1 да Фесаланікійцаў 4 разьдзел
Першае пасланьне да Фесаланікійцаў
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Чарняўскага 2003
А ў канцы, просім вас, браты, і благаем праз Езуса Хрыстуса, каб вы прынятае ад нас: як належыцца вам паступаць Богу на ўпадобу далей у сабе разьвівалі,
Нарэшце, браты, просім вас і молім у Госпадзе Ісусе, каб як вы атрымалі ад нас, як вам належыць жыць і падабацца Богу, так і жылі, і больш багацелі.
хібаж помніце якіе прыказанні далі мы вам ад Езуса Хрыстуса.
Бо ведаеце, пэўна, якія я вам даў пастановы ад Госпада Ісуса.
Гэта бо воля Божая, асьвята вашая, каб высьцярагаліся вы распусты,
Бо воляй Божай ёсць святасць вашая,
каб кожны з вас умеў захоўваць сваё цела ў пашане і сьвятасьці,
каб высцерагаліся распусты, каб кожны з вас умеў захоўваць сваё начынне ў святасці і ў пашане,
а не ў юрлівай пажадлівасьці, як і пагане, што Бога ня знаюць;
а не ў пажадлівасці юрлівай, як пагане, якія не ведаюць Бога;
не выкарыствайце праступна ў гэтай справе, ня крыўдзьце брата свайго, бо мсьціўцам за ўсё гэта будзе Госпад, як і раней мы гэта вясьцілі вам ды засьветчвалі.
каб ніхто не узвышаўся і не крыўдзіў у справах брата свайго, бо Госпад ёсць мсціўца за ўсё гэта, як мы вам ўжо казалі і сведчылі.
Бог бо нас паклікаў не да нячыстасьці, але да сьвятасьці.
Бо паклікаў нас Бог не да нячыстасці, але да святасці.
Таму восьжа, хто на гэта не зважае, той не чалавека, а Бога зьняважае, што даў нам і Духа Святога.
Дык хто гэта адкідае, той не чалавекам пагарджае, але Богам, Які даў вам Духа Свайго Святога.
Аб любасьціж братняй няма патрэбы пісаць вам, бо вы самі навучаные Богам любіцца пабрацку,
Адносна любові братняй не маем патрэбы вам пісаць; бо самі вы навучаныя Богам адзін аднаго любіць.
дый вы гэтак і паступаеце адносна ўсіх братоў у цэлай Макэдоніі. Але просім, дасягайце ў гэтым, браткі, большага поступу.
Так вы і чыніце адносна ўсіх братоў ва ўсёй Мацэдоніі. Просім жа вас, браты, каб з яшчэ большай сілай
Шчыра дбайце аб тое, каб жыць ціха ў дружалюбным супакоі, пільнуючы свайго дзела й працуючы ўласнаручна, як мы наказвалі вам,
прыкладалі намаганні, каб жыць у супакоі, і рабіць сваю справу, і зарабляць на пражыццё ўласнымі рукамі, як загадалі мы вам,
каб вы прыстойна паступалі перад пастароннымі, ад нікога не патрабуючы запамогі.
ды каб дастойна адносіліся вы да тых, якія жывуць звонку, і каб не квапіліся ні на што чужое.
Ня хочам пакінуць вас, браты, ў нясьведамасьці аб тых, што сьмяротна уснулі, каб ня тужылі вы, як іншые, не маючые надзеі.
Не хочам, браты, каб вы не ведалі наконт памёршых, каб вы не сумавалі, як іншыя, якія не маюць надзеі.
Бо, калі мы верым, што Езус умёр і згробуўстаў, дык і ўмёршых у Езусе Хрыстусе Бог прывядзе зь Ім.
Бо калі верым, што Хрыстос памёр і ўваскрос, дык Бог і тых, якія паўміралі ў Ісусе, прывядзе з Ім.
Гэта кажам вам водле слоў Госпада, што мы жывые, якіе застанёмся да прыйсьця Усеспадара, не апярэдзім тых, што уснулі.
Гэта вось кажам вам словам Госпадавым, што мы, якія жывём і пакінутыя да прыходу Госпада, не папярэдзім тых, што паўміралі.
Сам бо Госпад на даны сыгнал, на голас Арханёла ды гук сурмы Божай зыйдзе зь неба і умерлые ў Хрыстусе згробуўстануць першымі;
Бо Сам Госпад на загад і на голас Арханёла ды на гук трубы Божай сыдзе з неба, і мёртвыя, якія ў Хрысце, ўваскрэснуць першыя.
пасьля мы, якіе жывымі застаёмся, разам зь імі падхоплены будзем на аблокі ў паветра на спатканне Хрыстуса ды гэтак назаўсёды зь Ім застанёмся.
Потым мы, жывыя і пакінутыя, разам з імі будзем паднятыя ў паветра на аблоках насустрач Госпаду, ды так заўсёды будзем з Госпадам.
Пацяшайце восьжа адзін другога славамі гэтымі.
Вось так адны адных суцяшайце гэтымі словамі.
