Да Рымлянаў 6 разьдзел

 

 

Што ж скажам? Ці маем заставацца ў граху, каб памножылася ласка?

 

Дык што скажам? Ці будзем трываць (заставацца) у граху, каб памнажалася ласка? Ніякім чынам!

Канешне, не! Мы, якія памерлі для граху, як жа будзем жыць у ім?

 

Бо калі мы памярлі для граха, дык як жа можам жыць у ім далей?

Ці ж не ведаеце, што ўсе мы, ахрышчаныя ў Езуса Хрыста, у смерць Ягоную ахрысціліся?

 

Ці ж вы ня ведаеце, што мы ўсе, ахрышчаны ў Езусе Хрысце, ахрышчаны мы ў Ягонай сьмерці?

Дык вось, праз хрост мы пахаваныя разам з Ім у смерць, каб, як Хрыстус уваскрос дзеля славы Айца, так і нам хадзіць у абноўленым жыцці.

 

Таму праз Хрост мы разам з Ім пахаваныя ў сьмерці, каб як Езус Быў уваскрэшаны з умёршых славаю Айца (моцаю), так і мы пачалі жыць узноўленым жыцьцём.

Бо калі мы паяднаныя з Ім падабенствам смерці Ягонай, то павінны быць паяднаныя і падабенствам уваскрасення,

 

Калі мы аб'яднаны з Ім падобнасьцю Яго сьмерці, дык павінны быць аб'яднаны падобнасьцю уваскрасеньня.

ведаючы, што былы наш чалавек укрыжаваны з Ім для таго, каб было знішчана грэшнае цела, каб нам не быць ужо нявольнікамі граху;

 

Ведаем гэта, што зьнішчэньня грэшнага цела — даўнейшы наш чалавек быў разам з Ім укрыжаваны па тое, каб мы больш не заставаліся ў няволі граха.

бо той, хто памёр, вызваліўся ад граху.

 

Хто бо памёр, асвабадзіўся ад граха.

Калі ж мы памерлі з Хрыстом, то верым, што і жыць будзем з Ім,

 

Калі мы памярлі разам з Хрыстусам, дык верым, што разам з Ім жыць будзем,

ведаючы, што Хрыстус, які ўваскрос, ужо не памірае, смерць ужо не мае над Ім улады.

 

ведаючы, што Хрыстус ускросшы з умёршых ужо болей не ўмірае, сьмерць над Ім ня мае ўлады.

Бо тое, што Ён памёр, дык памёр раз і назаўсёды для граху, а што жыве, дык жыве для Бога.

 

Калі Ён памёр, памёр для граха толькі раз, а што жыве, жыве для Бога.

Так і вы лічыце сябе мёртвымі для граху, а жывымі для Бога ў Хрысце Езусе.

 

Так і вы лічыце сябе памёршымі для граха, а жывучымі для Бога ў Хрысьце Езусе.

Няхай грэх не пануе ў вашым смяротным целе, каб вам не служыць яму ў яго пажадлівасці,

 

Дык хай жа грэх не паношыцца (валадарыць) у вашым сьмяротным целе, каб былі паслушнымі (служылі) яго змысловасьці (страсьці, похацям).

і не аддавайце члены вашыя граху, як зброю несправядлівасці, але аддайце сябе Богу як тыя, хто ажыў з мёртвых; і члены вашыя аддайце Богу, як зброю справядлівасці.

 

Не аддавайце граху членаў вашых на ўважэньне грэшнай няправасьці (несправядлівасьці), але аддавайце іх на служэньне Богу, як вось тыя, што са сьмерці перайшлі да жыцьця, ды члены вашы аддавайце на ўваружэньне справядлівасьці ў службе Божай.

Няхай грэх не пануе над вамі, бо вы не пад Законам, але пад ласкаю.

 

Няхай грэх не пануе над вамі, бо не падчынены вы закону, але ласцы.

Дык што ж? Будзем грашыць, бо мы не пад Законам, а пад ласкаю? Канешне, не!

 

Дык што ж? Будзем грашыць, бо жывём ня пад законам, але пад ласкай? Дзе там!

Няўжо вы не ведаеце, што каму вы аддаецеся ў няволю дзеля паслухмянасці і каго слухаеце, таго вы і нявольнікі: або граху дзеля смерці, або паслухмянасці дзеля справядлівасці?

 

Ці ж ня ведаеце, што каму паддаёмся на службу, становіцеся яго нявольнікамі, каго слухаеце, ці граха — на сьмерць, ці слухаеце справядлівасьці.

Дзякуй Богу, што вы, будучы раней нявольнікамі граху, ад сэрца паслухаліся таго вучэння, якое было вам перададзена.

 

Дзякуй Богу, што вы будучы нявольнікамі граха, паддаліся (шчыра) сэрцам той форме навукі, да якой вы былі прызначаны.

А вызваліўшыся ад граху, вы сталі слугамі справядлівасці.

 

Асвабоджаны ад граха — сталіся слугамі справядлівасьці.

Кажу як чалавек з прычыны слабасці вашага цела. Як аддавалі вы члены вашыя на служэнне нячыстасці і беззаконню для беззаконня, так цяпер аддайце члены вашыя на служэнне справядлівасці для святасці.

 

Гавару, як прынята ў людзей, дзеля кволасьці цела вашага. Як аддавалі вы члены вашыя на службу нячыстасьці, і недастойнасьці на паніжэньне. Так аддавайце цяпер члены на службу справядлівасьці на ўсьвячэньне (сьвятасьць).

Калі вы былі нявольнікамі граху, вы былі свабоднымі ад справядлівасці.

 

Калі вы былі нявольнікамі граха, тады былі вы свабоднымі ад справядлівасьці (ад падчыненьня справядлівасьці).

Якія ж плады мелі вы тады, што цяпер саромеецеся іх? Канцом жа іхнім ёсць смерць!

 

Якую ж вы мелі карысьць тады з тых учынкаў, каторых цяпер саромецеся? Канцом вось іх — сьмерць!

Але цяпер, вызваліўшыся ад граху і стаўшы слугамі Бога, маеце плод ваш для святасці, а ў канцы — жыццё вечнае!

 

Цяпер жа асвабадзіўшыся ад граха ды стаўшыся слугамі Бога — які плён вы маеце — сьвятасьць, а на канец — жыцьцё вечнае!

Бо расплата за грэх — смерць, а дар Бога — жыццё вечнае ў Хрысце Езусе, Пану нашым.

 

Бо заплата за грэх — сьмерць, а дар ласкі Божай — жыцьцё вечнае ў Хрысьце Езусе Госпаду нашым.