2 да Карынфянаў 6 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2003
І працуючы разам [з Ім], мы просім, каб ласка Божая не надарма была атрыманая вамі.
Мы, як супрацоўнікі, заклікаем вас, каб вы не надарма прынялі ласку Божую,
Бо Ён кажа: «У час прыемны Я выслухаў цябе і ў дзень збаўленьня дапамог табе». Вось, цяпер час адпаведны, вось, цяпер дзень збаўленьня!
бо Ён кажа: «У час прыдатны выслухаў Я цябе ды ў дзень збаўлення ўспамог табе». Вось цяпер час прыдатны, вось цяпер дзень збаўлення!
Мы нікому ні ў чым не даем спатыкненьня, каб ня ганілася служэньне,
Не даючы нікому магчымасці спатыкнення, каб не глуміліся са служэння,
але ў-ва ўсім адрэкамэндоўваем вам сябе, як служыцеляў Божых, у вялікай цярплівасьці, у прыгнётах, у патрэбах, у ўцісках,
ва ўсім мы яўляем сябе слугамі Бога: у вялікай цярплівасці, у горы, у нястачы, ва ўцісках,
у зьбіцьці, у вязьніцах, у забурэньнях, у працах, у чуваньнях, у пастах,
пад ударамі, у вязніцах, у бунтах, у спрацаванасці, у недаспаннях, у пастах,
у чысьціні, у веданьні, у доўгацярплівасьці, у ласкавасьці, у Духу Сьвятым, у любові некрывадушнай,
у чыстасці, у мудрасці, у вялікадушнасці, у дабраце, у Духу Святым, у непадробнай любові,
у слове праўды, у моцы Божай, са зброяй праведнасьці ў правай і ў левай руцэ,
у слове праўды, у магутнасці Божай, са зброяй справядлівасці ў правай і левай руцэ,
у славе і ганьбе, у ганьбаваньні і пахвале; нібы падманшчыкі, але праўдзівыя,
у пашане і ў ганьбе, у знеслаўленні і ў добрай славе; нібы ашуканцы, ды праўдамоўныя,
як невядомыя, але пазнаваныя; як тыя, што паміраюць, але, вось, мы жывыя; як караныя, але не забіваныя;
быццам няведамыя, ды вядомыя,быццам паміраючыя, а вось жывём, быццам караныя, але не забітыя насмерць,
як засмучаныя, але заўсёды радасныя; як убогія, але многіх узбагачаем; як нічога ня маем, але ўсім валодаем.
як бы сумныя, але заўжды вясёлыя, быццам убогія, а ўсё ж узбагачаючыя многіх, як тыя, што нічога не маюць, а ўсім валодаюць.
Вусны нашыя расчыніліся да вас, Карыньцяне, сэрца нашае пашырылася.
Вусны нашыя адкрыліся да вас, Карынцяне, нашае сэрца пашырылася.
Вам ня цесна ў нас, але ў сэрцах вашых цесна.
Вам не цесна ў нас, але цесна ў вашых сэрцах.
Дзеля гэткае ж платы кажу [вам], як дзецям, пашырцеся і вы.
Адгадзіце нам тым самым спосабам, як да сваіх дзяцей кажу: адкрыйцеся і вы.
Ня будзьце пад чужым ярмом з бязьвернымі, бо якое таварыства праведнасьці і беззаконьня? Якая супольнасьць у сьвятла з цемраю?
Не запрагайцеся з няверуючымі ў адно ярмо. Бо што мае агульнага справядлівасць з несправядлівасцю? Або якая супольнасць святла з цемраю?
А якая згода ў Хрыста з Бэліярам? Ці якая частка ў вернага з бязьверным?
Альбо якая згода Хрыста з Бэліярам, або якая частка веруючага з няверуючым?
Ці якая лучнасьць у бажніцы Божай з ідаламі? Бо вы — бажніца Бога Жывога, як сказаў Бог: «Буду жыць у іх і буду хадзіць з імі; і буду іхнім Богам, і яны будуць Маім народам».
Або якое суладдзе святыні Божай з ідаламі? Бо вы ёсць святыня Бога жывога, як кажа Бог: «Пасялюся ў іх і буду хадзіць, і буду іх Богам, а яны будуць Маім народам.
Дзеля гэтага: «Выйдзіце спасярод іх і аддзяліцеся, — кажа Госпад, — і не дакранайцеся да нячыстага, і Я прыйму вас».
Таму выйдзіце ад іх і адлучыцеся з іх асяроддзя, кажа Госпад, і не дакранайцеся да нячыстага, і Я вас прыму,
«І Я буду вам Айцом, і вы будзеце Мне сынамі і дочкамі, — кажа Госпад Усеўладны».
і буду вам Айцом, а вы будзеце Маімі сынамі і дочкамі, кажа Госпад Усемагутны».
