Да Габрэяў 6 разьдзел

 

 

Пакінем жа пачатак Хрыстовага вучэння ды звернемся да таго, што дасканалае. Не будзем закладваць зноў падмурак, якім з’яўляецца адыход ад мёртвых учынкаў і вера ў Бога,

 

Дзеля таго, мінуўшы пачаткі слова Хрыстова, уздымемся да спраў больш дасканалых, не беручыся зноў закладваць падмуркі адносна навяртання ад мёртвых учынкаў і адносна веры ў Бога,

вучэнне аб хросце, ускладанні рук, уваскрашэнні і вечным судзе.

 

навукі аб хросце, а таксама ўскладанні рук, уваскрэсенні і вечным судзе.

І гэта зробім, калі толькі дазволіць Бог.

 

І гэта зробім, калі Бог дазволіць.

Бо немагчыма, каб тыя, якія ўжо раз былі асвячаныя і пакаштавалі нябеснага дару ды сталіся ўдзельнікамі Святога Духа,

 

Бо немагчыма, каб тыя, што ўжо раз былі асвечаны, што таксама пакаштавалі дару нябеснага ды сталіся ўдзельнікамі Духа Святога,

якія пакаштавалі дабрыні Божага слова і моц будучага веку,

 

якія добра пакаштавалі Божае слова і магутнасць будучага веку

але адпалі, маглі зноў навярнуцца. Яны крыжуюць у сабе Сына Божага і зневажаюць Яго.

 

ды адпалі, крыжуючы зноў у саміх сабе Сына Божага і зневажаючы Яго, маглі быць адноўлены да навяртання.

Зямля, калі п’е дождж, які часта падае на яе, родзіць расліны на карысць тым, хто яе абрабляе, атрымлівае благаслаўленне ад Бога.

 

Бо зямля, што напойваецца частым дажджом і родзіць расліны на карысць тым, якія абрабляюць яе, атрымлівае дабраславенне ад Бога.

Калі ж дае пустазелле, то яна непрыдатная і блізкая да праклёну, і ў канцы будзе спалена.

 

А калі родзіць церні і пустазелле, дык яна непрыдатная і на праклён, і канец яе — спаленне.

Мы, хоць так кажам, спадзяемся на вас, умілаваныя, што вы лепшыя і трымаецеся збаўлення.

 

Спадзяёмся адносна вас, найдаражэйшыя, што вы лепшыя і бліжэйшыя да збаўлення, хоць мы і гаворым гэтак.

Бог не з’яўляецца несправядлівым, каб забыцца пра вашую працу і любоў, якую вы засведчылі ў Ягонае імя падчас мінулага і цяперашняга служэння святым.

 

Бо Бог справядлівы і не забудзе ўчынкаў вашых і любові, якую выказалі вы дзеля імя Яго, вы, якія паслугавалі і паслугуеце святым.

Таму жадаем, каб кожны з вас да канца засведчыў такую самую руплівасць у дачыненні да паўнаты надзеі,

 

Жадаем, каб кожны з вас выявіў такую ж руплівасць ва ўдасканаленні надзеі аж да канца,

каб вы не разленаваліся, але наследавалі тых, хто праз веру і доўгацярплівасць атрымлівае ў спадчыну абяцанні.

 

каб не сталіся вы лянівымі, але сапраўднымі паслядоўнікамі тых, якія вераю і цярплівасцю бяруць у спадчыну абяцанне.

Даўшы абяцанне Абрагаму, Бог не мог паклясціся нікім большым і таму пакляўся самім сабою,

 

Бо Бог, даючы абяцанне Абрагаму, не маючы нікога вышэйшага, каб мог ім прысягнуць, прысягнуў Самім Сабою,

кажучы: «Сапраўды благаслаўлю цябе і памножу цябе».

 

кажучы: «Дабраслаўляючы, дабраслаўлю цябе і, памнажаючы, памножу цябе».

А паколькі той цярпліва чакаў, атрымаў абяцанае.

 

І так, доўгі час чакаючы, атрымаў абяцанае.

Бо людзі клянуцца нечым большым, і заканчэнне кожнай сваёй спрэчкі яны падмацоўваюць клятвай.

 

Бо людзі вышэйшым ад сябе прысягаюць, і кожная спрэчка між імі канчаецца прысягаю на сцвярджэнне.

Таму і Бог, жадаючы яшчэ больш выразна паказаць спадкаемцам абяцання нязменнасць сваёй волі, пацвердзіў яго клятвай,

 

Дзеля таго і Бог, хочучы для спадкаемцаў абяцання больш выявіць непарушнасць Свайго намеру, скарыстаўся прысягай,

каб дзякуючы дзвюм нязменным рэчам, у якіх не можа Бог зманіць, мы, якія прыбеглі схапіцца за прапанаваную надзею, мелі цвёрдую заахвоту.

 

каб праз дзве нязменныя рэчы, у якіх немагчыма, каб Бог казаў няпраўду, мелі мы моцную ўцеху, мы, што збягаемся, каб узяць дадзеную нам надзею,

Гэтая надзея для нас нібы якар душы, надзейны і моцны, які пранікае ўнутр па-за заслону,

 

якую маем як якар душы, бяспечны і пэўны, які пранікае аж за заслону,

куды як папярэднік увайшоў за нас Езус, навекі стаўшы першасвятаром на ўзор Мэльхізэдэка.

 

куды за нас як папярэднік увайшоў Ісус, на ўзор Мэльхісэдэха стаўшыся Першасвятаром навек.