Да Галятаў 5 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Чарняўскага 2012
Стойце восьжа пры вольнасьці, якою вызваліў нас Хрыстус, не паддавайцеся зноў ярму няволі.
Гэтай свабодай вызваліў нас Хрыстос; дык стойце ў свабодзе, якой вызваліў нас Хрыстос, і не патрапляйце зноў пад ярмо няволі.
Вось я, Павал, гавару вам: калі паддасьцеся абразанню, ад Хрыстуса ня будзе вам ніякае ўспамогі;
Вось я, Паўла, кажу вам, што, калі вы дасцеся абрэзацца, нічым вам Хрыстос не дапаможа.
і датаго сьветчу кажнаму, хто паддаецца абразанню, што ёнжа забавязаны спаўняць увесь Закон.
Яшчэ сведчу, што кожны чалавек абрэзаны павінен выконваць увесь закон.
Вы, шукаючыя апраўдання ў Законе, вызбыліся Хрыстуса, адпалі ад ласкі;
Вы, што шукаеце ў законе апраўдання, ад Хрыста аддаляецеся і ад ласкі адпадаеце.
а мы ў духу зь веры надзеемся апраўдання;
Мы ж духам ад веры маем надзею апраўдання.
бо ў Хрыстусе Езусе ня ёсьць важнае абразанне, ці неабразанне, але вера дзейная праз любасьць.
Бо ў Хрысце Ісусе ані абразанне, ані неабразанне не маюць значэння, а толькі вера, што дзейнічае праз любоў.
Вы паступалі добра: хто убіў вам у голаў, ня слухаць праўды?
Вы беглі добра, і хто ж перашкодзіў вам быць паслухмянымі праўдзе?
Гэткі нагавор не ад таго, хто вас кліча.
Перакананне гэта не ад Таго, Які вас кліча.
Крыха закваскі усё цеста квасіць.
Трохі кіслі ўсё цеста квасіць.
Маю аднак адносна вас надзею на Усеспадара, што ня інакш думаць будзеце (як я), а той, хто зводзіць вас, панясе засуд, кімбы ён ні быў.
Я ўпэўнены ў вас у Госпадзе, што інакш гэтага не разумееце; а хто бунтуе вас, той панясе асуджэнне, хто б ён ні быў.
Заштож цярплю яшчэ прасьлед, браты, калі я і цяпер прапаведую абразанне? Тады спыняласяб ужо згоршанне з крыжа.
Калі ж я, браты, і далей прапаведую абразанне, дык чаму я цярплю пераслед? Тады знікла б згаршэнне крыжа.
О, каліб-то зусім былі аддалены тыя, што вас бянтэжаць!
О каб былі адсечаны тыя, якія вас бунтуюць!
Бо вы, браты, пакліканы да свабоды, абы толькі гэтай свабоды ня выкарыствалі на дагаджанне целу, але на ўзаемную услугу праз любасьць.
Бо вы, браты, пакліканы да свабоды; толькі каб свабоду вы не давалі як падставу [для пажадлівасці] цела, але любоўю духа служыце адзін аднаму.
Увесь бо Закон поўніцца ў вадным сказе: Любі бліжняга твайго, як сябе самога.
Бо ўвесь закон адным выразам спаўняецца, вось гэтым: «Любі бліжняга свайго, як самога сябе».
А калі вы адзін другога кусаеце й пажыраеце, глядзеце, каб і ня згубілі адзін другога.
Калі ж адзін аднаго будзеце кусаць і губіць, глядзіце, каб вы адзін аднаго не загубілі.
Кажу восьжа: водле духа паступаеце, а пажадлівасьцям цела не патурайце;
Кажу вам: кіруйцеся духам, ды не падпадайце пад пажадлівасць цела.
бо цела пажадае проці духа, а дух проці цела: яны супярэчаць адно другому, так што вы ня можаце рабіць тое, што-б хацелі.
Цела бо цягне супраць духа, а дух — супраць цела; яны супрацівяцца адно аднаму, каб не тое, што хочаце, вы рабілі.
Калі-ж вамі кіруе дух, дык вы не пад Законам.
Калі будзеце кіравацца духам, вы не пад законам.
Учынкі цела ведамы, як: блудадзейства, распуста, бясстыдзтва, разнузданасьць,
Вядомыя ж учынкі цела, вось яны: [чужаложства,] распуста, нячыстасць, разбэшчанасць,
балванахвальства, чараўніцтва, гэрэзыі, ростыркі, сваркі, закатная злосьць, варожасьць, гнеў, забойствы,
балванапаклонства, чараванне, варожасць, сварлівасць, нянавісць, [забойствы,] гнеў, звадкі, нязгода, герэзіі,
ненавісьць, зайдрасьць, п’янства й гуляцкае абжорства ды ўсяму гэтаму падобнае; аб чым упераджаю, як і раней упераджаў, што гэтак паступаючыя Валадарства Божага не унасьледзяць.
забойствы, п’янства, абжорствы і ім падобнае. Аб гэтым я і папярэджваў вас, і папярэджваю, што тыя, якія такое чыняць, Валадарства Божага не атрымаюць.
А плод Духа: любасьць, радасьць, згодалюбнасьць, цярплівасьць, ветлівая лагоднасьць, дабрата, міласэрдзе,
Плод жа духа — любоў, радасць, супакой, доўгацярплівасць, ласкавасць, дабрыня, вера,
вернасьць, ціхая скромнасьць, паўстрымнасьць. На гэткіх то няма Закону.
сціпласць, стрыманасць. Супраць такіх няма закону.
А тые, што належаць да Хрыстуса, цела сваё зь ягонымі похацямі й прыжадлівасьцямі ўкрыжавалі.
Тыя ж, што належаць Хрысту Ісусу, укрыжавалі цела з заганамі і пажадлівасцямі.
Калі жывём духам, дык водле духа і паступаем.
Калі жывём Духам, дык Духам і ходзім.
Ня будзьма пустахваламі, задзіракамі між сабою, адзін другому завідуючы.
Давайце не імкнуцца да пустой славы, дражнячы адзін аднаго, зайздросцячы адзін аднаму.
