Да Габрэяў 5 разьдзел

 

 

Кожны першасвятар, якога выбіраюць з людзей, прызначаны для людзей у справах Божых, каб прыносіць дары і ахвяры за грахі.

 

Бо ўсякі першасвятар, з людзей абраны, для людзей ставіцца ў тым, што Божае, каб складаў дары і ахвяры за грахі,

Ён можа спачуваць тым, хто не ведае і блукае, бо і сам мае ў сабе слабасць.

 

каб мог спачуваць тым, што не ведаюць і заблукалі, бо ён і сам апанаваны нядужасцю,

Таму ён павінен як за народ, так і за сябе прыносіць ахвяры за грахі.

 

і з-за яе ён павінен нейкім чынам як за народ, так і за сябе самога складаць ахвяры за грахі.

Ніхто сам не бярэ сабе гэтага гонару, апроч пакліканага Богам, як і Аарон.

 

Ніхто сам сабе не возьме гэтай пашаны, але той, хто пакліканы Богам, як Аарон.

Так і Хрыстус не сам сябе праславіў, стаўшы першасвятаром, але той, хто сказаў Яму: «Ты Сын Мой, Я Цябе сёння нарадзіў»;

 

Так і Хрыстос не Сам Сябе ўславіў, каб стацца Першасвятаром, але Той, Які сказаў Яму: «Ты — Сын Мой, Я сёння нарадзіў Цябе»,

як і ў іншым месцы кажа: «Ты святар навекі на ўзор Мэльхізэдэка».

 

як у іншым [месцы] Ён кажа: «Ты — Святар навекі на ўзор Мэльхісэдэха».

Хрыстус у дні свайго цела з моцным голасам і са слязьмі ўзнёс малітвы і просьбы да таго, хто мог уратаваць Яго ад смерці, і быў выслуханы за сваю пакорлівасць.

 

Ён у дні цела Свайго моцным голасам і са слязамі прыносіў малітвы і просьбы Свае Таму, Які мог збавіць Яго ад смерці, і выслуханы быў дзеля Сваёй богаадданасці.

Хоць быў Сынам, навучыўся паслухмянасці праз тое, што выцерпеў.

 

І вось, хоць быў Сынам, навучыўся з таго, што перацярпеў, паслухмянасці

І, будучы дасканалым, стаў для ўсіх, хто Яму паслухмяны, прычынаю вечнага збаўлення;

 

і, выканаўшы [ўсё], стаўся для ўсіх паслухмяных Яму прычынай збаўлення вечнага,

і Богам быў абвешчаны першасвятаром на ўзор Мэльхізэдэка.

 

названы Богам Першасвятаром на ўзор Мэльхісэдэха.

Пра гэта можам шмат сказаць, але цяжка вам гэта растлумачыць, бо сталі вы няздольнымі слухаць.

 

Пра Яго многа нам трэба было б гаварыць, але цяжка выказаць гэта, бо сталіся вы няздольнымі слухаць.

Хоць вы павінны быць ужо настаўнікамі з увагі на час, аднак вы зноў патрабуеце, каб хтосьці вучыў вас асновам Божага вучэння, і вы зноў сталі тымі, каму патрэбна малако, а не цвёрдая ежа.

 

Адносна часу вы павінны б быць настаўнікамі, а вось вы зноў патрабуеце, каб хто вас вучыў пачаткам слоў Божых, і вы такія, што вам малако належыцца, а не цвёрдая страва.

Кожны, хто корміцца малаком, не мае досведу ў вучэнні справядлівасці, бо ён — немаўля.

 

Кожны з вас, хто корміцца малаком, несвядомы ў слове справядлівасці, бо ён — дзіцятка.

Цвёрдая ежа — для сталых, бо яны здабылі ўменне адрозніваць дабро і зло.

 

Для дарослых жа цвёрдая страва, для тых, хто праз ужыванне маюць спрактыкаваны розум, каб разабрацца, што добрае, а што благое.