Да Галятаў 4 разьдзел

Пасланьне да Галятаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Чарняўскага 2002

 
 

Кажу-ж: пакуль насьле́днік — дзіця, ён нічым ня розьніцца ад раба́, хаця і гаспадар усяго,
 

але ён пад апякунамі і аканомамі аж да вы́значанага айцом часу.
 

Гэтак і мы, калі былі дзяцьмі, былі паняволены матэряльнымі зачаткамі сьве́ту;
 

калі-ж прыйшла поўня часу, Бог паслаў сына Свайго, які нарадзіўся ад жанчыны і быў пад законам,
 

каб адкупіць тых, што пад законам, каб нам узяць усынаўле́ньне.
 

А як вы — сыны, дык Бог паслаў у сэрцы вашыя Духа Сына Свайго, які галосе: Авва, Ойча!
 

Дзеля гэтага ты ўжо ня раб, але сын; а калі сын, дык і насьле́днік Божы праз Хрыста.
 

Але тагды, ня ве́даючы Бога, вы служылі тым, што не па прыродзе богі;
 

цяпе́р-жа, пазнаўшы Бога, а бале́й — пазнаныя Богам, я́к вы варочаецеся ізноў да бяссільных і бе́дных матэр’яльных зачаткаў, якім хочаце служыць нанова?
 

Вы пілнуеце дні, ме́сяцы, часы і годы.
 

Баюся за вас, ці не надарма я працаваў у вас.
 

Малю вас, браты, будзьце, як і я; бо і я, як вы. Вы нічым ня скрыўдзілі мяне́;
 

ве́даеце-ж, што я ў бяссільлі це́ла прапаве́дываў вам Эвангельле пе́ршы раз,
 

і вы не пага́рдзілі спакусай мае́й, што ў це́ле маім, і не адапхнулі, але прынялі мяне́, як Ангела Божага, як Хрыста Ісуса.
 

Якое-ж было шчасьце вашае! Сьве́дчу-ж вам, што, калі-б было магчыма, вырваўшы вочы вашыя, аддалі-б вы мне́.
 

Дык ці-ж я стаўся ворагам вашым, кажучы вам праўду?
 

Рупяцца аб вас нягодна, а хочуць адлучыць вас, каб вы рупіліся аб іх.
 

Добра-ж рупіцца аб добрым заўсёды, а ня толькі, як я прыходжу да вас,
 

дзе́ткі мае́, якімі ізноў мучуся ў радзінах, пакуль ня зно́йдзе абраз свой у вас Хрыстос!
 

Хаце́ў бы я цяпе́р быць у вас і зьмяніць голас мой, бо я ў недаўме́ньні аб вас.
 

Скажэце мне́ вы, што жадаеце быць пад законам: ці-ж вы ня слу́хаеце закону?
 

Бо напісана, што Аўраам ме́ў двох сыноў: аднаго ад рабыні, а другога ад вольнай (Быцьцё 16:15; 21:3).
 

Але, каторы ад рабыні, той народжаны водле це́ла, а каторы ад вольнай, той водле прырачэньня.
 

Гэта ёсьць інасказ. Бо гэта два запаве́ты: адзін ад гары Сынайскае, што родзіць на рабства, якое ёсьць Ага́ра;
 

бо Ага́ра ёсьць гара́ Сынай у Арабіі і адпавядае цяперашняму Ерузаліму, ды з дзяцьмі сваімі ў рабстве;
 

а вышэйшы Ерузалім свабодны, які ёсьць маці ўсім нам.
 

Бо напісана: Узьвесяліся, няплодная, якая не раджа́еш; загука́й і загаласі ты, якая ня мучылася, родзячы. Бо ў пакіненай шмат бале́й дзяце́й, чымся ў маючай мужа (Ісая 54:1).
 

Мы-ж, браты, — водле Ізаака, дзе́ці прырачэньня.
 

Але, як тагды́ народжаны водле це́ла перасьле́даваў таго, што водле духа, гэтак і цяпе́р.
 

Што-ж кажа Пісаньне? Вы́жані рабыню і сына яе́, бо сын рабыні ня будзе насьле́днікам разам з сынам свабоднай (Быцьцё 21:10).
 

Вось-жа, браты, мы дзе́ці не рабыні, а свабоднай.