Да Галятаў 2 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад П. Татарыновіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Пазьней, цераз гадоў чатырнаццаць, я зноў хадзіў у Ерузалім з Барнабай, узяўшы з сабою і Ціта.
Потомъ же по четырънадесяти летехъ опять възыйдохъ во Ерусалим, с Варънавою, поемъ с собою и Тита •
А хадзіў дзеля аб’яўлення і занёс ім Эванэлію прапаведваную паганам, асабліва-ж выдатнейшым, каб не дарма бач бегаць, ці бегаў.
Възыдох же по явленому • И поведах пред ними Евангелие, еже проповедаю во языцехъ • Единемъ же мнящимъ, еда како вотще теку, или текох •
Але навет і Ціт, мой спадарожнік, хоць Гэльлен, ня быў прымушаны абражацца.
Но ни Титъ, иже со мною, Еллинъ сый, нужденъ бысть обрезатися •
А братом аблудным, што ўкрадаліся, каб падгледзець нашую свабоду, якую маем у Хрыстусе Езусе, ды паняволіць нас,
Для пришедшее лжебратіи ониже превнидоша согледати свободы нашея, юже имамы о Христе Ісусе, да насъ поработять •
мы ні на часіну не здаліся пакарэннем, каб праўда Эванэліі захавалася ў вас.
Имъже ни на часъ повинихомся въ покорение • Да истинна Евангелия пребудеть в насъ •
І тыя, што ўважаныя за выдатнейшых, (мне ўсёроўна кімбы яны калісь ні былі: Бог бо ня ўзіраецца на чалавечае аблічча), і тые не ўзлажылі на мяне болей нічога;
От мнящих же ся быти что, якови иногда беаху, ничтоже ми разнствуеть, лица бо человеча Богъ не приемлет • И мне мнящеися ничтоже превозложиша •
а наадварот — угледзеўшы, што мне была даверана эванэлізацыя неабразаных, як Пятру — абразаных,
Но более видеша яко уверено ми ест благовествование во языцехъ, яко и Петрови во Іудеохъ •
(Той бо, Хто памагаў Пятру ў апостальстве над абразанымі, памагаў і мне над паганамі),
Ибо поспешествовавый Петру во посланіи ко обрезанымъ • Поспешествова и мне во языцех необрезаных •
ды даведаўшыся аб ласцы мне данай — Якуб і Кэфас і Ян, уважаныя за філяры, падалі мне і Барнабе руку ўзаемнасьці, каб нам ісбці да паганаў, а ім да абразаных,
И разумевше благодать даную ми • Іаковъ • И Кифа • И Іоаннъ, мнящеися столъпи быти • Даша руце десные мне и Варнаве • Во знамя общения, да мы во языцех проповедуемъ, а они во обрезаных •
каб толькі не забывацца нам аб убогіх, што і стараўся я шчыра выконываць.
Толико нищих да помниве, о чемже и потщахся, дабых тое чинилъ •
Калі-ж Кэфас прыйшоў у Антыохію, дык я супрацівіўся яму ў вочы, бо варты быў дакору.
Еда же пріиде Петръ во Антиохию, явне съпротивихся ему, яко зазорно ми бе •
Перш бо, чым прыйшлі некаторыя ад Якуба, еў разам з паганамі; а як толькі тыя зьявіліся, стаў таіцца і ўхіляцца, баючыся абразаных.
Понеже первее неже были пришли неціи от Іакова, со языкы ядаше • Внегда пакъ пріидоша • Отпрятовашеся, и отлучашеся от них, бояся сущихъ от обрезания,
За няшчырым яго прыкладам пайшлі й іншыя Юдэі, аж і Барнаба даўся ўцягнуць у гэну дваістасьць.
и лицемеришеся с нимъ прочіи Іудеи, тако иже и Варнава приставаше къ лицемерству их •
Але, як убачыў я, што ня проста паступалі па праўдзе Эванэліі, дык сказаў Кэфасу пры ўсіх: Калі ты, будучы Юдэем, жывеш па-паганску, а не па-юдэйску, то чамуж прымушаеш паганаў жыць па-юдэйску?
Но егда видехъ яко неправе ходять ко истинне Евангелия • Рекохъ Петру предъ всеми: аще ты, Іудей сый, языческы живеши, а не іудейскыи • Како языкы нудиши іудействовати?
Мы з прыроды Юдэі, а не з паганаў грэшнікі;
Мы естством іудеи грешници, а не от язык •
аднак ведаючы, што чалавек апраўдваецца не учынкамі Закону, а толькі вераю ў Езуса Хрыстуса, дык мы й верым у Хрыстуса Езуса, каб гэтай верай у Хрыстуса апраўдацца (асправядлівіцца), а не учынкамі Закону: учынкамі бо Закону не апраўдаецца ніякае цела.
Видевши же яко не оправдится человекъ от делъ закона • Аще не верою Ісусъ Христовою • И мы во Христа Ісуса веровахомъ да оправдимся от веры Христовы, а не от делъ закона • Занеже не оправдится от делъ закона всяка плоть •
А калі, шукаючы асправядліўлення у Хрыстусе, мы і самыя аказаліся грэшнікамі, дык няўжо Хрыстус дапаможнік граху? Крый Божа!
Пак ли же ищуще оправдитися о Христе • Обретохомся и сами грешни • Еда ли Христосъ греху служитель? Да не будеть •
Бо калі я назад адбудоўваю тое, што раскідаў, дык сам сябе раблю праступнікам.
Аще бо яже разорих сия опят созидаю, преступника себе составляю •
Я бо праз Закон умёр для Закону, каб жыць для Бога; з Хрыстусам прыбіты я да крыжа;
Азъ бо законом закону умрохъ, да Богови живъ буду • Со Христом распяхся,
і жыву ўжо не я, але жыве ў-ва мне Хрыстус. А што я цяпер жыву ў целе, то жыву вераю ў Сына Божага, Каторы палюбіў мяне й выдаў за мяне Сябе Самога.
живу же не к Тому азъ, но живеть во мне Христосъ • А еже ныне живу во плоти, верою живу Сына Божия • Возлюбившего мя, и предавшего Себе за мя •
Не адкідаю ласкі Божае: калі бо асправядліўленне праз Закон атрымоўваецца, тады Хрыстус умёр надарма.
Не отметаю благодати Божіи, аще бо от закона оправдание бысть, тогда Христосъ надармо умеръ естъ •
