Марка 15 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла
І без адвалокі нараніцы найвышшыя сьвятары мелі нараду із старцамі а кніжнікамі а з усім сынэдрыёнам і, зьвязаўшы Ісуса, завялі й выдалі Пілату.
З самай раніцы першасвятары са старэйшынамі і кніжнікамі і ўвесь Сінэдрыён зрабілі нараду і, звязаўшы Езуса, павялі і аддалі Пілату.
І Пілат папытаўся ў Яго: «Ці Ты кароль Юдэйскі?» І, адказуючы, Ён казаў яму: «Ты кажаш».
Пілат спытаўся ў Яго: «Ты кароль юдэйскі?» Ён жа сказаў яму ў адказ: «Ты кажаш».
І найвышшыя сьвятары вінавалі яго ў шмат чым, але Ён нічога не адказаваў.
І абвінавачвалі Яго першасвятары ў многім.
Але Пілат ізноў пытаўся ў Яго, кажучы: «Ты нічога не адказуеш? глянь, як шмат яны вінуюць Цябе».
Пілат жа зноў спытаўся ў Яго: «Ты нічога не адказваеш? Паглядзі, колькі сведчыць супраць Цябе».
Але Ісус, адылі, нічога не адказаў, так што Пілат дзіваваўся.
Езус нічога больш не адказваў, таму дзівіўся Пілат.
На сьвята выпушчаў ён ім аднаго вязьня, праз каторага малілі.
На свята ён адпускаў ім аднаго вязня, якога прасілі.
І там быў адзін, імям Вараўва, зьвязаны з тымі, каторыя зрабілі паўстаньне зь ім, што за паўстаньня зрабілі ўбіўства.
Быў жа нейкі Бараба, зняволены са сваімі саўдзельнікамі, якія падчас бунту ўчынілі забойства.
І гурба, узышоўшы, голасна крычачы, пачала прасіць таго, што ён заўсёды рабіў ім.
І, падышоўшы, натоўп пачаў прасіць таго, што ён заўсёды рабіў ім.
І ён, адказуючы, сказаў ім: «Ці хочаце, каб я выпусьціў вам Караля Юдэйскага?»
Пілат жа сказаў ім у адказ: «Хочаце, адпушчу вам караля юдэйскага?»
Бо ведаў, што найвышшыя сьвятары выдалі Яго із завідасьці.
Бо ведаў, што першасвятары выдалі Яго ад зайздрасці.
Але найвышшыя сьвятары падвучылі гурбу, каб ім валей выпусьціў Вараўву.
Але першасвятары падбухторылі народ, каб лепш адпусціў ім Барабу.
І Пілат, ізноў адказуючы, сказаў ім: «Дык што ж хочаце, каб я зрабіў таму, Каторага завіце Каралём Юдэйскім?»
Пілат, адказваючы, зноў сказаў ім: «Што хочаце, каб я зрабіў з тым, каго вы называеце каралём юдэйскім?»
А яны ізноў закрычэлі: «Укрыжуй Яго?»
Яны закрычалі зноў: «Укрыжуй Яго!»
Пілат сказаў ім: «Якое ж ліха зрабіў Ён?» Яны ж балей крычэлі: «Укрыжуй Яго!»
Пілат сказаў ім: «Што дрэннага зрабіў Ён?» Але яны яшчэ мацней закрычалі: «Укрыжуй Яго!»
Тады Пілат, хочучы люду досыць учыніць, выпусьціў ім Вараўву, а Ісуса, біўшы пугамі, выдаў, каб быў укрыжаваны.
Тады Пілат, хочучы дагадзіць людзям, адпусціў ім Барабу, а Езуса пасля бічавання аддаў на ўкрыжаванне.
І жаўнеры завялі Яго да двору, значыцца да ратушы, і згукалі ўвесь аддзел.
Жаўнеры адвялі Яго ў сярэдзіну дзядзінца, гэта значыць, у прэторыю, і сабралі цэлую кагорту.
І адзелі Яго ў шкарлат, і зьвілі карону зь церня, і ўзлажылі на Яго;
Апранулі Яго ў пурпур і, сплёўшы цярновы вянок, усклалі на Яго.
І пачалі веціць Яго: «Здароў, Каролю Юдэйскі!»
І пачалі вітаць Яго: «Вітай, кароль юдэйскі!»
І білі Яго трысьцінаю па галаве, і плівалі на Яго, і, клякаючы, кланяліся Яму.
Білі Яго па галаве трысцінай і плявалі на Яго, і, згінаючы калені, кланяліся Яму.
І як насьміяліся зь Яго, зьдзелі зь Яго шкарлат, і адзелі на Яго адзецьце Ягонае, і вывялі Яго, каб укрыжаваць Яго.
А калі насмяяліся з Яго, знялі пурпур і апранулі ў Ягоную вопратку, і павялі Яго, каб укрыжаваць.
І прысілілі якогась Сымона Кірынеяніна, што йшоў з поля, айца Аляксандравага а Руфавага, несьці крыж Ягоны.
І прымусілі нейкага Сымона Кірэнэйца, бацьку Аляксандра і Руфа, які ішоў з поля, несці Ягоны крыж.
І прывялі Яго на месца Ґалґота, што знача Чарэпнішча.
Прывялі Езуса на месца званае Галгота, што азначае: «Месца Чэрапа».
І давалі Яму піць віно зь міраю, але Ён ня прыняў.
І давалі Яму піць віно са смірнаю, але Ён не ўзяў.
І, укрыжаваўшы Яго, падзялілі адзецьце Ягонае, кідаючы на жэрабя, каму што ўзяць.
Калі ўкрыжавалі Яго, падзялілі вопратку Ягоную, кідаючы лёсы, каму што ўзяць.
І была гадзіна трэйцяя, і Яго ўкрыжавалі.
Была ж трэцяя гадзіна, калі ўкрыжавалі Яго.
І быў напісаны напіс абвінаваньня Ягонага: «Кароль Юдэйскі».
І быў надпіс з віной Ягонай: «Кароль юдэйскі».
Укрыжавалі таксама зь Ім двух разбойнікаў, аднаго паправа, а другога палева Яго.
Разам з Ім укрыжавалі двух злачынцаў, аднаго з правага, другога з левага боку ад Яго.
І выпаўнілася Пісьмо, што кажа: «І да бяспраўнікаў залічаны».
[отсутсвует]
А праходзячыя блявузґалі на Яго, ківаючы галавамі сваімі й кажучы: «Ага, Ты, што бураеш Дом Божы й за тры дні становіш!
Тыя, хто праходзіў, зневажалі Яго, ківаючы галовамі сваімі і кажучы: «Гэй! Ты, што руйнуеш святыню і за тры дні будуеш,
Выбаў Самога Сябе і іступі з крыжа».
уратуй сябе самога, сышоўшы з крыжа!»
Падобна й найвышшыя сьвятары, насьміхаючыся, гукалі з кніжнікамі: «Іншых спасаў, Сябе Самога спасьці ня можа.
Падобна і першасвятары з кніжнікамі, насміхаючыся, казалі адзін аднаму: «Іншых ратаваў, а сябе не можа ўратаваць.
Хрыстос, Кароль Ізраеляў, няхай цяпер ісступе з крыжа, каб мы абачылі; і ўверым». І ўкрыжаваныя зь Ім вярнулі на Яго.
Хрыстус, кароль Ізраэля, няхай сыдзе цяпер з крыжа, каб мы ўбачылі і паверылі». Таксама тыя, хто быў укрыжаваны разам з Ім, зневажалі Яго.
А як была шостая гадзіна, настала цямнота па ўсёй зямлі аж да гадзіны дзявятае.
Калі надышла шостая гадзіна, цемра настала па ўсёй зямлі аж да гадзіны дзевятай.
І а дзявятай гадзіне загаласіў вялікім голасам, кажучы: «Элоі! Элоі! ламма савахфані?» Што знача: Божа Мой, Божа Мой, чаму Ты Мяне пакінуў?
А каля дзевятай гадзіны ўсклікнуў Езус моцным голасам: «Элі, Элі, лема сабахтані?», што азначае: «Божа Мой, Божа Мой, чаму Ты Мяне пакінуў?»
І некатрыя із стаячых тут, пачуўшы, мовілі: «Вось, Ільлю гука́е».
Некаторыя з тых, хто стаяў там, чуючы гэта, казалі: «Вось, Ён кліча Іллю».
І адзін пабег, намачыў губку воцтам і, насадзіўшы на трысьціну, даваў Яму піць, кажучы: «Пажджыце, паглядзім, ці прыйдзе Ільля зьняць Яго».
А адзін пабег, намачыў губку воцатам і, насадзіўшы на трысціну, паіў Яго, кажучы: «Чакайце, пабачым, ці прыйдзе Ілля зняць Яго».
І Ісус, загука ўшы вялікім голасам, выпусьціў дух.
Езус жа, ускрыкнуўшы моцным голасам, сканаў.
І запона разьдзерлася ў Доме Божым на дзьве часьці, ад гары аж да далоўя.
І заслона ў святыні разарвалася надвое ад верху да нізу.
І сотнік, што стаяў насупроці Яго, абачыўшы, што Ён, так загука ўшы, выпусьціў дух, сказаў: «Запраўды чалавек гэты быў Сын Божы».
Сотнік, які стаяў насупраць Яго, сказаў, убачыўшы, як Ён канаў: «Праўдзіва, Чалавек гэты быў Сынам Божым».
Былі й жанкі, што глядзелі здалеку; памеж іх была й Марыя Магдалена, і Марыя, маці Якава меншага а Ёсі, і Салома,
Былі таксама жанчыны, якія глядзелі здалёк. Сярод іх была Марыя Магдалена, Марыя, маці Якуба малодшага і Юзафа, і Саламея, якія тады,
Каторыя таксама, як Ён быў у Ґалілеі, ішлі за Ім а паслугавалі Яму, і шмат іншых жанок, што прышлі зь Ім да Ерузаліму.
калі Ён быў у Галілеі, спадарожнічалі і служылі Яму, а таксама многія іншыя, якія разам з Ім прыйшлі ў Ерузалем.
І цяпер, як настаў вечар, бо гэта была прыгатова, значыцца дзень перад сыботаю,
Калі звечарэла, і паколькі была пятніца, гэта значыць пярэдадзень шабату,
Прышоў Язэп із Арымафеі, пачэсьлівы райца, што таксама чакаў гаспадарства Божага, сьмела ўвыйшоў да Пілата і папрасіў цела Ісусавага.
прыйшоў Юзаф з Арыматэі, дастойны дарадчык, які і сам чакаў Валадарства Божага, і адважыўся ўвайсці да Пілата, каб прасіць цела Езуса.
Пілат зьдзіваваўся, што Ён ужо памер, і, пагукаўшы сотніка, папытаўся ў яго: «Ці даўно памер?»
Пілат здзівіўся, што Ён ужо памёр, і, паклікаўшы сотніка, спытаўся ў яго, ці даўно сканаў.
І даведаўшыся ад сотніка, аддаў цела Язэпу.
Даведаўшыся ад сотніка, аддаў цела Юзафу.
І ён купіў палатніну, і, зьняўшы Яго, завярцеў Яго ў палатніну, і палажыў Яго ў гробе, што быў высечаны ў скале, і прыкаціў камень да дзьвярэй гробу.
Ён, купіўшы палатно і зняўшы цела, захінуў у палатно і паклаў у магіле, якая была высечана ў скале, і прываліў камень да яе ўваходу.
І Марыя Магдалена, і Марыя Ёсіна назіралі, ідзе Яго палажылі.
А Марыя Магдалена і Марыя Юзафа глядзелі, дзе Яго паклалі.
