2 да Карынфянаў 5 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2003
Бо мы ведаем, што калі зямны наш дом, хаціна, зруйнуецца, мы маем пабудову ад Бога, дом, які не рукамі зроблены, вечны ў небе.
Бо мы ведаем, што калі зямны наш дом, гэта хаціна, разваліцца, то маем ад Бога дом нерукатворны, але вечны ў небе.
Бо дзеля гэтага мы і ўздыхаем, жадаючы апрануцца ў нашае жытло з неба,
Таму мы цяпер уздыхаем, прагнучы апрануцца ў нашае прыстанішча, якое ёсць на небе,
каб мы знайшлі сябе апранутымі, а ня голымі.
каб толькі, і адзетыя, мы не апынуліся голымі.
Бо мы, знаходзячыся ў хаціне, уздыхаем пад цяжарам, бо ня хочам пазбыцца [яе], але апрануцца, каб сьмяротнае ахоплена было жыцьцём.
Вось мы, знаходзячыся ў гэтай хаціне, згараваныя, уздыхаем, хочучы не пазбыцца яе, але прыадзецца, каб тое, што смяротнае, ахоплена было жыццём.
На гэта самае і стварыў нас Бог, і даў нам заруку Духа.
На гэта і стварыў нас Бог, і даў нам заруку Духа.
Дык мы заўсёды маем пэўнасьць і ведаем, што, жывучы ў целе, жывем па-за Госпадам.
Дзеля таго мы заўсёды радуемся, хоць ведаем, што, пакуль жывём у целе, мы далёкія ад Госпада,
Бо мы ходзім вераю, а ня бачаньнем.
бо жывём вераю, а не бачаннем.
Дык мы маем пэўнасьць і жадаем лепей жыць па-за целам і жыць у Госпадзе.
Мы, аднак, радуемся ды маем добрую волю лепш быць далёкімі ад цела і апынуцца перад Госпадам.
Дзеля гэтага мы намагаемся, ці жывучы ў Ім, ці па-за Ім, быць даспадобы Яму.
І таму імкнёмся падабацца Яму, ці мы з Ім, ці далёка ад Яго.
Бо ўсе мы мусім зьявіцца перад судовы пасад Хрыста, каб кожны атрымаў за тое, што ён учыніў, будучы ў целе, ці добрае, ці благое.
Бо ўсе мы мусім з’явіцца перад судом Хрыста, каб кожны атрымаў належную яму плату за тое, што зрабіў ён у целе, — ці добрае, ці ліхое.
Дык, ведаючы страх Госпадавы, мы пераконваем людзей, а для Бога мы яўныя, і спадзяюся, што і для вашых сумленьняў яўныя.
Дык, ведаючы страх Госпадаў, мы пераконваем людзей, а перад Богам мы адкрытыя. Спадзяюся, што і для сумленняў вашых мы адкрытыя.
Бо мы не адрэкамэндоўваем сябе вам зноў, але даем вам нагоду хваліцца намі, каб мелі вы [адказ] для тых, якія хваляцца абліччам, а ня сэрцам.
Кажам вам гэта не каб зноў сябе прадставіць вам, але каб даць вам магчымасць пахваліцца намі, каб мелі вы [што сказаць] перад тымі, што хваляцца абліччам, а не дабратой сэрца.
Бо калі мы дзівачэем, дык дзеля Бога; калі пры розуме, дык дзеля вас.
Бо калі мы не вылучаемся розумам, дык для Бога; а калі цвярозыя, дык дзеля вас.
Бо любоў Хрыстова панукае нас, якія гэтак пастанавілі, што калі адзін памёр за ўсіх, дык усе памерлі.
Бо любоў Хрыста прынукае нас, якія разумеюць, што калі адзін памёр за ўсіх, дык усе памерлі.
І Ён памёр за ўсіх, каб тыя, якія жывуць, больш не дзеля сябе жылі, але дзеля Таго, Які памёр за іх і ўваскрос.
І Ён памёр за ўсіх, каб тыя, што жывуць, ужо не для сябе жылі, але для Таго, Хто за іх памёр і ўваскрос.
Так што мы адгэтуль нікога ня ведаем паводле цела; а калі і ведалі Хрыста паводле цела, дык цяпер ужо ня ведаем.
Таму і мы ад гэтага часу не ведаем нікога паводле цела; і калі мы Хрыста спазналі паводле цела , дык ужо адцяпер не ведаем.
Так што хто ў Хрысьце, той новае стварэньне; старое мінула, вось, сталася ўсё новае.
Бо хто ў Хрысце, той новае стварэнне; старадаўняе мінула, вось, сталася новае.
Усё ж ад Бога, Які праз Ісуса Хрыста пагадзіў нас з Сабою і даў нам служэньне прымірэньня.
Усё ж ад Бога, Які пагадзіў нас з Сабою праз Хрыста, і даў нам служэнне прымірэння,
Бо Бог быў у Хрысьце, пагаджаючы з Сабою сьвет, не залічваючы ім праступкаў іхніх, і ўклаў у нас слова прымірэньня.
бо вось Бог у Хрысце пагадзіў свет з Сабою, не ўлічваючы ім злачынстваў іх, ды ўсклаў на нас слова прымірэння.
Дык мы спаўняем пасольства замест Хрыста, як бы Сам Бог просіць праз нас; за Хрыста просім: «Пагадзіцеся з Богам».
Дык мы замест Хрыста пасланыя, як бы Сам Бог просіць праз нас: за Хрыста просім, пагадзіцеся з Богам!
Бо Таго, Які грэху ня ведаў, Ён зрабіў за нас грэхам, каб мы ў Ім сталіся праведнасьцю Божай.
Бо Ён Таго, Хто не ведаў граху, учыніў грахом за нас, каб мы ў Ім сталіся справядлівасцю Божай.
