Лукаша 13 разьдзел

 

 

І ў гэты час прыйшлі нікаторыя, (і) расказалі Яму пра галілейцаў, чыю кроў Пілат зьмяшаў зь іхнымі ахвярамі.

 

У гэты самы час прыйшлі некаторыя, паведаміўшы Яму пра Галілейцаў, кроў якіх Пілат змяшаў з іх ахвярамі.

І, адказаўшы, Ісус сказаў ім: (вы) думаеце, што гэтыя галілейцы былі больш грэшныя за ўсіх галілейцаў, што так адпакутавалі?

 

І, адказваючы, сказаў ім Ісус: «Ці вы думаеце, што гэтыя Галілейцы былі большымі грэшнікамі, чым іншыя Галілейцы, што так пацярпелі?

Не, кажу вам, але калі ня пакаецеся, усе гэтаксама загінеце.

 

Не, кажу вам, але, калі вы не навернецеся, усе падобна пагінеце.

Альбо тыя васямнаццаць, на якіх упала вежа ў Сілааме і пабіла іх, думаеце, што яны былі вінаватыя больш за ўсіх людзей жывучых у Ярузаліме?

 

Або тыя васемнаццаць, на якіх упала вежа ў Сіло і забіла іх; вы думаеце, што яны былі больш вінаватымі, чым усе людзі, што жывуць у Ерузаліме?

Не, кажу вам, але калі ня пакаецеся, усе гэтаксама загінеце.

 

Не, кажу вам, але, калі не навернецеся, усе вы падобна пагінеце».

І казаў гэтую прыповесьць: нехта меў у сваім вінаградніку пасаджаную смакоўніцу і прыйшоў шукаць на ёй плоду і ня знайшоў.

 

Затым казаў ім гэта для параўнання: «Нехта меў дрэва фігавае, пасаджанае ў яго вінаградніку, і раз прыйшоў шукаць пладоў на ім і не знайшоў.

І сказаў (ён) вінаградару: вось, (я) трэйці год прыходжу шукаць плоду на гэтай смакоўніцы і ня знаходжу; сьсячы яе, на што (яна) і зямлю займае бяз карысьці?

 

Дык сказаў вінаградару: «Вось ужо тры гады, як я прыходжу, шукаючы плода на гэтым дрэве фігавым, і не знаходжу. Выкарчуй яго. Нашто ж тады зямлю займае?»

Ён жа, адказаўшы, гаворыць яму: гаспадар! пакінь яе і на гэты год, пакуль я абкапаю яе і абкладу гноем,

 

А той, адказваючы, гаворыць яму: «Гаспадар, пакінь яго і на гэты год, пакуль я абкапаю яго і абкладу гноем,

і можа прынясе плод, калі ж не, (то) на той год сьсячэш яе.

 

можа, стане даваць плод, а калі не, то выкарчуеш яго».

І навучаў (Ён) у адной з сынагогаў па суботах.

 

І навучаў Ён у адной сінагозе ў суботу.

І вось (там) была жанчына, якая васямнаццаць гадоў мела духа немачы; і была яна скорчыўшыся, і ня магла ані выпрастацца.

 

І вось, адна жанчына, якая васемнаццаць гадоў мела духа немачы,  была сагнутая і не магла ніяк глянуць уверх.

Убачыўшы ж яе, Ісус падазваў яе і сказаў ёй: жанчына! (ты) вызвалена ад немачы тваёй.

 

Калі ўбачыў яе Ісус, паклікаў ды гаворыць ёй: «Жанчына, вызвалена ты ад сваёй немачы»;

І ўсклаў на яе Рукі; і адразу выпрасталася, і славіла Бога.

 

і ўсклаў на яе рукі; і яна адразу выпрасталася і славіла Бога.

Загаварыўшы ж начальнік сынагогі, абураючыся, што ў суботу Ісус аздаравіў, казаў народу: ёсьць шэсьць дзён, у якія належыць працаваць, у тыя прыходзьце (і) аздараўляйцеся, а ня ў дзень суботы.

 

Тады начальнік сінагогі, абураны, што Ісус аздараўляў у суботу, казаў, звяртаючыся да людзей: «Ёсць шэсць дзён, у якія належыцца працаваць, дык у тыя дні прыходзьце і аздараўляйцеся, а не ў дзень суботы».

Тады адказаў яму Госпад і сказаў: крывадушнік! кожны з вас у суботу ці ня адвязвае вала свайго ці асла ад ясьляў і вядзе паіць?

 

А Госпад адказаў і сказаў яму: «Крывадушнікі, ці ж кожны з вас у суботу не адвязвае вала свайго або асла ад ясляў ды не вядзе напаіць?

А гэтую дачку Абрагамавую, якую вось ўжо васямнаццаць гадоў, як зьвязаў шатан, ці ня належала вызваліць ад путаў гэтых у дзень суботы?

 

А ці ж гэтае дачкі Абрагама, якая дэманам звязана вось ужо васемнаццаць гадоў, не належала вызваліць з гэтых путаў у суботу?»

І калі гаварыў Ён гэтае, усе праціўнікі Ягоныя засароміліся; і ўвесь народ радаваўся з усіх слаўных учынкаў Ягоных.

 

Калі гэта казаў, засаромеліся ўсе Яго супраціўнікі, а ўвесь народ цешыўся з усіх слаўных дзеяў Яго.

(Ён) жа сказаў: да чаго падобна Каралеўства Бога, і да чаго прыпадобню яго?

 

Дык далей казаў: «Да чаго падобнае Валадарства Божае, і да чаго прыпадобню яго?

Яно падобна да зярняці гарчычнага, якое, узяўшы, чалавек пасадзіў у садзе сваім, і (яно) вырасла і сталася вялікім дрэвам; і птушкі нябесныя гняздзіліся ў гольлі ягоным.

 

Падобна яно да гарчычнага зярняці, якое, узяўшы, чалавек пасеяў у сваім агародзе; вырасла яно, і сталася дрэвам, і птушкі нябесныя адпачывалі на яго галінах».

І яшчэ сказаў: да чаго прыпадобню Каралеўства Бога?

 

І зноў гаварыў: «З чым параўнаю Валадарства Божае?

Яно падобна да рашчыны, якую жанчына, узяўшы, паклала ў тры меры мукі, пакуль ня ськісла ўсё.

 

Яно падобнае да рошчыны, якую жанчына, узяўшы, умяшала ў тры меркі мукі, пакуль не ўкісла ўсё».

І праходзіў па местах і сёлах, навучаючы і кіруючы шлях Свой да Ярузаліму.

 

І хадзіў, навучаючы па гарадах і вёсках, накіроўваючы шлях у Ерузалім.

І нехта сказаў Яму: Госпадзе! няўжо ратуюцца нямногія? Ён жа сказаў ім:

 

І хтосьці гаворыць Яму: «Госпадзе, ці мала тых, што будуць збаўлены?» А Ён сказаў ім:

старайцеся ўвайсьці праз вузкія (або цесныя) вароты; бо многія, кажу вам, будуць памыкацца ўвайсьці ды ня здолеюць.

 

«Намагайцеся ўвайсці праз вузкую браму, бо, кажу вам, многія будуць імкнуцца ўвайсці і не змогуць.

Калі гаспадар дому ўстане і зачыніць дзьверы, тады (вы), стоячы вонках, станеце стукаць у дзьверы і казаць: Госпадзе! Госпадзе! адчыні нам. Але, адказаўшы, (ён) скажа вам: ня ведаю вас, адкуль вы.

 

Бо калі ўстане Гаспадар дома і замкне дзверы, будзеце стаяць вонкі і стукацца ў дзверы, кажучы: «Госпадзе, адчыні нам»; і Ён, адказваючы, скажа вам: «Не ведаю вас, адкуль вы».

Тады пачнецё гаварыць: мы елі і пілí перад Табою, і на вуліцах (нашых) Ты нас навучаў.

 

Тады пачнеце гаварыць: «Мы елі і пілі з Табою, і навучаў Ты на нашых вуліцах»;

Але (Ён) скажа: кажу вам: ня ведаю вас, адкуль вы; адыдзеце ад Мяне ўсе, што чыняць беззаконьне.

 

але Ён скажа вам: «Не ведаю вас, адкуль вы. Адыдзіцеся ад Мяне ўсе, што чыніце беззаконне».

Там будзе рыданьне (плач наўзрыд) і скрыгот зубоў, калі вы ўбачыце Абрагама, Ісагака, Якуба і ўсіх прарокаў ў Каралеўстве Бога, вас жа праганяемымі вон.

 

Там будзе плач і скрыгатанне зубоў, калі ўбачыце Абрагама, Ізаака, ды Якуба, ды ўсіх прарокаў у Валадарстве Божым, а саміх сябе вон выкінутых.

І прыйдуць з усходу і захаду, і з поўначы і поўдня і ўзьлягуць у Каралеўстве Бога.

 

Ды прыйдуць з усходу і з захаду, з поўначы і з поўдня і ўзлягуць у Валадарстве Божым.

І вось, ёсьць апошнія, якія будуць першымі, і ёсьць першыя, якія будуць апошнімі.

 

І вось, ёсць апошнія, якія стануць першымі, і першыя, якія стануць апошнімі».

У гэны дзень падыйшлі нікаторыя хварысэі (і) казалі Яму: выйдзі і ідзі адсюль, бо Гірад хоча Цябе забіць.

 

У той самы час падышлі да Яго некалькі фарызеяў, кажучы Яму: «Выходзь і ідзі адсюль, бо Ірад хоча Цябе забіць».

І сказаў ім: пайшоўшы, скажыце гэтай лісіцы: вось, (Я) выганяю дэманаў і аздараўленьні чыню сёньня і заўтра, а на трэйці (дзень) скончу Сваю справу.

 

Ён гаворыць ім: «Ідзіце і скажыце таму лісу: «Вось, Я выганяю дэманаў і ўчыняю аздараўленні сёння і заўтра, а на трэці дзень скончу.

Але Мне належыць хадзіць сягоньня і заўтра і пасьлязаўтра, бо ня бывае, каб прарок загінуў вонках Ярузаліму.

 

Аднак трэба, каб Я хадзіў сёння, і заўтра, і надалей быў у дарозе, бо не бывае, каб прарок гінуў па-за Ерузалімам.

Ярузалім, Ярузалім, (ты) што забіваеш прарокаў і што камянуеш пасланых да цябе! Колькі разоў хацеў (Я) сабраць дзяцей тваіх, як птушка (зьбірае) птушанят (сваіх) пад крылы, але (вы) ня захацелі.

 

Ерузалім, Ерузалім, які забіваеш прарокаў і камянуеш тых, што да цябе пасланыя, колькі разоў хацеў Я сабраць сыноў тваіх, як птушка птушанят сваіх пад крылы, але ты не хацеў.

Вось, пакідаецца вам дом ваш пусты. І кажу вам праўду, што ня ўбачыце Мяне, пакуль ня прыйдзе (час) калі скажаце: Багаслаўлены, Каторы ідзе ў Імя Госпада!

 

Вось, застанецца вам дом ваш. Бо кажу вам: не ўбачыце Мяне, аж пакуль не надыдзе час, калі скажаце: «Блаславёны, Хто прыходзіць у імя Госпада».