Да Галятаў 3 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла
О, бязмысныя Галяты! Хто вас амарочыў ня слухаць праўды, вас, прадачараваных вобразам Езуса Хрыстуса якбы ў вас укрыжаванага?
О неразумныя галаты, перад вачыма якіх быў накрэслены вобраз укрыжаванага Езуса Хрыста, хто зачараваў вас?
Тое толькі хацеўбы ад вас даведацца: ці ад учынкаў Закону вы атрымалі Духа, ці ад слухання веры?
Толькі пра адно хачу ад вас даведацца: ці праз учынкі паводле Закону вы атрымалі Духа, ці праз паслухмянасць адносна веры?
Няўжэ аж датаго вы бязмысныя, каб пачатае духам завяршаць цяпер целам?
Ці вы такія неразумныя, каб распачатае Духам завяршыць цяпер целам?
Гэтулькі нацярпеліся надарма? Дый кабжа толькі надарма!
Няўжо марна вы столькі перацярпелі? Можа і сапраўды марна!
Ціж Той, Хто дае вам Духа і дзее цуды між вамі, праз учынкі Закону робіць гэта, ці дзеля послуху веры?
Ці той, хто дае вам Духа і здзяйсняе між вамі знакі, робіць гэта праз учынкі паводле Закону або праз паслухмянасць веры?
Як (і напісана): Абрагам паверыў Богу і гэта залічана яму ў праведнасьць.
Так, Абрагам паверыў Богу, і гэта залічана яму за справядлівасць.
Дык ведайцеж: тыя, хто зь веры, ёсьць сыны Абрагамавы.
Дык ведайце, што тыя, хто верыць, гэта сыны Абрагама.
І Пісанне, прадбачыўшы, што Бог вераю апраўдваціме паганаў, прадвясьціла Абрагаму: У табе будуць багаслаўлёныя ўсе народы.
І Пісанне, якое прадбачыла, што Бог праз веру апраўдае язычнікаў, ужо Абрагаму абвясціла добрую навіну: «У табе благаслаўлёныя будуць усе народы».
Гэтак вось веручыя дабраславяцца зь верным Абрагамам;
Таму тыя, хто верыць, будуць благаслаўлёныя разам з верным Абрагамам.
а ўсе паклікаючыяся на ўчынкі Закону, знайходзяцца пад выкляцьцем; напісана бо: Пракляты кажны, хто не спаўняе вытрывала ўсяго напісанааг ў кнізе Закону.
Тыя, хто спадзяецца на ўчынкі паводле Закону, знаходзяцца пад праклёнам, бо напісана: «Пракляты кожны, хто не трымаецца ўсяго, што напісана ў кнізе Закону».
А што Законам ніхто не асправядлівіцца перад Богам, дык гэта ясна такжа з напісанага: справядлівы жыве зь веры.
А што дзякуючы Закону ніхто не апраўдваецца перад Богам, гэта відавочна, бо справядлівы з веры жыць будзе.
Закон-жа не ад веры, бо кажа: «Хто будзе выконываць яго загады, той будзе ў іх жыць.»
Закон жа не з веры, але той, хто выконвае наказы Закону, той жыць будзе дзякуючы ім.
Хрыстус адкупіў нас ад выкляцьця Закону, стаўшыся за нас пракляцьцем, бо напісана: Пракляты ўсякі, хто вісіць на дрэве.
Хрыстус адкупіў нас ад праклёну Закону, стаўшы праклёнам за нас, бо напісана: «Пракляты кожны, хто вісіць на дрэве»,
каб дабраслаўленства Абрагама праз Езуса Хрыстуса перайшло на паганаў і каб мы вераю атрымалі абецанага Духа.
каб благаслаўленне Абрагама праз Хрыста Езуса пашырылася на язычнікаў, каб мы атрымалі праз веру абяцанага Духа.
Браты, па-людзку кажучы: навет людзкога тэстаманту, абгрунтаванага як належыцца, ніхто ня можа сказаваць, або перайначваць.
Браты, як чалавек кажу, што нават чалавекам зацверджанага запавету ніхто не адкідае і не змяняе.
А вось Абрагаму й насенню ягонаму былі даныя абяцанні. Не сказана: «і насенням (патомкам)», якбы аба многіх, але аб адным: І насенню твайму, якім ёсьць Хрыстус
Вось жа Абрагаму і ягонаму патомству былі дадзены абяцанні. Не сказана: «І нашчадкам», быццам многім, але як аднаму: «І патомству твайму», якім ёсць Хрыстус.
Тое кажу тады: Тэстаманту ўжо Богам уцьверджанага Закон, што зьявіўся чатырыста трыццаць год пазьней, аспрэчыць ня можа так, каб абяссіліць абяцанне.
Таму кажу: Запавету, зацверджанага Богам, не адмяняе Закон, дадзены праз чатырыста трыццаць гадоў, каб скасаваць абяцанне.
Бо каліб спадчына была ад Закону, янаб ня была ўжо ад абяцання; але-ж бо Абрагаму Бог дараваў яе праз абяцанне.
Калі ж спадчына з Закону, то не з абяцання. Абрагама ж адарыў Бог праз абяцанне.
Нашто-ж тады Закон? Ён дададзены быў дзеля праступства да часу прыйсьця патомка, якога датычыць абяцанне, аглошаны праз Анелаў рукою пасярэдніка.
Нашто тады Закон? Ён дзеля праступкаў устаноўлены да часу, пакуль не з’явіцца патомак, якому даручана абяцанне, перададзенае праз анёлаў у рукі пасрэдніка.
Але пасярэдніка няма, калі хто адзін, а Бог-жа адзін.
Той, хто адзін, не мае пасрэдніка, а Бог адзін.
Дык ціж Закон праціўны абяцанням Божым? Зусім не! Каліб даны быў закон, які могбы ажыцьцяўляць, тадыб існа маглоб асправядліўленне быць і з Закону;
Ці ж Закон працівіцца абяцанням Божым? Канешне, не. Калі б дадзены быў Закон, які мог бы даць жыццё, то сапраўды, справядлівасць вынікала б з Закону.
алеж Пісанне замкнула ўсё пад грахом, каб абяцанне веручым было дана дзеля веры ў Езуса Хрыстуса.
Але Пісанне замкнула ўсё пад грахом, каб абяцанне было дадзена веруючым праз веру ў Езуса Хрыста.
А да прыйсьця веры мы былі сьцеражоныя Законам, чакаючы яе, меўшай адкрыцца.
Перш чым прыйшла вера, мы былі замкнёныя пад вартаю Закону да таго часу, калі належала аб’явіцца веры.
Так што Закон быў нашым правадніком да Хрыстуса, каб асправядлівіцца вераю;
Таму Закон стаў нашым выхаваўцам, які вядзе да Хрыста, каб мы апраўдаліся дзякуючы веры.
а як прыйшла вера, мы ўжо ня ёсьць пад гэтым правадніком,
Калі ж прыйшла вера, мы ўжо непадуладныя выхаваўцу.
усе бо сыны вы Божыя празь веру ў Хрыстуса Езуса.
Усе вы сыны Божыя праз веру ў Езуса Хрыста.
Усе, што ў Хрыстуса хрысьціліся, ў Хрыстуса й ахінуліся.
Бо ўсе вы, хто ахрысціўся ў Хрыста, у Хрыста апрануліся.
Няма ўжо ні Юдэя, ні Грэка; няма ні слугі, ні вольнага; няма мужчыны, ці жанчыны; усе бо вы адно ў Хрыстусе Езусе.
Няма ўжо ні юдэя, ні грэка; няма ні раба, ні свабоднага; няма ні мужчыны, ні жанчыны, бо ўсе вы адно ў Хрысце Езусе.
А калі вы Хрыстусавы, дык і патомства Абрагамава, спадкаемнікі водле абяцання.
Калі ж вы Хрыстовыя, то вы патомства Абрагама і, паводле абяцання, спадкаемцы.
