Марка 9 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Л. Гарошка
І сказаў ім: запраўды́ кажу вам: ёсьць некаторыя сярод тых, што тут стаяць, якія ня íмуць сьме́рці, пакуль ня ўгле́дзяць царства Божага, прыйшоўшага ў сіле.
І сказаў ім: сапраўды кажу вам: ёсьць некаторыя між тых, што тут стаяць, якія ня ймуць сьмерці, пакуль ня ўбачаць Божага Валадарства, прыйшоўшага ў сіле.
І цераз шэсьць дзён бярэць Ісус Пятра, Якава і Іоана і вядзе́ на гару высокую асобна іх адных, і перамяніўся перад імі.
І Пасьля шасьці дзён Ісус узяў Пятра, Якуба і Яна і завёў іх адных на высокую гару асобна і парамяніўся перад імі.
І адзе́ньне Яго зрабíлася бліскучым ды такім бе́лым, як сьне́г, ды як бялільшчык на зямлі ня можа вы́бяліць.
І Ягоные адзеньне зрабілася бліскучым і такім белым, як сьнег, дык як бялільшчык на зямлі ня можа выбеліць.
І зьявіўся ім Ільля з Майсе́ем ды вялі гутарку з Ісусам.
І зьявіўся ім Ільля і Майсей ды гаварылі з Ісусам.
І на гэта Пётр сказаў Ісусу: Равві! добра нам тут быць; дык зробім тры палаткі: Табе́ адну, Майсе́ю адну і Ільлі адну.
І азваўшыся Пятро сказаў Ісусу. Настаўнік, добра што мы ёсьць тут, дык зробім тры шатры. Табе адзін, Майсею адзін і Ільлі адзін,
Бо ня ве́даў, што сказаць; бо яны перапало́халіся.
бо ня ведаў, што сказаць, бо іх агарнуў страх.
І паўстала хма́ра, закрыўшая іх, і з хма́ры вы́йшаў голас, які казаў: гэты ёсьць Сын Мой улю́блены, Яго слухайце.
І паўстала хмара ды закрыла іх; і з хмары быў голас, які казаў: Гэты ёсьць Мой улюблены Сын, Яго слухайце.
І раптам, аглядзе́ўшыся наўкола, нікога больш ня ўбачылі, апрача аднаго Ісуса.
І раптам аглянуўшыся наўкола нікога больш ня ўбачылі апрача аднаго Ісуса з сабою.
Калі-ж яны зыхо́дзілі з гары́, загадаў ім нікому не казаць, што́ яны ба́чылі, дакуль Сын Чалаве́чы не ўваскрэсьне.
Калі-ж яны зыходзілі з гары, загадаў ім нікому не расказваць, што яны бачылі, аж пакуль Сын Чалавечы не ўваскросьне з мёртвых.
І захавалі гэтае слова, пытаючыся адзін у аднаго, што значыць: уваскрэснуць?
І захоўвалі гэтае слова, пытаючыся адзін у аднаго: што значыць уваскроснуць з мёртвых?
І спыталіся ў Яго, кажучы: кніжнікі гавораць, што пе́рш мусіць прыйсьці Ільля?
адсутнічае
Ён жа адказаў ім: Ільля, прыйшоўшы пе́рш, наладзіць усе, як і напісана пра Сына Чалаве́чага, каб шмат перацярпе́ў і быў панíжаны.
адсутнічае
Але кажу́ вам, што і Ільля прыйшоў, і ўчынілі з ім, што хаце́лі, як напісана пра Яго.
адсутнічае
І, прыйшоўшы да вучняў, угле́дзіў многа народу ля іх, ды кніжнікаў, спрачаючыся з Імі.
адсутнічае
І, ураз угле́дзіўшы Яго, увесь народ здуме́ўся ды, прыбягаючы, вітаў Яго.
адсутнічае
І спытаўся Ён у кніжнікаў: аб чым у вас спрэчка з імі?
адсутнічае
І, адказваючы, адзін із народу сказаў: Вучыцелю! я прывёў да Цябе́ сына майго, які ма́е нямо́га духа:
І адказваючы, адзін з народу сказаў: Настаўнік! я прывёў Табе майго сына, які мае нямога духа;
дзе́ ні схопіць яго, кíдае яго на зямлю, і ён пе́ніцца й скрыгíча зубамі сваімі ды пруцяне́е. І казаў я вучням Тваім, каб вы́гналі яго, і ня здо́лелі.
і дзе ні схопіць яго, разьбівае яго і ён пеніцца і скрыгоча сваімі зубамі, і пруцянее. І сказаў я Тваім вучням, каб выгналі яго, і ня здолелі.
Ён жа, адка́зваючы, гавора: о, род няве́рны! Дакуль буду з вамі? Дакуль буду цярпе́ць вас? Прывядзе́це яго да Мяне́!
Ён-жа адказваючы яму сказаў: о род няверны! дакуль буду з вамі? Дакуль буду цярпець вас? Прывядзеце яго да Мяне.
І прывялі яго да Ісуса. І, уба́чыўшы Яго, дух затрос ім, і ён упаў на зямлю ды валяўся, пуска́ючы пе́ну.
І прывялі яго да Ісуса. І ўбачыўшы Яго, дух затрос ім, і ён упаў на зямлю ды валяўся, пускаючы пену.
І спытаўся Ісус у бацькі ягонага: як даўно гэта зрабілася з ім? Той жа адказаў: з дзяцінства;
І спытаўся ў ягонага бацькі: колькі ўжо гадоў, як гэта сталася з ім? Той адказаў: з дзяцінства.
і шмат разоў дух кíдаў яго ў вагонь ды ў ваду, каб загубіць яго; але, калі што можаш, памажы́ нам, зьлітаваўшыся над намі.
І шмат разоў дух кідаў яго ў агонь і ў ваду, каб загубіць яго, але калі што можаш, памажы нам, зьлітаваўшыся над намі.
Ісус сказаў яму: калі можаш верыць, усё магчыма для ве́руючага.
Ісус-жа сказаў яму: калі можаш верыць, усё магчыма для веручага.
І зараз, загаласіўшы, бацька хлопца сказаў праз сьлёзы: Госпадзе! памажы́ майму недаве́рству!
І зараз бацька хлапца, загаласіўшы сказаў праз сьлёзы: веру, Госпадзе, памажы майму недаверству!
Ісус жа, бачучы, што зьбягаецца народ, пагразіў духу нячыстаму, кажучы яму: дух нямы́ і глухí! Я прыка́зую табе́: вы́йдзі з яго ды больш не ўваходзь у яго!
Ісус-жа, бачучы што зьбіраецца народ, пагразіў нячыстаму духу, кажучы яму: дух нямы і глухі, Я загадваю табе: выйдзі з яго і больш не ўвайходзь у яго!
І, загаласíўшы ды крэпка затро́сшы ім, выйшаў; і зрабіўся, як няжывы́, так што многія гаварылі, што памер.
І загаласіўшы ды моцна затросшы ім, выйшаў; і зрабіўся як няжывы, так што многія гаварылі, што памёр.
Але Ісус, узяўшы яго за руку, падняў яго, і ён устаў.
Але Ісус, узяўшы яго за руку, падняў яго, і ён устаў.
І, як увайшоў у дом, вучні Ягоныя пыталіся ў Яго насамо́це: чаму мы не маглі выгнаць яго?
І як увайшлі ў дом, Ягоныя вучні пыталіся ў Яго на адзіноце: чаму мы не змаглі выгнаць яго?
І сказаў ім: гэты род ніяк ня можа выйсьці, адно толькі ад малітвы ды посту.
І сказаў ім: гэты род ня можа выйсьці, адно толькі ад малітвы ды посту.
І, пайшоўшы стуль, праходзілі праз Галіле́ю, і Ён не хаце́ў, каб хто даве́даўся.
І выйшаўшы адтуль, прайходзілі праз Галілею; і Ён не хацеў, каб хто даведаўся,
Бо навучаў Сваіх вучняў і гаварыў ім, што Сын Чалаве́чы вы́даны будзе ў рукі людзе́й, і заб’юць Яго, і забіты ўваскрэсьне на трэці дзе́нь.
бо навучаў Сваіх вучняў і гаварыў ім, што Сын Чалавечы будзе выданы ў рукі людзей і заб’юць Яго, і забіты ўваскросьне на трэці дзень.
Але яны не разуме́лі слоў, а спытацца ў Яго баяліся.
Але яны не разумелі тых слоў, а спытацца ў Яго баяліся.
І прыйшоў у Капэрнаум; і, як быў у доме, спытаўся ў іх: аб чым дарогаю вы гутарылі між сабою?
І прыйшлі ў Капэрнаум. І як былі ў доме, спытаўся ў іх: аб чым вы талкавлі ў дарозе?
Яны-ж маўчалі, бо дарогаю разважалі між сабою, хто большы.
Яны-ж маўчалі, бо дарогаю спрачаліся між сабою, хто з іх большы.
І, се́ўшы, паклікаў дванаццацёх і сказаў ім: калі хто хоча пе́ршым быці, будзь з усіх апошнім і для ўсіх слугою.
І сеўшы, паклікаў дванаццацёх і сказаў ім: калі хто хоча быць першым, хай будзе з усіх апошнім і ўсім слугою.
І, узяўшы дзіця, паставіў яго сярод іх ды, абняўшы яго, сказаў ім:
І ўзяўшы дзіця, паставіў яго між імі ды, абняўшы яго, сказаў ім:
Хто пры́йме адно з гэтых дзяце́й дзеля Мяне́, той прыйма́е Мяне́, а хто Мяне́ пры́йме, то не Мяне́ прыйма́е, але Паслаўшага Мяне́.
Хто прыйме адно з такіх дзяцей у Маё імя — Мяне прыйме, а хто прыймае Мяне, то не Мяне прыймае, але Таго, Хто паслаў Мяне.
І адказаў Яму Іоан, мо́вячы: Настаўнік! мы бачылі чалаве́ка, які Тваім імем выганяе дэманаў, а ня йдзе́ць за намі; дык забаранілі яму, бо ня йдзе́ць за намі.
Сказаў-жа Яму Ян: Настаўнік! мы бачылі нейкага, які Тваім іменем выганяў нячысьцікаў, а ня ходзіць з намі, дык мы забаранілі яму, бо ня ходзіць з намі.
Ісус жа сказаў: не забараня́йце яму, бо няма такога, хто, учыніўшы цуд íмем Маім, мог бы хутка зьнява́жыць Мяне́.
Ісус-жа сказаў ім: не забараняўце яму, бо няма такога, хто ўчыніўшы цуд Маім іменем, мог-бы хутка дрэнна гаварыць аба Мне.
Бо хто ня проці вас, той за вас.
Бо хто ня проці нас, той за нас.
І хто напоіць вас каўшо́м вады́ дзеля Мяне́, затым, што вы Хрыстовыя, запраўды́ кажу вам: ня страціць нагаро́ды свае́.
І хто напоіць вас кубкам вады ў Маё імя, затым што вы Хрыстовыя, сапраўды кажу вам, ня страціць свае нагароды.
І хто зьвядзе́ аднаго з малых гэтых, ве́ручых у Мяне́, таму ле́пей было-б, каб паве́сілі яму ка́мень ад жо́рнаў на шы́ю ды кінулі яго ў мора.
І хто спакусіць аднаго з гэтых малых, што вераць у Мяне, таму было-б лепш, каб яму павесілі на шыю жарновы камень ды ўкінулі ў мора.
І калі зводзіць цябе́ рука твая, адсякі яе́: ле́пей табе́ кале́каму ўвайсьці ў жыцьцё, чымся з дзьвюма́ рукамі йсьці ў гее́нну, у вагонь неўгасаючы,
Калі цябе спакушае твая рука, адсячы яе: ляпей табе калекаму ўвайсьці ў жыцьцё, чым з дзьвюмя рукамі йсьці ў гэенну, у агонь, які ня гасьне.
дзе́ чэрв іх ня ўмірае, і агонь не ўгасае.
Дзе іхны чарвяк ня ўмірае і агонь ня гасьне.
І калі нага́ твая зводзіць цябе́, адсякі яе́; ле́пей табе́ ўвайсьці ў жыцьцё кульга́ючы, чымся з дзьвюма́ нагамі быць укíненым у гее́нну, у вагонь неўгаса́ючы,
І калі твая нага спакушае цябе, адсячы яе; ляпей табе ўвайсьці ў жыцьцё кульгаючы, чымся з дзьвюмя нагамі быць укіненым ў гэенну,
дзе́ чарвяк іх ня ўмірае, ды агонь не ўгасае.
дзе іхны чарвяк ня ўмірае і агонь ня гасьне.
І калі во́ка тваё зводзіць цябе́, вырві яго: ле́пей табе́ з адным вокам увайсьці ў царства Божае, чымся з дзьвюма́ вачы́ма быць укíненым у гее́нну вагнявую,
І калі твоё вока спакушае цябе, вырві яго; бо ляпей табе аднавокім увайсьці ў Божае Валадарства, чымся з дзьвюмя вачамі быць укіненым у гэенну вогненную,
дзе́ чарвяк іх ня ўмірае, ды агонь не ўгасае.
дзе іх чарвяк ня ўмірае і агонь ня гасьне.
Бо кожны агнём асоліцца, а ўсякая ахвяра соляй асоліцца.
Бо кожны агнём асоліцца, а кожная ахвяра сольлю асоліцца.
Соль добрая; але, калі соль зробіцца несало́най, чым яе́ паправіце? Ме́йце ў сабе́ соль і мір ме́йце між сабою.
Соль — добрая, але калі соль станецца несалёнаю, дык чым яе паправіць? Мейце ў сабе соль і мейце мір між сабою.
