Ёва 28 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 2012
Так! У срэбра ёсьць вытокавая жыліна, і ў золата месца, дзе яго плавяць.
Срэбра мае пачаткі жылаў, і ў золата ёсць месца, дзе яго плавяць.
Жалеза здабываецца зь зямлі; з каменьня выплаўляецца медзь.
Жалеза здабываецца з зямлі, і камень, растоплены жарам, у медзь ператвараецца.
Чалавек кладзе мяжу цемры і старанна шукае камень у змроку і цяні сьмяротным.
Усталяваў [чалавек] мяжу цемры, і даследуе ўсё сам да канца, нават камень змроку і ценю.
Выкопваюць рудню ў мясьцінах, забытых нагою, спускаюцца ўглыбіню, вісяць і зыбаюцца ўдалечыні ад людзей.
Вандроўны люд адкрыў падземныя праходы, якія забыты нагою; вісяць яны, хістаючыся больш за вандроўніка.
Зямля, на якой вырастае хлеб, усярэдзіне перакапана як бы агнём.
Зямля, з якой хлеб вырастаў, у глыбіні перавернута, як агнём.
Камяні яе — месца сапфіра, і ў ёй пясчынкі золата.
Камяні яе — месца сапфіра, і глеба яе — золата.
Сьцежкі туды ня ведае драпежная птушка, і ня бачыла яе вока каршуна;
Драпежная птушка не ведае сцежкі туды, і не бачыць яе вока арла.
не тапталі яе львы, і не хадзіў па ёй шакал.
Не тапталі яе сыны пыхі, і не праходзіла па ёй ільвіца.
На граніт кладзе ён руку сваю, з коранем перакульвае горы;
Выцягвае ён руку сваю на крэмень, да падножжа пераварочвае горы.
у камянях прасякае каналы, і ўсё каштоўнае бачыць вока ягонае;
У скалах высякае каналы, і ўсё каштоўнае бачыць вока яго.
спыняе цячэньне патокаў і схаванае выносіць на сьвятло.
Выведаў ён глыбіні рачныя і вывеў на свет утоенае.
Але дзе мудрасьць жыве? і дзе месца розуму?
Але дзе знайсці мудрасць? І дзе месца розуму?
Ня ведае чалавек цаны яе, і яна ня жыве на зямлі жывых.
Чалавек не ведае яе сутнасці, і не знайсці [яе] на зямлі жывых.
Бездань кажа: не ўва мне яна; і мора кажа: не ў мяне.
Бездань кажа: “Няма яе ўва мне”, і мора гаворыць: “Няма яе ўва мне”.
Не даецца яна за золата, і не набываецца яна за вагу срэбра.
Нельга даць за яе чыстага золата, і не ўзважыць срэбра ў абмен на яе.
Не ацэньваецца яна золатам Афірскім, ні каштоўным аніксам, ні сапфірам;
Нельга заплаціць золатам Афіру, ані найкаштоўнейшым сарданіксам, ані сапфірам.
не раўняецца зь ёю золата і крышталь, і ня выменяеш яе на посуд з чыстага золата.
Не зраўняецца з ёю золата або шкло, не прамяняць яе на залаты посуд.
А пра каралы і жэмчуг і згадваць няма чаго, і набыцьцё мудрасьці вышэй за рубіны.
Пра каралі і крышталь не ўспомняць у параўнанні з ёй, і валоданне мудрасцю лепшае за перлы.
Не раўняецца зь ёю тапаз Эфіопскі; чыстым золатам не ацэньваецца яна.
Не зраўняецца з ёю тапаз з Этыёпіі, і не прыпадобніш яе да найчысцейшага золата.
Адкуль жа выходзіць мудрасьць? і дзе месца розуму?
Дык адкуль паходзіць мудрасць і дзе месца розуму?
Схавана яна ад вачэй усяго жывога і ад птушак нябесных утоена.
Схаваная яна ад вачэй усіх жывых і нябесным птушкам невядомая.
Авадон і сьмерць кажуць: вушамі нашымі чулі мы чутку пра яе.
Абадон і смерць кажуць: “Вушамі нашымі мы чулі пра славу яе”.
Бог ведае шлях яе, і Ён ведае месца яе.
Бог ведае дарогу яе, і Ён ведае месца яе.
Бо бачыць да краёў зямлі і бачыць пад усім небам.
Ён бачыць ускрайкі зямлі і заўважае ўсё, што пад небам.
Калі Ён ветру даваў вагу і разьмяшчаў ваду па меры,
Ён надаў вятрам вагу і воды адмераў меркаю.
калі назначаў статут дажджу і шлях маланцы громаноснай,
Калі даваў закон дажджам і шлях навальніцам грымотным,
тады Ён бачыў яе і паказаў яе, падрыхтаваў яе і яшчэ выпрабаваў яе
тады ўбачыў Ён яе і расказаў, і прыгатаваў, і даследаваў яе.
і сказаў чалавеку: вось страх Гасподні ёсьць сапраўдная мудрасьць, і аддаленьне ад ліха — розум.
І сказаў Ён чалавеку: “Вось, страх Госпадаў — гэта і ёсць мудрасць; а пазбягаць зла — гэта розум”».
