Да Галятаў 2 разьдзел

Пасланьне да Галятаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Біблія Скарыны (Апосталъ)

 
 

Пасьля, цераз чатырнаццаць гадоў, хадзіў я ізноў у Ерузалім з Варнаваю, узяўшы з сабою і Ціта.
 
Потомъ же по четырънадесяти летехъ опять възыйдохъ во Ерусалим, с Варънавою, поемъ с собою и Тита •

Хадзіў-жа згодна з адкрыцьцем і вылажыу ім, асабліва-ж выдатне́йшым, Эвангельле, якое абвяшчаю між паганамі, ці не надарма хаджу я, або хадзіў?
 
Възыдох же по явленому • И поведах пред ними Евангелие, еже проповедаю во языцехъ • Единемъ же мнящимъ, еда како вотще теку, или текох •

Але і Ціт, што быў са мною, як Грэк, ня быў прымушаны абрэзацца.
 
Но ни Титъ, иже со мною, Еллинъ сый, нужденъ бысть обрезатися •

Фальшывым-жа братом, што паўкрадаліся, ды якія прыходзяць укра́дня падглядзе́ць нашу свабоду, якую мы маем у Хрысьце́ Ісусе, каб паняволіць нас,
 
Для пришедшее лжебратіи ониже превнидоша согледати свободы нашея, юже имамы о Христе Ісусе, да насъ поработять •

мы ні на гадзіну не паддаліся і не пакарыліся, каб праўда Эвангельля захавалася ў вас.
 
Имъже ни на часъ повинихомся въ покорение • Да истинна Евангелия пребудеть в насъ •

А ад тых, што лічаць сябе́ не́чым, (якімі-б яны ні былі не́калі, для мяне́ ўсё роўна: Бог не пазірае на аблічча чалаве́ка), — дык тыя, што думаюць аб сабе́, не ўзлажылі на мяне́ нічога;
 
От мнящих же ся быти что, якови иногда беаху, ничтоже ми разнствуеть, лица бо человеча Богъ не приемлет • И мне мнящеися ничтоже превозложиша •

але наадварот, угле́дзіўшы, што мне даве́рана дабраве́шчаньне неабрэзаньня, як Пётры абрэзаньня, —
 
Но более видеша яко уверено ми ест благовествование во языцехъ, яко и Петрови во Іудеохъ •

(бо Той, Хто дапамог Пётры ў Апостальстве абрэзаньня, дапамагаў і мне́ між паганамі), —
 
Ибо поспешествовавый Петру во посланіи ко обрезанымъ • Поспешествова и мне во языцех необрезаных •

і пазнаўшы ласку, даную мне́, — Якуб і Кіфа і Іоан, што здаюцца стаўбамі, падалі мне́ і Варнаве руку лучнасьці, каб нам (ісьці) да паганаў, а ім — да абрэзаных,
 
И разумевше благодать даную ми • Іаковъ • И Кифа • И Іоаннъ, мнящеися столъпи быти • Даша руце десные мне и Варнаве • Во знамя общения, да мы во языцех проповедуемъ, а они во обрезаных •

толькі каб мы памяталі аб убогіх, што я і стараўся рабіць, гэтае самае.
 
Толико нищих да помниве, о чемже и потщахся, дабых тое чинилъ •

Калі-ж Пётра прыйшоў у Антыохію, дык я паўстаў супраць яго водле аблічча ягонага, бо ён заслужыў на дакор.
 
Еда же пріиде Петръ во Антиохию, явне съпротивихся ему, яко зазорно ми бе •

Бо пе́рш, чым прыйшлі некаторыя ад Якуба, е́ў разам з паганамі; а, як прыйшлі, таіўся і ўхіляўся, баючыся абрэзаных.
 
Понеже первее неже были пришли неціи от Іакова, со языкы ядаше • Внегда пакъ пріидоша • Отпрятовашеся, и отлучашеся от них, бояся сущихъ от обрезания,

Разам з ім крывадушнічала і рэшта Жыдоў; — ажно й Варнава быў захоплены іх крывадушнасьцяй.
 
и лицемеришеся с нимъ прочіи Іудеи, тако иже и Варнава приставаше къ лицемерству их •

Але, калі я ўбачыў, што яны няпроста ходзяць па праўдзе Эвангельскай, дык сказаў Пётры пры ўсіх: калі ты, будучы Жыдом, жыве́ш па-паганску, а не па-жыдоўску, дык чаму паганаў прымушаеш жыць па-жыдоўску?
 
Но егда видехъ яко неправе ходять ко истинне Евангелия • Рекохъ Петру предъ всеми: аще ты, Іудей сый, языческы живеши, а не іудейскыи • Како языкы нудиши іудействовати?

Мы па прыродзе Жыды, а не з паганаў грэшнікі, —
 
Мы естством іудеи грешници, а не от язык •

ве́даючы, што чалаве́к апраўдываецца не дзеламі закону, а толькі ве́раю ў Ісуса Хрыста, і мы ўве́равалі ў Хрыста Ісуса, каб апраўдацца ве́раю ў Хрыста, а не́ дзеламі закону, бо дзеламі закону не апраўда́ецца ніводнае це́ла.
 
Видевши же яко не оправдится человекъ от делъ закона • Аще не верою Ісусъ Христовою • И мы во Христа Ісуса веровахомъ да оправдимся от веры Христовы, а не от делъ закона • Занеже не оправдится от делъ закона всяка плоть •

Калі-ж, шукаючы апраўданьня ў Хрысьце́, мы і самыя аказаліся грэшнікамі, дык ці-ж Хрыстос — слуга́ грэху? Няхай ня станецца!
 
Пак ли же ищуще оправдитися о Христе • Обретохомся и сами грешни • Еда ли Христосъ греху служитель? Да не будеть •

Бо, калі я ізноў будую, што зруйнаваў, дык сам сябе́ стаўляю за праступніка.
 
Аще бо яже разорих сия опят созидаю, преступника себе составляю •

Бо праз закон я паме́р для закону, каб жыць для Бога.
 
Азъ бо законом закону умрохъ, да Богови живъ буду • Со Христом распяхся,

Я раскрыжаваны разам з Хрыстом. І ўжо ня я жыву, але жыве́ ў-ва мне́ Хрыстос. А што цяпе́р жыву ў це́ле, дык жыву ве́раю ў Сына Божага, што палюбіў мяне і выдаў Сябе́ за мяне́.
 
живу же не к Тому азъ, но живеть во мне Христосъ • А еже ныне живу во плоти, верою живу Сына Божия • Возлюбившего мя, и предавшего Себе за мя •

Не адкідаю ласкі Божае. А калі праз закон апраўданьне, дык Хрыстос надарма́ паме́р.
 
Не отметаю благодати Божіи, аще бо от закона оправдание бысть, тогда Христосъ надармо умеръ естъ •