Марка 15 разьдзел

Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

І без адвалокі нараніцы найвышшыя сьвятары мелі нараду із старцамі а кніжнікамі а з усім сынэдрыёнам і, зьвязаўшы Ісуса, завялі й выдалі Пілату.
 
І зараз раніцай, Ісуса, па нарадзе першасвятароў са старэйшынамі і кніжнікамі, і ўсяго сангедрыёна, звязаўшы, павялі і перадалі Пілату.

І Пілат папытаўся ў Яго: «Ці Ты кароль Юдэйскі?» І, адказуючы, Ён казаў яму: «Ты кажаш».
 
І спытаўся ў Яго Пілат: «Ці Ты — Цар Юдэйскі?» А Ён, адказваючы, гаворыць яму: «Ты кажаш».

І найвышшыя сьвятары вінавалі яго ў шмат чым, але Ён нічога не адказаваў.
 
І вінавацілі Яго першасвятары ў многіх рэчах.

Але Пілат ізноў пытаўся ў Яго, кажучы: «Ты нічога не адказуеш? глянь, як шмат яны вінуюць Цябе».
 
Дык Пілат зноў спытаўся ў Яго, кажучы: «Чаму не адказваеш? Глядзі, як многа супраць Цябе абвінавачанняў».

Але Ісус, адылі, нічога не адказаў, так што Пілат дзіваваўся.
 
Але Ісус больш нічога не адказваў, так што Пілат дзівіўся.

На сьвята выпушчаў ён ім аднаго вязьня, праз каторага малілі.
 
На свята ён меў звычай вызваляць ім аднаго з вязняў, каго б захацелі.

І там быў адзін, імям Вараўва, зьвязаны з тымі, каторыя зрабілі паўстаньне зь ім, што за паўстаньня зрабілі ўбіўства.
 
Быў жа нейкі адзін, на імя Бараба, увязнены разам з бунтаўнікамі, які ў час бунту ўчыніў забойства.

І гурба, узышоўшы, голасна крычачы, пачала прасіць таго, што ён заўсёды рабіў ім.
 
І калі сабраўся натоўп людзей, пачаў дамагацца таго, што ім звычайна рабілі.

І ён, адказуючы, сказаў ім: «Ці хочаце, каб я выпусьціў вам Караля Юдэйскага?»
 
Пілат жа звярнуўся да іх і сказаў: «Хочаце, адпушчу вам Цара Юдэйскага?»

Бо ведаў, што найвышшыя сьвятары выдалі Яго із завідасьці.
 
Бо ведаў, што Яго выдалі першасвятары праз зайздрасць.

Але найвышшыя сьвятары падвучылі гурбу, каб ім валей выпусьціў Вараўву.
 
Але першасвятары падбухторылі людзей, каб ім лепш адпусціў Барабу.

І Пілат, ізноў адказуючы, сказаў ім: «Дык што ж хочаце, каб я зрабіў таму, Каторага завіце Каралём Юдэйскім?»
 
І Пілат, адказваючы, гаварыў ім паўторна: «Дык што хочаце, каб я зрабіў з Тым, Каго называеце Царом Юдэйскім?»

А яны ізноў закрычэлі: «Укрыжуй Яго?»
 
Але яны зноў закрычалі: «Укрыжуй Яго!»

Пілат сказаў ім: «Якое ж ліха зрабіў Ён?» Яны ж балей крычэлі: «Укрыжуй Яго!»
 
Дык Пілат сказаў ім: «Што благога зрабіў Ён?» Але яны тым болей крычалі: «Укрыжуй Яго!»

Тады Пілат, хочучы люду досыць учыніць, выпусьціў ім Вараўву, а Ісуса, біўшы пугамі, выдаў, каб быў укрыжаваны.
 
І Пілат, жадаючы дагадзіць народу, выпусціў ім Барабу, а Ісуса, пасля бічавання, выдаў на ўкрыжаванне.

І жаўнеры завялі Яго да двору, значыцца да ратушы, і згукалі ўвесь аддзел.
 
А ваяры ўвялі Яго ў панадворак, што завецца прэторыя, і склікалі ўсю кагорту.

І адзелі Яго ў шкарлат, і зьвілі карону зь церня, і ўзлажылі на Яго;
 
І апранулі Яго ў пурпур, і, сплёўшы вянок з церняў, усклалі Яму на галаву,

І пачалі веціць Яго: «Здароў, Каролю Юдэйскі!»
 
і пачалі Яго вітаць: «Радуйся, Цар Юдэйскі!»

І білі Яго трысьцінаю па галаве, і плівалі на Яго, і, клякаючы, кланяліся Яму.
 
І трысцінай білі Яго па галаве, і плявалі на Яго, і, кленчучы, кланяліся Яму.

І як насьміяліся зь Яго, зьдзелі зь Яго шкарлат, і адзелі на Яго адзецьце Ягонае, і вывялі Яго, каб укрыжаваць Яго.
 
І, калі ўжо наздзекаваліся з Яго, знялі з Яго пурпур ды зноў апранулі Яго ў адзенне Яго, ды павялі Яго на ўкрыжаванне.

І прысілілі якогась Сымона Кірынеяніна, што йшоў з поля, айца Аляксандравага а Руфавага, несьці крыж Ягоны.
 
І прымусілі нейкага Сімона Цырэнейца, бацьку Аляксандра і Руфа, які ішоў з поля і праходзіў міма, каб нёс крыж Яго.

І прывялі Яго на месца Ґалґота, што знача Чарэпнішча.
 
І прывялі Яго на Гальготу, што значыць «месца чэрапа».

І давалі Яму піць віно зь міраю, але Ён ня прыняў.
 
І давалі Яму выпіць віно, змяшанае з сокам міры, але не прыняў.

І, укрыжаваўшы Яго, падзялілі адзецьце Ягонае, кідаючы на жэрабя, каму што ўзяць.
 
І ўкрыжаваўшы Яго, дзелілі адзенне Яго, кідаючы жэрабя між сабою, каму што ўзяць.

І была гадзіна трэйцяя, і Яго ўкрыжавалі.
 
А была гадзіна трэцяя, і ўкрыжавалі Яго.

І быў напісаны напіс абвінаваньня Ягонага: «Кароль Юдэйскі».
 
І быў надпіс віны Яго: «Цар Юдэйскі».

Укрыжавалі таксама зь Ім двух разбойнікаў, аднаго паправа, а другога палева Яго.
 
І ўкрыжавалі разам з Ім двух разбойнікаў, аднаго праваруч, а другога леваруч ад Яго.

І выпаўнілася Пісьмо, што кажа: «І да бяспраўнікаў залічаны».
 
І збылося Пісанне: і да злодзеяў быў залічаны.

А праходзячыя блявузґалі на Яго, ківаючы галавамі сваімі й кажучы: «Ага, Ты, што бураеш Дом Божы й за тры дні становіш!
 
І тыя, што міма праходзілі, плявузгалі на Яго, ківаючы галовамі сваімі і кажучы: «Гэй, Ты, што руйнуеш святыню ды зноў узнаўляеш у тры дні,

Выбаў Самога Сябе і іступі з крыжа».
 
уратуй Сябе Самога, зыдзі з крыжа».

Падобна й найвышшыя сьвятары, насьміхаючыся, гукалі з кніжнікамі: «Іншых спасаў, Сябе Самога спасьці ня можа.
 
Таксама і першасвятары з кніжнікамі, смеючыся з Яго, казалі адзін аднаму: «Іншых ратаваў, а Сам Сябе ўратаваць не можа.

Хрыстос, Кароль Ізраеляў, няхай цяпер ісступе з крыжа, каб мы абачылі; і ўверым». І ўкрыжаваныя зь Ім вярнулі на Яго.
 
Няхай жа Хрыстос, Цар Ізраэля, сыдзе цяпер з крыжа, каб мы ўбачылі і паверылі». Таксама і тыя, што былі з Ім укрыжаваныя, зневажалі Яго.

А як была шостая гадзіна, настала цямнота па ўсёй зямлі аж да гадзіны дзявятае.
 
А калі настала гадзіна шостая, усю зямлю ахутала цемра аж да гадзіны дзявятай.

І а дзявятай гадзіне загаласіў вялікім голасам, кажучы: «Элоі! Элоі! ламма савахфані?» Што знача: Божа Мой, Божа Мой, чаму Ты Мяне пакінуў?
 
І а дзевятай гадзіне Ісус закрычаў моцным голасам: «Гэлёі, Гэлёі! Лама сабахтані», што значыць: «Божа Мой, Божа Мой, чаму Ты Мяне пакінуў?»

І некатрыя із стаячых тут, пачуўшы, мовілі: «Вось, Ільлю гука́е».
 
І некаторыя з тых, што бліжэй стаялі, чуючы гэта, казалі: «Вось, Ён Іллю кліча».

І адзін пабег, намачыў губку воцтам і, насадзіўшы на трысьціну, даваў Яму піць, кажучы: «Пажджыце, паглядзім, ці прыйдзе Ільля зьняць Яго».
 
А адзін, падбегшы, напоўніўшы губку воцатам і ўсклаўшы яе на трысціну, даваў Яму піць, кажучы: «Пачакайце, паглядзім, ці прыйдзе Ілля зняць Яго».

І Ісус, загука ўшы вялікім голасам, выпусьціў дух.
 
Ісус жа, закрычаўшы моцным голасам, сканаў.

І запона разьдзерлася ў Доме Божым на дзьве часьці, ад гары аж да далоўя.
 
І заслона ў святыні разадралася напалам з верху аж да нізу.

І сотнік, што стаяў насупроці Яго, абачыўшы, што Ён, так загука ўшы, выпусьціў дух, сказаў: «Запраўды чалавек гэты быў Сын Божы».
 
Сотнік жа, што стаяў насупраць, бачачы, што Ісус, так закрычаўшы, сканаў, гаворыць: «Сапраўды, Гэты Чалавек быў Сын Божы».

Былі й жанкі, што глядзелі здалеку; памеж іх была й Марыя Магдалена, і Марыя, маці Якава меншага а Ёсі, і Салома,
 
А былі там і жанчыны, здалёк паглядаючыя, між імі Марыя Магдалена, і Марыя, маці Якуба меншага і Язэта, і Саламея,

Каторыя таксама, як Ён быў у Ґалілеі, ішлі за Ім а паслугавалі Яму, і шмат іншых жанок, што прышлі зь Ім да Ерузаліму.
 
якія, калі Ісус быў у Галілеі, хадзілі з Ім і паслугавалі Яму, ды многа іншых, што разам з Ім прыйшлі ў Ерузалім.

І цяпер, як настаў вечар, бо гэта была прыгатова, значыцца дзень перад сыботаю,
 
І, калі звечарэла, а быў гэта дзень прыгатавання, які бывае перад суботаю,

Прышоў Язэп із Арымафеі, пачэсьлівы райца, што таксама чакаў гаспадарства Божага, сьмела ўвыйшоў да Пілата і папрасіў цела Ісусавага.
 
прыйшоў Язэп з Арыматэі, знатны член рады, які сам чакаў прыходу Валадарства Божага, і адважна ўвайшоў да Пілата, і прасіў цела Ісуса.

Пілат зьдзіваваўся, што Ён ужо памер, і, пагукаўшы сотніка, папытаўся ў яго: «Ці даўно памер?»
 
Але Пілат сумняваўся, ці ўжо памёр, і, паклікаўшы сотніка, спытаўся ў яго, ці ўжо памёр,

І даведаўшыся ад сотніка, аддаў цела Язэпу.
 
і, даведаўшыся ад сотніка, аддаў цела Язэпу.

І ён купіў палатніну, і, зьняўшы Яго, завярцеў Яго ў палатніну, і палажыў Яго ў гробе, што быў высечаны ў скале, і прыкаціў камень да дзьвярэй гробу.
 
Язэп жа купіў плашчаніцу і, зняўшы Яго, абгарнуў Яго плашчаніцай ды паклаў у магіле, што была высечана ў скале, і падкаціў камень да ўваходу ў магілу.

І Марыя Магдалена, і Марыя Ёсіна назіралі, ідзе Яго палажылі.
 
Марыя ж Магдалена і Марыя, маці Язэпа, глядзелі, дзе пахавалі Яго.