Ёва 6 разьдзел

Кніга Ёва
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 1999

 
 

І адказаў Ёў, і сказаў:
 

«О, калі б зважылі, зважылі ўзрушаньне мае а няшчасьце мае, на вазе яны падняліся б разам;
 

Бо, вось, за пясок морскі яны цяжшыя; затым словы мае шпаркія;
 

Бо стрэлы Ўсемагучага ў імне, як іх п’ець дух мой; жахі Божыя ваююць із імною.
 

Ці рыкае дзікі асёл на траве? ці рыкае вол ля пошару свайго?
 

Ці ядуць што нямаючае смаку бяз солі, і ці ё смак у бялку яйца?
 

Да чаго адмаўлялася даткнуцца душа мая, тое складае агідную ежу маю.
 

Хто б здойсьніў жаданьне мае, і спадзевы мае споўніў Бог!
 

О, калі б зычыў Бог і скрышыў мяне, выцягнуў руку Сваю й сьцяў мяне.
 

Гэта яшчэ было б пацехаю імне, я нават быў бы ў захапленьню ў безьміласэрным болю, бо я не адрокся словаў Сьвятога.
 

Што за сіла ў мяне, каб спадзявацца імне? і які канец, каб я прадоўжыў жыцьцё свае?
 

Ці мацніня каменьня — мацніня мая, ці целя мае бронза?
 

Ці ёсьць у імне помач імне, і ці ратунак адапхнёны ад мяне?
 

Млеючаму належа ласка ад прыяцеля ягонага, хоця б пакінула яго боязьнь Усемагучага.
 

Але браты мае ізрадзілі; бы цурок, як быстра цякучыя ручаі, прайшлі яны,
 

Што чорныя ад лёду, і ў каторых хаваецца сьнег;
 

Як цяплее, яны менеюць, і ў гарачыню чэзнуць ізь месцаў сваіх.
 

Адхінаюць яны сьцежкі дарогаў сваіх, узыходзяць да пусьціні й гінуць;
 

Глядзяць на іх дарогі Фемайскія, спадзяюцца на іх дарогі Шэвейскія,
 

Засаромленыя, што спадзяваліся; прыходзяць туды — і засаромлены.
 

Бо вы цяпер сталі нічым; абачылі страшнае й спалохаліся.
 

Ці казаў я: "Прынясіце імне, альбо з дастаткаў дайце лапана за мяне.
 

І выбаўце мяне ад рукі ўцісканьніка, і ад рукі мукара выкупіце мяне"?
 

Наўчыце мяне, і я замоўкну; у чым я абмыліўся, зьясьніце імне.
 

Якія моцныя словы справядлівасьці! але што даводзяць вінаваньні вашы?
 

Ці ўпікаць словамі вы думаеце? на вецер жа казаньне безнадзейнага?
 

І пагатове, што вы нападаеце на сірату і капаеце яму прыяцелю свайму.
 

А цяпер, ці ня зычыце вы абярнуцца да мяне; ці буду я маніць перад відзеньням вашым?
 

Абярніцеся ж, ці ё няпраўда? абярніцеся — справядлівасьць мая ёсьць у гэтым.
 

Ці ё на языццэ маім несправядлівасьць? Нягож паднябеньне мае ня сьцяме выкрыўленага?