Яна 6 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Рукапіс Л. Дзекуць-Малея М
Просьле гэтага пайшоў Ісус за мора Ґалілейскае Тыверады.
І вялікі груд пайшоў за Ім, бо бачылі знакі, што Ён чыніў над хворымі.
Ісус жа ўзышоў на гару і там сядзеў з вучанікамі Сваімі.
Бліжылася ж Пасха, сьвята юдэйскае.
Тады Ісус, узьняўшы вочы Свае й пабачыўшы, што вялікі груд ідзець да Яго, кажа Піліпу: «Скуль мы купім букаткаў, каб яны маглі есьці?»
Казаў жа гэта, прабуючы іх, бо ён ведаў, што маніўся ўчыніць.
Піліп адказаў Яму: «Букаткаў за дзьвесьце дынароў ня стане ім, каб кажны зь іх крыху дастаў».
Кажа Яму адзін із вучанікаў Ягоных, Андрэй, брат Сымона Пётры:
«Ё дзяцюк тут, што мае пяць ячных букаткаў і дзьве рыбкі, але што гэта на так шмат?»
Ісус сказаў: «Загадайце, каб людзі ўзьляглі». Было шмат травы на тым месцу. Дык людзі ўзьляглі ў ліку каля пяцёх тысячаў.
Ісус, узяўшы букаткі і ўчыніўшы падзяку, раздаў вучанікам, а вучанікі лежачым; і таксама рыбкі, колькі хацелі.
І, як пад’елі, кажа вучанікам Сваім: «Зьбярыце тыя кавалкі, што засталіся, каб нічога не загінула».
Яны зьберлі й напоўнілі двананцаць поўных кашоў кавалкамі зь пяцёх букаткаў, што засталіся ў тых, каторыя елі.
Тады людзі, бачачы знак, што Ісус учыніў, казалі: «Гэта запраўды прарока, каторы меў прыйсьці на сьвет».
Ісус; жа, ведаючы, што маніліся прыйсьці і няць Яго, каб пастанавіць за караля, ізноў адыйшоў на гару адзін.
Як жа настаў вечар, вучанікі Ягоныя зышлі над мора
І, увыйшоўшы ў струг, плылі на другі бок мора, да Капернауму. І ўжо сьцямнела, і Ісус ня прыходзіў да іх.
Мора ж хвалявалася, бо веяў вялікі вецер.
Адплыўшы каля дваццаць пяцёх або трыццаць стадаў, яны абачылі, што Ісус ішоў па мору і бліжыўся да стругу, і спалохаліся.
Але Ён сказаў ім: «Гэта Я, ня бойцеся».
І ўзялі Яго ахвотна да стругу, і зараз струг быў на месцу, куды яны ськіраваліся.
Назаўтрае груд, што стаяў на другім баку мора, абачылі, што ня было іншага струга, апрача таго, у каторы ўвыйшлі вучанікі Ягоныя, і што Ісус ня ўвыйшоў у струг з вучанікамі Сваімі, але вучанікі Ягоныя адплылі адны.
Іншыя, адылі, лодкі прыплылі з Тыверады блізка да тога месца, ідзе елі хлеб, як дзякі ўчыніў Спадар.
Затым, як груд абачыў, што там ня было Ісуса ані вучанікаў Ягоных, увыйшлі ў струг і прыбылі да Капернауму, шукаючы Ісуса.
_______ _______ _______ ...лылі ў Капэрнаум, шукаючы Ісуса.
І, знайшоўшы Яго на другім баку мора, сказалі Яму: «Раббі, калі Ты прыбыў сюды?»
І знайшоўшы Яго на тым баку мора, сказалі Яму: Равві! калі Ты сюды прыйшоў?
Адказаў ім Ісус і сказаў: «Запраўды, запраўды кажу вам: вы шукаеце Мяне не затым, што бачылі знакі, але затым, што елі з букаткаў і пад’елі.
І адказаў ім Ісус і сказаў: запраўды, запраўды кажу вам: шукаеце Мяне́ не затым, што бачылі цуд, але затым, што е́лі хле́б і насыціліся.
Працуйце не на ежу, каторая гіне, але на ежу, што застаецца да жыцьця вечнага, каторую Сын Людзкі дасьць вам; бо на Ім паклаў пячаць Ацец, Бог».
Працуйце-же не дзеля е́жы, што зьніштажаецца, але дзе́ля е́жы, што астае́цца ў жыцё ве́чнае, якое дасьць вам Сын Чалаве́чы, бо на Ім паклаў пячаць Сваю Аце́ц Бог.
Дык сказалі Яму: «Што нам рабіць, каб спраўляць справы Божыя?»
Яны-ж сказалі Яму: што нам рабіць, каб рабіць дзе́лы Божыя?
Адказаў Ісус і сказаў ім: «Гэта ё справа Божая, каб вы верылі ў Таго, каго Ён паслаў».
І адказаў ім Ісус і сказаў: вось дзе́лы Бога: каб вы уве́равалі ў Таго, Каго Ён паслаў.
Яны ж сказалі Яму: «Што ж за знак чыніш, каб мы бачылі й верылі Табе? што Ты дзееш?
Яны-ж сказалі Яму: які-ж Ты дасі знак, каб мы бачылі і паве́рылі Табе́? Што Ты чыніш?
Айцове нашы елі манну на пустыні, як напісана: "Даў ім хлеб ізь неба есьці"».
Бацькі нашыя е́лі манну ў пустыні і насыціліся, паводле напісанага: хле́б з не́ба даў ім е́сьці (Псальм 77:24).
Тады Ісус сказаў ім: «Запраўды, запраўды кажу вам: не Масей даў вам хлеб ізь неба, але Ацец Мой даець вам праўдзівы хлеб ізь неба;
Ісус жа сказаў ім: Запраўды, запраўды кажу вам: не Майсе́й даў вам хле́б з не́ба, але Аце́ц Мой дае́ вам праўдзівы хле́б з не́ба;
Бо хлеб Божы ё тый, што зыходзе зь неба і даець жыцьцё сьвету».
бо хле́б Божы ёсьць той, што зыходзіць з не́ба і дае́ жыцьцё сьве́ту.
І сказалі Яму: «Спадару, давай нам хлеба гэтага заўсёды».
Яны ж сказалі Яму: Госпадзі! давай нам заўсёды такі хле́б.
Ісус сказаў ім: «Я хлеб жыцьця; хто прыходзе да Мяне, ніяк ня будзе прагці, і хто вера ў Мяне, ніколі ня будзе сьмягці.
Ісус жа сказаў ім: Я ёсьць хле́б жыцьця; хто прыходзе да Мяне́, ня будзе галодны, і хто ве́руе ў Мяне́, ня будзе прагнуць ніколі.
Але Я сказаў вам, што вы й бачылі Мяне, і ня верыце.
Але Я сказаў вам, што й бачылі Мяне́, і ня ве́рыце.
Усе, што даець Імне Айцец, да Мяне прыйдзе, і прыходзячага да Мяне ня выжану вон,
Усё, што дае́ Мне́ Аце́ц, да Мяне́ прыйдзе, і таго, хто прыхо́дзе да Мяне́, ня выганю вон,
Бо Я зышоў зь неба не каб чыніць волю Сваю, але волю таго, хто паслаў Мяне.
бо Я зыйшоў з не́ба не дзеля таго, каб чыніць Маю́ волю, але волю Паслаўшага Мяне́ Айца;
І гэта ё воля таго, хто паслаў Мяне, каб із усяго, што Ён даў Імне, нічога ня згубіць, але ўскрысіць апошняга дня;
воля ж Паслаўшага Мяне́ Айца ёсьць тая, каб з таго, што Ён Мне́ даў, нічога не загубіць, але ўваскрасіць усё гэнае ў апошні дзе́нь;
Бо гэта ё воля Айца Майго, каб кажны, што бача Сына і вера ў Яго, меў жыцьцё вечнае; і Я ўскрышу яго апошняга дня».
воля Паслаўшага Мяне́ ёсьць тая, каб кожны, хто бачыць Сына і ве́руе ў Яго, ме́ў жыцьцё ве́чнае, і Я ўваскрашу Яго ў апошні дзе́нь.
Юдэі наракалі на Яго за тое, што Ён сказаў: «Я хлеб, што зышоў зь неба».
Жыды ж гудзе́лі проці Яго, што сказаў: "Я хле́б што з не́ба зыйшоў," —
І казалі яны: «Ці ня Ісус гэта, сын Язэпаў, каторага айца й маці мы знаем? Як жа Ён кажа: "Я зышоў зь неба"?»
і гаварылі: ці ня Ісус гэта, сын Язэпа, бацьку й матку якога ве́даем? Як жа Ён кажа: "Я зыйшоў з не́ба?"
Адказаў Ісус і сказаў ім: «Не наракайце мяжсобку.
Ісус жа адказаў ім і сказаў: ня гудзе́це міжы сабою;
Ніхто ня можа прыйсьці да Мяне, калі не пацягне яго Айцец Мой, што паслаў Мяне; і Я ўскрышу яго апошняга дня.
ніхто ня можа прыйсьці да Мяне́, калі яго ня прывабіць Аце́ц, што паслаў Мяне́, і Я ўваскрашу яго ў апошні дзе́нь.
У прарокаў напісана: "І ўсі будуць навучаны Богам". Кажны, каторы чуў ад Айца і навучыўся, прыходзе да Мяне.
Напісана ў прарокаў: і будуць усе́ навучаны Богам. Кожын, чуючы ад Айца і навучыўшыся, прыходзіць да Мяне́ (Ісая 54:13).
Не, каб хто бачыў Айца, апрача таго, каторы ё з Богам; Тый бачыў Айца.
Не затым, каб не́хта бачыў Айца апрача Таго, хто ад Бога: той бачыў Айца.
Запраўды, запраўды кажу вам: хто вера ў Мяне, мае жыцьцё вечнае.
Запраўды, запраўды кажу вам: хто ве́руе ў Мяне́, мае ве́чнае жыцьцё.
Я хлеб жыцьця.
Я хле́б жыцьця.
Айцове вашы елі манну на пустыні і памерлі.
Бацькі вашыя е́лі манну ў пустыні і паўміралі,
Гэта ё хлеб, што зыходзе зь неба; хто будзе есьці яго, не памрэць.
хле́б жа, які з не́ба зыхо́дзе, такі, што й не памрэ хто е́сьць яго.
Я — хлеб жыцьця, што зышоў зь неба; калі хто будзе есьці гэты хлеб, будзе жыць на векі. Хлеб жа, каторы Я дам, ё цела Мае, каторае Я аддам за жыцьцё сьвету».
Я — хле́б жывы, што зыйшоў з не́ба: хто е́сьць хле́б гэты, жыць будзе ве́чна. Хле́б жа, які Я дам, ёсьць Це́ла Мае́, каторае Я аддам за жыцьцё сьве́ту.
Тады Юдэі сьперачаліся мяжсобку, кажучы: «Як можа гэты даць нам цела есьці?»
І спрачаліся між сабою жыды, кажучы: як Ён можа даць нам е́сьці це́ла Сваё?
Дык Ісус сказаў ім: «Запраўды, запраўды кажу вам: калі не ясьце цела Сына Людзкога і ня п’іце крыві Ягонае, ня маеце жыцьця ў сабе.
Ісус жа сказаў ім: запраўды, запраўды кажу вам: калі ня будзеце е́сьці це́ла Сына Чалаве́чага і піць крыві Яго, то ня будзеце ме́ць у сабе́ жыцьця.
Хто есьць цела Мае і п’ець кроў Маю, мае жыцьцё вечнае, і Я ўскрышу яго апошняга дня;
Хто е́сьць це́ла Маё і п’е́ кроў Маю, мае жыцьцё ве́чнае, і Я ўваскрашу яго ў апошні дзе́нь.
Бо цела Мае запраўды ё ежа, і кроў Мая запраўды ё піценьне.
Бо це́ла Маё запраўды ёсьць е́жа, і кроў Мая запраўды ёсьць піта.
Хто есьць цела Мае і п’ець кроў Маю, перабывае ў Імне, і Я ў ім.
І хто е́сьць це́ла Мае́ і п’е кроў Маю, ува Мне́ ёсьць і Я ў ім.
Як жывы Айцец паслаў Мяне, і Я жыву Айцом, таксама хто есьць Мяне, будзе жыць таксама Імною.
Як паслаў Мяне́ жывы Аце́ц, і Я жыву Айцом, так і хто е́сьць Мяне́, жыць будзе Мною.
Гэта хлеб, што зышоў зь неба. Не як айцове елі й памерлі: хто есьць гэты хлеб, будзе жыць на векі».
Гэта ж і ёсьць хле́б, што з не́ба зыйшоў. Ня так, як бацькі вашыя е́лі манну і паўміралі: хто е́сьць хле́б гэты, жыць будзе ве́чна.
Гэта сказаў Ён у бажніцы, вучачы ў Капернауме.
Гэтае казаў Ён у школе, навучаючы ў Капэрнауме.
Затым шмат хто з вучанікаў Ягоных, чуючы, казалі: «Цяжкое гэта слова! хто можа слухаць гэта?»
Многія з вучняў Яго, чуючы гэтае, казалі: жорсткае гэта слова. Хто можа слухаць яго?
Але Ісус, ведаючы Сам у Сабе, што вучанікі Ягоныя наракаюць на гэта, сказаў ім: «Ці гэта ўражае вас?
Ісус жа, ве́даючы ў Сабе́, што вучні Яго гудзяць аб гэтым, сказаў ім: ці гэтае вас спакушае?
Што ж, калі б вы абачылі Сына Людзкога ўзыходзячага туды, ідзе быў уперад?
А як угле́дзіце Сына Чалаве́чага, узыходзячы туды, дзе́ быў ране́й?
Гэта дух, што ажыўляе; цела нічога не памагае. Словы, што Я кажу вам, ё дух і жыцьцё.
Дух жывіць, це́ла ж нічога ня вартае; словы, якія вам кажу, ёсьць дух і жыцьцё;
Але з памеж вас ё некатрыя, што ня вераць». Бо Ісус спачатку ведаў, хто няверучыя, і хто ізрадзе Яго.
але ёсьць некато́рыя сярод вас, што ня ве́руюць. Бо Ісус напе́рад ве́даў, што ёсьць няве́руючыя, і хто здрадзіць Яго.
І сказаў: «Затым Я кажу вам, што ніхто ня можа прыйсьці да Мяне, калі ня будзе гэта дана яму ад Айца».
І сказаў: дзеля гэтага ж і казаў Я вам, што ніхто ня можа прыйсьці да Мяне́, калі яму ня будзе дадзена Айцом Маім.
Адгэтуль шмат хто з вучанікаў Ягоных адышлі ад Яго і ўжо не хадзілі зь Ім.
З таго часу многія з вучняў Яго пайшлі назад і ўжо не хадзілі з Ім.
Тады Ісус сказаў двананцацём: «Ці вы таксама хочаце адыйсьці?»
Тады Ісус сказаў дванаццацём: ці ня хочаце і вы адыйсьці?
Сымон Пётра адказаў Яму: «Спадару, да каго мы пойдзем? Словы жыцьця вечнага Ты маеш,
І адказаў Яму Сымон Пётр: Госпадзі! да каго нам ісьці? Ты маеш словы ве́чнага жыцьця;
І мы ўверылі й пазналі, што Ты Сьвяты Божы».
і мы паве́рылі і пазналі, што Ты Хрыстос, Сын Бога жывога.
Ісус адказаў ім: «Ці не двананцацёх абраў Я вас, адзін із вас, адылі, дзявал».
Ісус адказаў ім: ці ня вас дванаццацёх выбраў Я? Але адзін з вас злы дух.
Сказаў жа празь Юду Сымонавага Іскарыёта, бо гэты маніўся выдаць Яго, будучы адзін із двананцацёх.
Гэтае гаварыў Ён пра Юду Сымонавага Іскарыёта, бо гэты хаце́ў прадаць Яго, адзін з дванаццацёх.
