако всегда со Господемъ будемъ •
Дык пацяшайце адзін аднаго гэтымі словамі.
Тем же утешайте другъ друга во словесехъ сихъ •
