Яна 2 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Міхася Міцкевіча
На трэйці дзень было вясельле ў Кане Галілейскай, і Маці Ісусава была там.
На трэйці дзень вясельле было ў Кане Галілейскай; і была там Маці Ісуса.
Быў таксама запрошаны Ісус і вучні Ягоныя на вясельле.
Быў-жа таксама зазваны на вясельле Ісус і вучні Ягоныя.
І як нехапала віна, дык Маці Ісусава кажа Яму: віна няма ў іх.
І калі нехапіла віна, Маці Ісуса кажа Яму: віна ня маюць.
Ісус кажа Ёй: што Мне і Табе, жанчына? яшчэ ня прыйшла гадзіна Мая.
Ісус-жа сказаў Ёй: — што Мне і табе, Жанчына? не настаў яшчэ час Мой.
Маці Ягоная сказала слугам: што скажа Ён вам, тое і зрабеце.
Маці-ж Яго гаворыць слугам: — што вам скажа, зрабеце.
А было там шэсьць каменных посудаў на ваду, якія стаялі паводле звычаю ачышчэньня Юдэйскага, умяшчаючы ў сябе па дзьве ці па тры меры.
Было-ж там шэсьць каменных пасудзін, па дзьве або па тры меры кажная, якія стаялі за звычаем ачышчэньня юдэйскага.
Ісус кажа ім: напоўніце посуды вадою. І напоўнілі іх па бераг.
Ісус кажа ім: — запоўніце пасудзіны вадою; і залілі дапаўна.
І кажа ім: цяпер чэрпайце і нясеце да распарадчыка вясельля. І панесьлі.
І сказаў ім: — цяпер чэрпайце і нясеце да вясельнага маршалка; і панясьлі.
А калі распарадчык скаштаваў вады, якая зрабілася віном, — а ён ня ведаў, адкуль гэтае віно, ведалі толькі слугі, якія чэрпалі ваду, — тады распарадчык кліча маладога
Калі-ж маршалак спрабаваў віна створанага з вады, — ён-жа ня ведаў, скуль яно, слугі-ж, якія чэрпалі ваду, ведалі, — тады падклікае маладога;
і кажа яму: кожны чалавек падае спачатку добрае віно, а калі паўпіваюцца, тады горшае; а ты добрае віно зьбярог дагэтуль.
І кажа яму: — кажны чалавек перш падае добрае віно, а як уп'юцца, тады горшае; ты-ж добрае віно захаваў аж дагэтуль.
Так заклаў Ісус пачатак цудаў у Кане Галілейскай і зьявіў славу Сваю; і ўверавалі ў Яго вучні Ягоныя.
Гэтак у Кане Галілейскай палажыў Ісус пачатак цудам, і выявіў славу Сваю, і ўверылі ў Яго вучні Ягоныя.
Пасьля гэтага прыйшоў Ён у Капернаум, Сам і Маці Ягоная, і браты Ягоныя і вучні Ягоныя, і прабылі там няшмат дзён.
Пасьля гэтага прыйшоў у Капернаум, Сам і Маці Яго, і браты Яго, і вучні Ягоныя, і там прабылі некалькі дзён.
Набліжалася Пасха Юдэйская, і Ісус прыйшоў у Ерусалім
Набліжалася Пасха Юдэйская, і Ісус прыйшоў у Ерусалім.
і знайшоў, што ў храме прадавалі валоў, авечак і галубоў, і сядзелі мяняйлы грошай.
І пабачыў, што ў храме прадаваліся авечкі, валы, галубы; там-жа сядзелі і мяняльнікі грошэй.
І зрабіўшы бізун зь вяровак, выгнаў з храма ўсіх, і авечак і валоў таксама, і грошы ў мяняйлаў рассыпаў, а сталы іхнія абярнуў;
І, зрабіўшы біч з вяровак, выгнаў з храму ўсіх: і авец, і валоў, і грошы ў мяняльнікам рассыпаў, і сталы перавярнуў.
І сказаў прадаўцам галубоў: вазьмеце гэта адсюль, і з дома Айца Майго не рабеце дома гандлёвага.
І сказаў гандлярам галубамі: — забярэце гэта адсюль, і Дом Айца Майго не ператварайце ў дом гандлю.
Пры гэтым вучні Ягоныя прыгадалі, што напісана: «рупнасьць за дом Твой зьядае Мяне».
Тады ўспомнілі вучні Ягоныя, што напісана: — «трывога за Дом Твой зьядае Мяне».
На гэта Юдэі сказалі Яму ў адказ: якою азнакаю дакажаш Ты нам, што маеш уладу так рабіць?
Юдэі-ж у адказ сказалі Яму: — які знак падасі нам, што Ты волен рабіць гэтак?
Ісус сказаў ім у адказ: разбурце храм гэты, і Я за тры дні ўзьвяду яго.
І сказаў Ісус ім у адказ: — зруйнуйце храм гэты, і Я ў тры дні ўздыму Яго.
На гэта сказалі Юдэі: гэты храм будаваўся сорак шэсьць гадоў, і Ты за тры дні ўзьвядзеш яго?
Сказалі-ж юдэі: — сорак шэсьць год будаваўся храм гэты, і ці Табе ў тры дні адбудаваць яго?
А Ён казаў пра храм Цела Свайго.
Гаварыў-жа Ён пра храм Цела Свайго.
А калі ўваскрэс Ён зь мёртвых, дык вучні Ягоныя ўспомнілі, што Ён казаў гэта, і паверылі Пісаньню і слову, якое сказаў Ісус.
Калі-ж уваскрос з мертвых, успомнілі вучні Ягоныя, што казаў гэта і паверылі Пісаньню і слову, якое сказаў Ісус.
І калі Ён быў у Ерусаліме на сьвяце Пасхі, дык многія, бачачы цуды, якія Ён тварыў, паверылі ў імя Ягонае.
Калі-ж быў у Ерусаліме ў сьвята Пасхі, многія ўверылі ў імя Ягонае, пабачыўшы цуды, якія тварыў.
Але Сам Ісус не давяраў Сябе ім, бо ведаў усіх,
Але Сам Ісус не зьвяраўся ім, бо ведаў усіх.
і ня меў патрэбы, каб хто засьведчыў пра чалавека; бо Сам ведаў, што ў чалавеку.
І не патрабаваў, каб хто сьветчыў за чалавека, бо Сам ведаў, што было ў чалавеку.
