Марка 9 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Л. Гарошка
І сказаў ім: «Запраўды кажу вам: ё некатрыя із стаячых гэтта, што ніяк не паспытаюцца сьмерці, пакуль не абачаць гаспадарства Божага, у магутнасьці прыходзячага.
І сказаў ім: сапраўды кажу вам: ёсьць некаторыя між тых, што тут стаяць, якія ня ймуць сьмерці, пакуль ня ўбачаць Божага Валадарства, прыйшоўшага ў сіле.
Дзён за шэсьць узяў Ісус Пётру, Якава а Яана, і ўзьвёў іх на гару высокую асобна адных, і адмяніўся перад імі.
І Пасьля шасьці дзён Ісус узяў Пятра, Якуба і Яна і завёў іх адных на высокую гару асобна і парамяніўся перад імі.
І адзецьці Ягоныя сталі бліскучыя, вельмі белыя, як сьнег, як на зямлі ніякі бяленьнік ня можа выбяліць іх.
І Ягоные адзеньне зрабілася бліскучым і такім белым, як сьнег, дык як бялільшчык на зямлі ня можа выбеліць.
І зьявіўся да іх Ільля з Масеям, і яны мужавалі зь Ісусам.
І зьявіўся ім Ільля і Майсей ды гаварылі з Ісусам.
І, адказуючы, Пётра сказаў Ісусу: «Раббі! добра нам тут быць; разапніма тры буданы: Табе адзін, Масею адзін і адзін Ільлі».
І азваўшыся Пятро сказаў Ісусу. Настаўнік, добра што мы ёсьць тут, дык зробім тры шатры. Табе адзін, Майсею адзін і Ільлі адзін,
Бо ня ведаў, што адказаць, бо яны вельмі спалохаліся.
бо ня ведаў, што сказаць, бо іх агарнуў страх.
І зьявіўся булак, ахінаючы іх, і з булаку вышаў голас, кажучы: «Гэта Сын Мой любовы; Яго слухайце!»
І паўстала хмара ды закрыла іх; і з хмары быў голас, які казаў: Гэты ёсьць Мой улюблены Сын, Яго слухайце.
І якга, глянуўшы навокал, нікога балей ня бачылі, апрача Ісуса аднаго із сабою.
І раптам аглянуўшыся наўкола нікога больш ня ўбачылі апрача аднаго Ісуса з сабою.
І як яны зыходзілі з гары, Ён расказаў ім, каб яны нікому не казалі праз тое, што бачылі, пакуль Сын Людзкі ня ўскрэсьне зь мертвых.
Калі-ж яны зыходзілі з гары, загадаў ім нікому не расказваць, што яны бачылі, аж пакуль Сын Чалавечы не ўваскросьне з мёртвых.
І гэтае слова дзяржалі ў сябе, сьперачаючыся адзін із адным, што знача: «ускрэсьці зь мертвых».
І захоўвалі гэтае слова, пытаючыся адзін у аднаго: што значыць уваскроснуць з мёртвых?
І пыталіся ў Яго, кажучы: «Чаму кніжнікі кажуць, што Ільля мае пярвей прысьці?»
адсутнічае
І Ён, адказуючы, сказаў ім: «Ільля запраўды прыйдзе пярвей і аднове ўсе; і як напісана праз Сына Людзкога, што мае шмат цярпець, і замеюць Яго за нішто.
адсутнічае
Але кажу вам, што й Ільля прышоў, і зрабілі яму, што хацелі, як напісана празь яго».
адсутнічае
І, прышоўшы да вучанікаў, абачылі вялікі груд навокал іх і кніжнікаў, што сьперачаліся зь імі.
адсутнічае
І зараз, абачыўшы Яго, увесь груд зумеўся, і, падбягаючы, віталі Яго.
адсутнічае
Ён папытаўся ў кніжнікаў: «Праз што сьперачаецеся зь імі?»
адсутнічае
І адзін із груду, адказуючы, сказаў: «Вучыцелю, я прывёў да Цябе сына свайго, у каторага дух нямоты.
І адказваючы, адзін з народу сказаў: Настаўнік! я прывёў Табе майго сына, які мае нямога духа;
І йдзелень імае яго, дзярэць яго, і ён пушчае пену, і скрыгоча зубамі сваімі, і сохне. І казаў я вучанікам Тваім, каб яны выгналі яго, і яны не маглі».
і дзе ні схопіць яго, разьбівае яго і ён пеніцца і скрыгоча сваімі зубамі, і пруцянее. І сказаў я Тваім вучням, каб выгналі яго, і ня здолелі.
Адказуючы яму, сказаў: «О родзе няверны! пакуль буду з вамі? пакуль буду цярпець вас? прывядзіце яго да Мяне».
Ён-жа адказваючы яму сказаў: о род няверны! дакуль буду з вамі? Дакуль буду цярпець вас? Прывядзеце яго да Мяне.
І прывялі яго да Яго; і як ён абачыў Яго, якга дух турзаў яго; і ён паваліўся на зямлю, і качаўся, пушчаючы пену.
І прывялі яго да Ісуса. І ўбачыўшы Яго, дух затрос ім, і ён упаў на зямлю ды валяўся, пускаючы пену.
І папытаўся ў вайца ягонага: «Як даўно гэта сталася зь ім?» Ён сказаў: «З маленства.
І спытаўся ў ягонага бацькі: колькі ўжо гадоў, як гэта сталася з ім? Той адказаў: з дзяцінства.
І шмат разоў дух кідаў яго ў вагонь і ў ваду, каб загубіць яго; але, калі што можаш, памажы нам, зжалься над намі».
І шмат разоў дух кідаў яго ў агонь і ў ваду, каб загубіць яго, але калі што можаш, памажы нам, зьлітаваўшыся над намі.
Ісус сказаў яму: «Калі можаш верыць, усе магчыма верачаму».
Ісус-жа сказаў яму: калі можаш верыць, усё магчыма для веручага.
І якга айцец дзяцюкоў гукнуў ізь сьлязьмі: «Веру, Спадару! памажы маёй няверы».
І зараз бацька хлапца, загаласіўшы сказаў праз сьлёзы: веру, Госпадзе, памажы майму недаверству!
Ісус, бачачы, што зьбягаецца гурба, зганіў духа нячыстага, кажучы яму: «Немы й глухі душа! Я расказую табе, выйдзі зь яго і наперад ня ўходзь у яго».
Ісус-жа, бачучы што зьбіраецца народ, пагразіў нячыстаму духу, кажучы яму: дух нямы і глухі, Я загадваю табе: выйдзі з яго і больш не ўвайходзь у яго!
І, крыкнуўшы а шмат разоў турзануўшы яго, вышаў; і ён быў, бы мертвы, так што шмат хто казаў: «Ён памер».
І загаласіўшы ды моцна затросшы ім, выйшаў; і зрабіўся як няжывы, так што многія гаварылі, што памёр.
Але Ісус, узяўшы яго за руку, падняў яго, і ён устаў.
Але Ісус, узяўшы яго за руку, падняў яго, і ён устаў.
І, як увыйшоў у дом, вучанікі Ягоныя асобна пыталіся ў Яго: «Чаму мы не маглі выгнаць яго?»
І як увайшлі ў дом, Ягоныя вучні пыталіся ў Яго на адзіноце: чаму мы не змаглі выгнаць яго?
І сказаў ім: «Гэты род ня можа высьці ад нічога, адно ад малітвы а посту».
І сказаў ім: гэты род ня можа выйсьці, адно толькі ад малітвы ды посту.
І, вышаўшы стуль, праходзілі пераз Ґалілею; і Ён не хацеў, каб хто ведаў.
І выйшаўшы адтуль, прайходзілі праз Галілею; і Ён не хацеў, каб хто даведаўся,
Бо навучаў вучанікаў Сваіх і казаў ім, што Сын Людзкі будзе выданы ў рукі людзкія, і заб’юць Яго, і па забіцьцю на трэйці дзень ускрэсьне.
бо навучаў Сваіх вучняў і гаварыў ім, што Сын Чалавечы будзе выданы ў рукі людзей і заб’юць Яго, і забіты ўваскросьне на трэці дзень.
Але яны не разумелі гэтага слова і баяліся пытацца ў Яго.
Але яны не разумелі тых слоў, а спытацца ў Яго баяліся.
І прышлі да Капернауму; і, будучы ў доме, папытаўся ў іх: «Праз што вы сьперачаліся мяжсобку ў дарозе?»
І прыйшлі ў Капэрнаум. І як былі ў доме, спытаўся ў іх: аб чым вы талкавлі ў дарозе?
Але яны маўчэлі, бо ў дарозе сьперачаліся мяжсобку, хто найвялікшы.
Яны-ж маўчалі, бо дарогаю спрачаліся між сабою, хто з іх большы.
І, сеўшы, гукнуў двананцацёх, і сказаў ім: «Калі хто хоча быць першы, няхай будзе з усіх апошні і ўсіх слугою».
І сеўшы, паклікаў дванаццацёх і сказаў ім: калі хто хоча быць першым, хай будзе з усіх апошнім і ўсім слугою.
І, узяўшы дзецянё, пастанавіў яго сярод іх, і, абняўшы яго, сказаў ім:
І ўзяўшы дзіця, паставіў яго між імі ды, абняўшы яго, сказаў ім:
«Хто прыйме адно з гэтых дзяцей у імя Мае, Мяне прыйме; а хто прыйме Мяне, не Мяне прыйме, але таго, хто паслаў Мяне».
Хто прыйме адно з такіх дзяцей у Маё імя — Мяне прыйме, а хто прыймае Мяне, то не Мяне прыймае, але Таго, Хто паслаў Мяне.
І Яан адказаў Яму, кажучы: «Вучыцелю! мы бачылі аднаго, каторы выганяе нячысьцікаў імям Тваім, а ён ня ходзе за намі; і забаранілі яму, бо ня ходзе за намі».
Сказаў-жа Яму Ян: Настаўнік! мы бачылі нейкага, які Тваім іменем выганяў нячысьцікаў, а ня ходзіць з намі, дык мы забаранілі яму, бо ня ходзіць з намі.
Ісус жа сказаў: «Не бараніце яму, бо ніхто, што ўчыне магучы ўчынак у імя Мае, ня можа ўборзьдзе гукаць блага на Мяне.
Ісус-жа сказаў ім: не забараняўце яму, бо няма такога, хто ўчыніўшы цуд Маім іменем, мог-бы хутка дрэнна гаварыць аба Мне.
Бо хто ня супроці нас, тый з намі.
Бо хто ня проці нас, той за нас.
І хто дасьць вам піць коўню вады ў імя Мае, затым што вы Хрыстовы, запраўды кажу вам, ніяк ня страце заплаты свае.
І хто напоіць вас кубкам вады ў Маё імя, затым што вы Хрыстовыя, сапраўды кажу вам, ня страціць свае нагароды.
А хто спадманець аднаго з малых гэтых, што вераць у Мяне, вале й было б таму, калі б павесілі яму жоран на шыю і кінулі яго ў мора.
І хто спакусіць аднаго з гэтых малых, што вераць у Мяне, таму было-б лепш, каб яму павесілі на шыю жарновы камень ды ўкінулі ў мора.
А калі спакушае цябе рука твая, адатні яе: валей табе калекаму ўвыйсьці ў жыцьцё, чымсязь дзьвюма рукамі ўвыйсьці ў Ґегенну, у вагонь няўгасны,
Калі цябе спакушае твая рука, адсячы яе: ляпей табе калекаму ўвайсьці ў жыцьцё, чым з дзьвюмя рукамі йсьці ў гэенну, у агонь, які ня гасьне.
Ідзе чарвяк іх ня здыхае, і агонь ня гасьне
Дзе іхны чарвяк ня ўмірае і агонь ня гасьне.
І калі нага твая спакушае цябе, адатні яе: валей табе ўвыйсьці ў жыцьцё кульгаваму, чымся зь дзьвюма нагамі быць укіненым у пеклу, у вагонь няўгасны,
І калі твая нага спакушае цябе, адсячы яе; ляпей табе ўвайсьці ў жыцьцё кульгаючы, чымся з дзьвюмя нагамі быць укіненым ў гэенну,
Ідзе чарвяк іх ня здыхае, і агонь ня гасьне.
дзе іхны чарвяк ня ўмірае і агонь ня гасьне.
І калі вока твае спакушае цябе, вырві яго: валей табе з адным вокам увыйсьці ў гаспадарства Божае, чымся з двума ачыма быць укіненым у пеклу агняную,
І калі твоё вока спакушае цябе, вырві яго; бо ляпей табе аднавокім увайсьці ў Божае Валадарства, чымся з дзьвюмя вачамі быць укіненым у гэенну вогненную,
Ідзе чарвяк іх ня здыхае, і агонь ня гасьне.
дзе іх чарвяк ня ўмірае і агонь ня гасьне.
Бо кажны агнём пасоліцца, кажны аброк сольлю пасоліцца.
Бо кожны агнём асоліцца, а кожная ахвяра сольлю асоліцца.
Соль — добрая; але, калі соль не салоная стане, чым вы яе пасоліце? Майце ў сабе соль, і супакой майце мяжсобку».
Соль — добрая, але калі соль станецца несалёнаю, дык чым яе паправіць? Мейце ў сабе соль і мейце мір між сабою.
