Мацьвея 17 разьдзел

 

 

А дзён за шэсьць бярэць Ісус Пётру, Якава а Яана, брата ягонага, і ўзводзе іх асобна на гару высокую.

 

Пасьля шасьцёх дзён узяў Ісус Пятра, Якуба і Яна, брата яго, і ўзьвёў іх адных на высокую гару.

І адмяніўся перад імі: і зазьзяла відзеньне Ягонае, як сонца, адзецьці ж Ягоныя сталі белыя, як сьвятліня.

 

І перамяніўся прад імі, і зазьзяла аблічча Ягонае, як сонца, адзеньне-ж Яго сталася белаю, як сьвятло.

І вось, паказаліся ім Масей а Ільля, гукаючы зь Ім.

 

І вось зьявіліся ім Майсей і Ільля, размаўляючы з Ім.

І, адказуючы, Пётра сказаў Ісусу: «Спадару! добра нам тут быць; калі хочаш, зробім тут тры буданы: Табе адзін, і Масею адзін, і адзін Ільлі».

 

І Пётра, азваўшыся да Ісуса, сказаў: — Госпадзе! Добра нам тут быць, калі хочаш, зробім тры палаткі: Табе адну, і Майсею адну, і адну Ільлі.

Як ён яшчэ гукаў, вось, булак сьветлы ахінуў іх; і вось, голас із булаку кажучы: «Гэта ё Сын Мой Умілаваны, Каторага Я вельмі ўпадабаў; Яго слухайце».

 

Калі ён яшчэ гаварыў, вось воблака сьветлае ахінула іх, і голас з воблака прамаўляючы: — Гэта Сын Мой Улюблены, у Ім Маё Дабраваленьне, Яго слухайце.

І, пачуўшы, вучанікі палі ніцма, і вельма спалохаліся.

 

І пачуўшы, вучні ўпалі ніцма і моцна перастрашыліся.

Але Ісус, прыступіўшыся, даткнуўся да іх і сказаў: «Устаньце й не палохайцеся».

 

Але Ісус, падыйшоўшы, дакрануўся да іх і сказаў: — устаньце і ня бойцеся.

І ўзьняўшы вочы свае, яны нікога не абачылі, апрача аднаго Ісуса.

 

Узьняўшы-ж вочы свае, яны нікога ня ўбачылі, апрача аднаго Ісуса.

І як яны зыходзілі з гары, Ісус забараніў ім, кажучы: «Нікому не кажыце пра гэту відзень, пакуль Сын Людзкі ня ўскрэсьне зь мертвых».

 

І калі зыйходзілі з гары, Ісус засьцярог іх, кажучы: — Нікому не гаварэце пра гэтае відзеньне, пакуль Сын Чалавечы не ўваскросьне з мёртвых.

І папыталіся ў Яго вучанікі Ягоныя: «Як жа кніжнікі кажуць, што Ільля мае прыйсьці ўперад?»

 

І спыталіся ў Яго вучні Ягоныя, кажучы: — чаму кніжнікі гавораць, што Ільлі першаму належыць прыйсьці.

І, адказуючы, Ісус сказаў ім: «Запраўды, Ільля мае прыйсьці ўперад і ўладзіць усе;

 

Ісус-жа ў адказ сказаў ім: — так, Ільля павінны прыйсьці перш і ўладзіць усё.

 

Але кажу вам, што Ільля ўжо прыйшоў, і не пазналі яго і ўчынілі з ім, як хацелі; гэтак і Сын Чалавечы пацярпіць ад іх.

Тады вучанікі зразумелі, што Ён казаў ім празь Яана Хрысьціцеля.

 

Тады вучні зразумелі, што пра Яна Хрысьціцеля гаварыў ім.

І як яны прышлі да груду, то прыступіў да Яго чалавек і, уклякшы перад Ім,

 

І калі яны падыйшлі да народу, падышоў да Яго чалавек, і падаючы прад Ім на калені,

Сказаў: «Спадару! зьмілуйся над сынам маім, бо ён люнатык, і вельма мучаецца, бо часта валіцца ў вагонь і часта — ў ваду.

 

гаварыў: — Госпадзе! зьлітуйся над сынам маім: ён у маладзіку упадае ў шал, і цяжка пакутуе, бо часта кідаецца ў агонь, і часта ў ваду.

І я быў прывёўшы яго да вучанікаў Тваіх, але яны не маглі ўздаравіць яго».

 

Я прыводзіў яго да вучняў Тваіх, і не маглі яго ацаліць.

І Ісус, адказуючы, сказаў: «О родзе няверны а крутадушны! пакуль буду з вамі? пакуль буду цярпець вас? прывядзіце яго да Мяне сюды».

 

Ісус-жа, адказваючы, сказаў: — о, родзе няверны і распусны! дакуль буду з вамі, дакуль буду цярпець вас? прывядзеце яго да Мяне сюды.

І зганіў яго Ісус; і нячысьцік вышаў зь яго; і дзяцюк ачуняў тае ж гадзіны.

 

І забараніў яму Ісус, і выйшаў злыдух з юнака, і юнак стаў здароў у той-жа час.

Тады вучанікі, прыступіўшыся да Ісуса наадзіноце, сказалі: «Чаму мы не маглі выгнаць яго?»

 

Тады вучні, падыйшоўшы да Ісуса на самоце, сказалі: — чаму мы не змаглі выгнаць яго?

Ісус жа сказаў ім: «З прычыны няверы вашае; бо запраўды кажу вам: калі вы будзеце мець веру з гарчычнае зярнё і скажаце гары гэтай: ’Перайдзі адгэтуль туды’, і яна пярэйдзе; і нічога ня будзе немагчымага вам.

 

І адказаў ім Ісус: — з-за нявер’я вашага; бо, запраўды кажу вам: — калі будзеце мець веру хоць з гарчычнае зерне і скажаце гары гэтай: — перайдзі адсюль туды, — яна пярэйдзе, і нічога ня будзе немагчымага для вас.

Гэты ж род выганяецца адно малітваю а постам».

 

Гэты-ж род ня выйходзіць і начай, як толькі малітваю і постом.

І як яны перабывалі ў Ґалілеі, Ісус сказаў ім: «Сын Людзкі неўзабаве выданы будзе ў рукі людзкія;

 

У час быцьця іх у Галілеі Ісус сказаў ім: — Сын Чалавечы праданы будзе ў рукі чалавечыя.

І заб’юць Яго, і на трэйці дзень ускрэсьне». І яны вельмі засмуціліся.

 

І заб’юць Яго і на трэйці дзень уваскросьне; і яны моцна засмуціліся.

І прышлі яны да Капернауму, і падышлі да Пётры зьбіраньнікі дыдрахмаў, і сказалі: «Ці ня дасьць Вучыцель ваш дыдрахмы?»

 

Калі-ж прыйшлі яны у Капэрнаум, то падыйшлі да Пятра зборшчыкі дыдрахмаў і сказалі яму: — ці ня дасьць ваш Вучыцель дыдрахмы?

Ён адказаў: «Але». І як увыйшоў ён у дом, то Ісус, выпярадзіўшы яго, сказаў: «Як табе здаецца, Сымоне, каралёве земныя з каго бяруць мыта альбо падачкі: із сыноў сваіх, ці з чужых?»

 

І ён сказаў: так, і калі ўвайшоў у дом, Ісус папярэдзіў яго, кажучы: — як табе думаецца, Сымоне, уладары зямныя з каго бяруць дадіну ці падатак: з сваіх сыноў ці з чужых?

Пётра кажа Яму: «З чужых». Ісус сказаў яму: «Значыцца, сынове вольныя.

 

Пётра сказаў Яму: — з чужых. Ісус-жа сказаў: — значыць, сыны вольныя.

 

Але, каб нам іх ня зьняважыць, пайдзі на мора, закінь вуду, і першую злоўленую рыбу вазьмі, і адчыніўшы ёй рот, знойдзеш статыр; вазьмі яе і аддай ім за Мяне і за сябе.