Яна 7 разьдзел

 

 

Потым жа Ісус хадзіў па Ґалілеі, бо не хацеў хадзіць у Юдэі, бо Юдэі шукалі забіць Яго.

 

Пасьля гэтага Ісус хадзіў па Галіле́і; па Юдэі не хаце́ў хадзіць, бо жыды шукалі, як бы забіць Яго.

І бліжэла юдэйскае сьвята Будкаў.

 

Блізка ж было сьвята жыдоўскае кучкі.

Тады браты Ягоныя сказалі Яму: «Выйдзі адгэтуль і йдзі да Юдэі, каб і вучанікі Твае бачылі ўчынкі Твае, каторыя Ты чыніш;

 

Тады браты Яго сказалі Яму: ідзі адгэтуль і пайдзі ў Юдэю, каб і вучні Тваі бачылі дзе́яньні, якія Ты чыніш.

Бо ніхто ня робе нічога ў тайбе, і хоча сам быць ведамным; калі Ты чыніш гэтыя ўчынкі, зьявіся сьвету».

 

Бо ніхто ня робіць нічога ўкрадкам, але сам стараецца быць вядомым. Калі робіш гэткае, дык пакажы Сябе́ сьве́ту;

Бо й браты Ягоныя ня верылі ў Яго.

 

бо і браты Яго ня ве́равалі ў Яго.

І кажа ім Ісус: «Мая пара яшчэ ня прышла, а вам заўсёды пара.

 

Ісус жа сказаў ім: Мой час яшчэ ня прыйшоў, а для вас заўсёды час.

 

Вас сьве́т ня можа ненавідзець, а Мяне́ ненавідзіць, бо Я сьве́дчу аб ім, што ўчынкі яго благія.

 

Ідзе́це вы на гэтае сьвята, а Я яшчэ не пайду на гэтае сьвята, бо Мой час яшчэ не настаў.

Сказаўшы гэта ім, застаўся ў Ґалілеі.

 

І, сказаўшы гэтае ім, застаўся ў Галіле́і.

Але як браты Ягоныя ўзышлі на сьвята, тады Ён таксама ўзышоў на сьвята, ня яўна, а як бы тойма.

 

Але, як пайшлі браты Яго, тады і Ён пайшоў на сьвята, ня яўна, але як-быццам патайна.

Юдэі ж шукалі Яго ў сьвята і казалі: «Ідзе Ён?»

 

Жыды ж шукалі Яго на сьвяце і пыталіся: дзе́ Ён?

І шмат было нараканьня на Яго памеж грудамі. Адныя казалі: «Ён добры», другія казалі: «Не, але зводзе груды».

 

І многа шуму было дзеля Яго ў народзе: адны казалі, што Ён добры, а другія казалі: — не, бо зводзіць народ.

Ніхто, адылі, ня гукаў празь Яго яўна, баючыся Юдэяў.

 

Але ж ніхто не гаварыў аб Ім яўна, бо баяліся жыдоў.

Але ўжо ў палавіцы сьвята Ісус увыйшоў у сьвятыню і навучаў.

 

У палове ж сьвята ўвайшоў Ісус у царкву і навучаў.

І дзіваваліся Юдэі, кажучы: «Як знае Ён пісьмы, ніколі ня вучыўшыся?»

 

І дзівіліся жыды, кажучы: як Ён ве́дае Пісаньні, ня вучыўшыся?

Дык адказаў Ісус і сказаў: «Мая навука не Мая, але таго, хто Мяне паслаў.

 

Ісус жа адказаў ім і сказаў: Маё вучэньне не Маё, але Паслаўшага Мяне́;

 

хто хоча волю Яго чыніць, той даве́даецца аб навуцы, ці ад Бога яна, ці Я Сам ад Сябе́ гавару.

 

Хто гаворыць сам ад сябе́, той шукае для сябе́ славы, а хто шукае славы Паслаўшага яго, той праведны, і няма ў ім няпраўды.

 

Ці ня даў вам Майсе́й закону, і ніхто ня жыве́ па закону. За што хочаце забіць Мяне́?

Адказаў груд: «Нячысьціка маеш; хто шукае забіць Цябе?»

 

Народ адказаў: ці ня чорт у Табе́? Хто імкне́цца забіць Цябе́?

Адказаў Ісус і сказаў ім: «Я зрабіў адзін учынак, і ўсі вы дзівуецеся.

 

Ісус казаў дале́й: адно дзе́ла зрабіў Я, і вы ўсе́ дзівуецеся;

 

Майсе́й даў вам абразаньне; хоць яно і не ад Майсе́я, але ад бацькоў, і ў суботу вы абразаеце чалаве́ка.

 

Калі ў суботу абразаецца чалаве́к, каб ня быў парушаны закон Майсе́яў, — чаму ж нездаволены вы Мною? Што Я аздаравіў чалаве́ка ў суботу?

 

Ня судзіце па выгляду, але судзіце судом справядлівым.

Тады некатрыя зь Ерузалімцаў сказалі: «Ці ня гэта Тый, Каторага шукаюць забіць?

 

Іншыя ж з ерузалімцаў казалі: ці ж гэта ня Той, Якога шукаюць, каб забіць?

І вось, Ён гукае яўна, і нічога ня кажуць Яму. Ці старцы запраўды прызналі, што гэты ё Хрыстос?

 

Вось Ён кажа яўна, і нічога ня кажуць Яму; ці не пераканаліся начальнікі, што Ён запраўды Хрыстос?

Але праз гэтага мы ведаем, скуль Ён: Хрыстос жа, як прыйдзе, ніхто ня будзе ведаць, скуль Ён».

 

Але мы ве́даем Яго, адкуль Ён; калі ж прыйдзе Хрыстос, ніхто ня будзе ве́даць, адкуль Ён.

І загукаў Ісус у сьвятыні, вучачы а кажучы: «І знаеце Мяне, і ведаеце скуль Я; але Я прышоў ня Сам ад Сябе, а Тый, што паслаў Мяне, ё праўдзівы, каторага ня знаеце.

 

І крыкнуў тады Ісус у царкве́, навучаючы і кажучы: і Мяне́ ве́даеце, і ве́даеце адкуль Я, і прыйшоў Я ня Сам ад Сябе́, але праўдзівы Той, што паслаў Мяне́, ды Яго вы ня ве́даеце.

 

Я ве́даю Яго, бо Я ад Яго і Ён паслаў Мяне́.

І шукалі няць Яго, і ніхто не наклаў рукі свае на Яго, бо яшчэ ня прышла гадзіна Ягоная.

 

І шукалі, як бы ўзяць Яго, але ніхто не ўзлажыў на Яго рукі, бо яшчэ ня прыйшоў Яго час.

Але шмат із груду ўверылі ў Яго й казалі: «Ці Хрыстос, як прыйдзе, учыне знакоў балей за тыя, што Гэты ўчыніў?»

 

Многія ж з народу ўве́равалі ў Яго і казалі: калі прыйдзе Хрыстос, няўжо ж Ён зробіць больш цудаў, чымся гэты зрабіў?

Пачулі фарысэі гэтыя дзейкі цішком празь Яго ў гурбе, і паслалі фарысэі а найвышшыя сьвятары паслугачоў, няць Яго.

 

Чулі фарысэі такія гутаркі аб Ім у народзе; і паслалі фарысэі і архірэі слуг сваіх, каб узялі Яго.

Тады Ісус сказаў: «Яшчэ малы час Я з вамі, і пайду да Тога, Хто паслаў Мяне.

 

Ісус жа сказаў ім: яшчэ нядоўга Мне́ быць з вамі, і пайду да Паслаўшага Мяне́.

 

Будзеце шукаць Мяне́ і ня знойдзеце, і дзе́ буду Я, туды вы ня можаце прыйсьці.

Дык Юдэі гукалі адны адным: «Куды Ён пойдзе, што мы ня знойдзем Яго? Ці не маніцца Ён ісьці да расьцярушэньня памеж Грэкаў і навучаць Грэкаў?

 

І гаварылі жыды паміж сабою: куды Ён хоча йсьці, што мы ня знойдзем Яго? Ці не да грэцкага рассяле́ньня хоча йсьці і навучаць грэкаў?

Што за слова, каторае Ён сказаў: "Будзеце шукаць Мяне, і ня знойдзеце; і йдзе буду Я, вы ня можаце прыйсьці"?»

 

Што маюць значыць гэтыя словы, якія Ён сказаў: будзеце шукаць Мяне́ і ня знойдзеце, і дзе́ буду Я, туды вы ня можаце прыйсьці?

Апошняга дня вялікага сьвята Ісус стаяў і гукаў, кажучы: «Хто сьмягне, ідзі да Мяне й напіся.

 

У апошні ж вялікі дзе́нь сьвята Ісус стаяў і клікаў, кажучы: хто смагу мае, йдзі да Мяне́ і пі.

 

Хто ве́руе ў Мяне́, у таго, як сказана ў Пісаньні: з жывата пацякуць рэкі вады жывое.

А гэта сказаў Ён праз Духа, Каторы мелі адзяржаць тыя, што верылі ў Яго, бо Духа на іх ня было яшчэ, бо Ісус ня быў яшчэ ўслаўлены.

 

Гэтае сказаў Ён аб Духу, якога ме́ліся прыняць ве́руючыя ў Яго: бо ня было йшчэ (на іх) Духа Сьвятога, бо ня быў яшчэ Ісус услаўлены.

Тады з груду, пачуўшы гэтае слова, казалі: «Гэта запраўды тый прарока».

 

Многія з народу, чуючы гэтыя словы, казалі: запраўды, Ён прарок.

Другія казалі: «Гэта Хрыстос». Іншыя гукалі: «Ціж із Ґалілеі прыйдзе Хрыстос?

 

Другія гаварылі: гэта Хрыстос. А іншыя гаварылі: ці ж з Галіле́і прыйдзе Хрыстос?

Ці не сказала Пісьмо, што Хрыстос прыйдзе з насеньня Давідавага і ізь сяла Бэтлеему, скуль Давід быў?»

 

Ці ж ня сказана ў Пісаньні, што Хрыстос прыйдзе з сяме́ньня Давідавага і з Віфлее́му, з сяла, скуль быў Давід?

Дык быў падзел у грудзе што да Яго.

 

Дык вось узьнялася аб Ім у людзе́й спрэчка.

Некатрыя ж зь іх зычылі няць Яго, але ніхто не наклаў рукі на Яго.

 

Некаторыя ж з іх хаце́лі ўзяць Яго, але ніхто не падняў на Яго рукі.

Дык паслугачыя прышлі да найвышшых сьвятароў а фарысэяў, і гэтыя сказалі ім: «Чаму вы не прывялі Яго?»

 

І вярнуліся слугі да архірэяў і фарысэяў, і тыя спыталіся: чаму вы не прывялі Яго?

Паслугачыя адказалі: «Ніколі чалавек ня гукаў так, як Гэты Чалавек».

 

Слугі адказалі: ніколі чалаве́к не гаварыў так, як гэты чалаве́к.

І фарысэі адказалі ім: «Нягож і вы зьведзены?

 

Фарысэі сказалі ім: няўжо ж і вас зьвялі?

Ці хто із старцоў уверыў у Яго альбо з фарысэяў?

 

Ці паве́рыў у Яго хто з начальнікаў і фарысэяў?

Але гэты груд, каторы ня знае Права, пракляты ён».

 

Бо пракляты гэты народ, што ня ве́дае закону.

Кажа ім Мікадым, тый, што прыходзіў да Яго ўперад, будучы адзін ізь іх:

 

Кажа ім Нікадэм, адзін з іхніх, што прыходзіў быў да Яго ўначы:

«Ці судзе Права наша чалавека, ня выслухаўшы яго ўперад і не даведаўшыся, што ён робе?»

 

ці судзіць закон наш чалаве́ка, ня выслухаўшы пе́рш яго і не даве́даўшыся, што ён робіць?

Адказалі й сказалі Яму: «Ці й ты не з Ґалілеі? Скумай і глядзі, што ніякі прарока не паўстаець із Ґалілеі».

 

На гэтае адказалі і сказалі яму: ці і ты не з Галіле́і? Пашукай і пабач, што з Галіле́і прарок ня прыходзіў.

І пайшлі да дамоў сваіх.

 

І разыйшліся дадому.