Выслоўяў Саламонавых 19 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Бразгуноў)
Валей бедны, што ходзе ў сваёй нявіннасьці, чымся крутадушны вуснамі сваімі і ён неразумны.
Таксама бязь веданьня душы ня добра, і шыбканогі грэша.
Дурнота чалавека выкрыўляе дарогу ягоную, а на СПАДАРА абураецца сэрца ягонае.
Багацьце дабаўляе шмат прыяцеляў, але беднага адлучаюць ад прыяцеля ягонага.
Хвальшывая сьветка ня будзе нявінная, і хто дыхае маною, не ўцячэць.
Шмат хто дабіваецца ласкі князя, і кажны прыяцель таго, хто даець падаркі.
Усі браты беднага ненавідзяць яго, пагатове здаляюцца ад яго прыяцелі ягоныя; жанецца за словамі, а яны ня зь ім.
Хто прыдбаець розум, тый любе душу сваю; заховуе розум, каб знайсьці дабро.
Хвальшывая сьветка ня будзе нявінная, і хто дыхае маною — загіне.
Ня ўходзе неразумнаму раскоша, шмат меней слузе панаваньне над князьмі.
Мудрасьць чалавека зьдзержуе гнеў ягоны, і слава яму — дараваць выступак.
Гнеў каралеўскі — равеньне левяняці, але як раса на траву зычлівасьць ягоная.
Неразумны сын — шкода айцу, а звадлівая жонка — хатні латак.
Дом а маемасьць спадаюць па бацькох, але разумная жонка — ад СПАДАРА.
Лянота занура ў глыбокі сон, а гуляючая душа будзе галадаваць.
Хто дзяржыць расказаньне, дзяржыць душу сваю; хто ўлегцы мае дарогі свае — памрэць.
Пазычае СПАДАРУ, хто робе ласку беднаму, і за ўчынак ягоны Ён адплаце яму.
Казьнер сына, бо ё надзея, але да сьмерці ягонае не дапушчай душы свае.
Людзіна вялікае злосьці будзе пакарана, бо, калі ты вывальніш, пакараеш удругава.
Слухай парады й прыймі навуку, каб стаць мудрым наапошку.
Шмат падумкаў у сэрцу чалавека, але рада СПАДАРОВА — яна станецца.
Жада чалавека — ганьба яго; валей бедны, як манюка.
Боязьнь СПАДАРА — да жыцьця; гэткі насычаны, жывець і не дазнаець ліха.
Лены хавае руку сваю ў талерку і нават да роту свайго не падыйме яе.
Пакарай скалазуба, і просты паразумнее; і згань разумнага, ён сьцяме веду.
Хто глабае айца, выганяе маці — ё сын, што сарамаціць а ганьбе.
Перастань, сыну мой, слухаць навукі адхіну ад слоў веды.
Сьветка веляла сьмяецца із суду, і рот нягодных глытае бяспраўе.
Суды гатовы на скалазуба, і розка — на плечы неразумных.
