Марка 10 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Л. Гарошка
І, устаўшы стуль, прышоў да граніцаў Юдэйскіх пераз Заёрданьне. І ўзноў зьбіраюцца да Яго груды, і ўзноў, як было звычаём у Яго, Ён вучыў іх.
І выйшаўшы адтуль, прыйшоў у Юдэйскія межы за Іарданам. І зноў зыйшліся да Яго грамады і Ён свайм звычаем зноў навучаў іх.
І дабліжыліся фарысэі да Яго і, прабуючы Яго, папыталіся ў Яго: «Ці мае права чалавек адпусьціць жонку?»
І падыйшоўшы фарысэі ды спакушаючы Яго, спыталіся: ці дазволена мужу адпусьціць жонку?
І, адказуючы, сказаў ім: «Што Масей расказаў вам?»
Ён-жа адказваючы, сказаў ім: што загадаў вам Майсей?
Яны сказалі: «Масей дазволіў напісаць разводны ліст і адпусьціць».
Яны-ж сказалі: Майсей дазволіў напісаць разводны ліст і адпусьціць.
І Ісус, адказуючы, сказаў ім: «З прычыны калянасьці сэрца вашага ён напісаў вам гэта расказаньне;
Тады Ісус сказаў ім: дзеля закамянеласьці вашага сэрца напісаў ён вам той прыпіс.
Але ад пачатку стварэньня Бог учыніў іх мужчыну й жонку.
Бо на пачатку тварэньня Бог стварыў іх мужчынаю і жанчынаю.
Затым пакіне чалавек свайго айца а маці, і прыліпне да жонкі свае,
Дзеля гэтага пакіне чалавек бацьку свайго і матку сваю
І гэтыя двое будуць адно цела; дык гэтак яны ўжо ня двое, але адно цела,.
і прыгорнецца да свае жонкі і будуць удвох адным целам; дык ужо іх ня двое, але адно цела.
Дык, што Бог злучыў, няхай чалавек не разлучае».
Вось-жа, што Бог злучыў, чалавек няхай не разлучае.
І ў доме вучанікі Ягоныя ізноў папыталіся ў Яго праз тое ж.
А ўжома вучні Яго зноў спыталіся аб тым-жа.
І Ён сказаў ім: «Хто адпусьце жонку сваю й ажэніцца з другою, чужаложа зь ёю.
І сказаў ім: хто пакідае сваю жонку ды ажэніцца з другою — чужаложыць з ёю;
І калі яна разьвядзецца з мужам сваім, і выйдзе замуж за другога, чужаложа».
і калі жонка разьвядзецца з сваім мужам ды выйдзе замуж за другого — чужаложыць!
І прыносілі дзеткі да Яго, каб Ён даткнуўся да іх; вучанікі ж ганілі тых, каторыя прыносілі.
Прыносілі-ж да Яго дзяцей, каб ён дакрануўся да іх; вучні-ж забаранялі ім.
Але, абачыўшы, Ісус абурыўся й сказаў ім: «Дазвольце дзеткам прыходзіць да Мяне і не бараніце ім, бо таковых ё гаспадарства Божае.
Убачыўшы гэтае, Ісус абурыўся і сказаў ім: пусьцеце дзяцей прыходзіць да Мяне і не забараняйце ім, бо гэткіх ёсьць Божае Валадарства.
Запраўды кажу вам: хто ня прыйме гаспадарства Божага, як дзецянё, тый ніяк ня ўвыйдзе ў яго».
Сапраўды кажу вам, калі хто ня прыйме Божага Валадарства, як дзіця, той ня ўвойдзе ў яго.
І, узяўшы іх на ўлоньне, узлажыў рукі на іх, і дабраславіў іх.
І абыймаючы іх, ускладаў на іх рукі і багаславіў іх.
І, як выходзіў Ён у дарогу, падбег хтось, і, уклякшы перад Ім, папытаўся ў Яго: «Вучыцелю добры, што я маю рабіць, каб жыцьцё вечнае спала імне?»
І калі выходзіў у дарогу, падбег нехта, упаў перад Ім на калені і спытаўся ў Яго: "Настаўнік добры! што мне рабіць, каб здабыць вечнае жыцьцё?"
І Ісус сказаў яму: «Чаму ты завеш Мяне добрым? Ніхто ня добры, толькі адзін Бог.
Ісус-жа сказаў яму: "Чаму называеш Мяне добрым? Ніхто ня добры, толькі адзін Бог.
Ведаеш расказаньні: не чужалож; не забівай; не крадзі; ня сьветч хвальшыва; не ашукуй; сьці айца свайго й маці.»
Ведаеш прыказаньні: не забівай, ня чужалож, не радзі, ня сьведчы фальшыва, не ашуквай, паважай твайго бацьку і матку".
Ён жа, адказуючы, сказаў Яму: «Вучыцелю, усе гэта я заховаваў з маладосьці свае».
Той-жа ў адказ сказаў Яму: "Настаўнік, усяго гэтага я пільнаваўся ад мае маладосьці".
Тады Ісус, гледзячы на яго, палюбіў яго й сказаў яму: «Аднаго тэ не стаець: пайдзі, прадай, што маеш, і раздай бедным, і будзеш меці скарб у небе; і йдзі за Імною, узяўшы крыж свой».
Ісус-жа глянуўшы на яго, падабаў яго і сказаў яму: "Аднаго табе не хапае: пайдзі прадай усё, што маеш, ды раздай убогім і будзеш мець скарб на небе; і прыходзь ды йдзі за Мною, узяўшы крыж".
Ён жа, засмуціўшыся на гэтае слова, адышоў зьнемарашчаны, бо ён меў вялікую маемасьць.
Той-жа, засмучаны гэтым словам, адыйшоў прыгноблены, бо меў вялікую маемасьць.
І Ісус, глянуўшы навокал, кажа вучанікам Сваім: «Як цяжка тым, што маюць багацьце, увыйсьці ў гаспадарства Божае!»
І глянуўшы наўкола, Ісус сказаў Сваім вучням: "Як цяжка будзе тым, што маюць багацьце, увайсьці ў Божае Валадарства".
І вучанікі зумеліся на гэтыя словы. Але Ісус, ізноў адказуючы, кажа ім: «Дзеці! як цяжка тым, што здаюцца на багацьце, увыйсьці ў гаспадарства Божае!
Вучні аслупянелі ад Ягоных слоў. Але Ісус зноў сказаў ім у адказ: "Дзеці, як цяжка ўвайсьці ў Божае Вададарства тым, што ўскладаюць надзею на багацьце.
Лягчэй вярблюду прайсьці пераз вушка голкі, чымся багатаму ўвыйсьці ў гаспадарства Божае».
Лягчэй вярблюду прайсьці праз голчына вушка, чым багатаму ўвайсьці ў Божае Валадарства".
І яны былі надзвычайна зумеўшыся, гукаючы мяжсобку: «Дык хто ж можа быць спасёны?»
Яны яшчэ болей зьдзівіліся ды гаварылі між сабою: "Хто-ж можа збавіцца?"
І Ісус, глянуўшы на іх, кажа: «Людзём нельга, але ня Богу, бо Богу ўсе льга».
Ісус, паўзіраўшыся на іх, сказаў: "У людзей гэта немагчыма, але ня ў Бога; бо ў Бога ўсё магчыма".
Тады Пётра пачаў казаць Яму: «Гля, мы пакінулі ўсе й пайшлі за Табою».
І загаварыў да Яго Пятро: "Вось мы пакінулі ўсё і пайшлі за Табою".
І Ісус, адказуючы, сказаў: «Запраўды кажу вам: няма нікога, хто пакінуў дом, альбо братоў, альбо сёстры, альбо айца, альбо маці, альбо жонку, альбо дзеці, альбо землі дзеля Мяне а Евангелі,
Ісус, адказваюча сказаў: "Сапраўды кажу вам: няма нікога, хто пакінуў-бы дом, ці братоў, ці сёстраў, ці матку, ці бацьку, ці дзяцей, ці землі дзеля Мяне і Эвангельля
І не адзяржаў бы цяпер, у гэтым часе перасьледаваньняў, сто разоў балей дамоў а братоў а сёстраў а маткаў а дзяцей а земляў, а ў прыйдучым веку жыцьця вечнага.
і не атрымаў-бы цяпер у сто разоў болей дамоў, братоў, і сёстраў, і матак, і дзяцей, і земляў разам з прасьледаваньнямі, а ў бучым веку — вечнае жыцьцё".
Але шмат першых будуць апошнімі, і апошнія першымі».
адсутнічае
І былі яны ў дарозе, узыходзячы да Ерузаліму, і Ісус ішоў сьпераду іх, а яны былі зумеўшыся і, ідучы за Ім, баяліся. І, узяўшы ізноў двананцацёх, пачаў паведамляць ім, што мае неўзабаве стацца Яму:
_______ _______ _______. Ісус узяў дванаццацёх і пачаў ім гаварыць, што мае з Ім стацца.
«Вось, мы ўзыходзім да Ерузаліму, і Сын Людзкі будзе выданы найвышшым сьвятаром а кніжнікам; і засудзяць Яго на сьмерць, і выдадуць Яго народам;
Вось увайходзім ў Ерузалім і Сын Чалавечы мае быць выданы архірэям і кніжнікам, і засудзяць Яго на смерць і выдадуць Яго паганам.
І будуць зьдзекавацца зь Яго, і біць розкамі Яго, і пліваць на Яго, заб’юць Яго; а на трэйці дзень ускрэсьне».
І назьдзекуюцца над Ім, і зняволяць Яго, і аплююць Яго ды заб’юць Яго і на трэці дзень уваскросьне.
І прыступілі да Яго Якаў а Яан, сыны Заведэявы, кажучы Яму: «Вучыцелю! мы жадаем, каб Ты ўчыніў нам, чаго мы папросім».
Тады падыйшлі да Яго Якаў і Іван сыны Завэдзявы, кажучы: Настаўнік, мы хочам, каб Ты зрабіў нам, чаго мы просім.
І Ён сказаў ім: «Чаго жадаеце, каб Я ўчыніў вам?»
Ён сказаў ім: што хочаце, каб Я зрабіў вам?
Яны сказалі Яму: «Дай нам сесьці аднаму паправе, а другому палеве ў славе Тваёй».
Яны-ж сказалі Яму: Дай нам сесьці ля Цябе аднаму праваруч, а другому леваруч у Тваёй славе.
І Ісус сказаў ім: «Ня ведаеце, чаго просіце. Ці можаце піць чару, што Я п’ю, і хрысьціцца хрыстом, што Я хрышчуся?»
Але Ісус сказаў ім: ня ведаеце, чаго просіце. Ці-ж можаце піць чашу, якую Я п’ю і хрысьціцца хрышчэньнем, якім Я хрышчуся? Яны адказалі Яму: можам.
І яны сказалі Яму: «Можам». Але Ісус сказаў ім: «Запраўды чару, што Я п’ю, будзеце піць, і хрыстом, што Я хрышчуся, будзеце хрысьціцца;
Ісус-жа сказаў ім: чашу, якую Я п’ю, будзеце піць, і хрышчэньнем, якім Я хрышчуся, будзеце хрысьціцца,
Але сядзець у Мяне паправе й палеве, не ад Мяне даць, але каму прыгатавана».
але сесьці праваруч і леваруч Мяне, ня Мне даваць, але каму прыгатавана.
І пачуўшы, дзесяцёх пачалі абурацца на Якава а Яана.
І пачуўшы дзесяць, пачалі злавацца на Якава і Івана.
Але Ісус, пагука ўшы іх, сказаў ім: «Вы ведаеце, што ўважаныя за валадароў над народамі пануюць над імі, і вялікія зь іх маюць уладу над імі.
Ісус-жа, прыклікаўшы іх, сказаў ім: Ведаеце, што тыя, якія лічацца князямі народаў, пануюць над народамі і іхныя вялікія валадараць над імі.
Але ня так памеж вас: а хто жадае быць вялікім, хай будзе вашым слугою;
У вас-жа няхай будзе ня гэтак, але хто хоча стацца большым між вамі, няхай будзе вам слугою.
І хто з вас жадае быць першым, хай будзе нявольнікам усіх.
І хто хоча стацца першым між вамі, няхай будзе слугою ўсіх.
Бо навет Сын Людзкі ня прышоў, каб Яму служылі, але служыць а даць жыцьцё Свае на выкуп за шмат».
Бо Сын Чалавечы прыйшоў, не каб Яму служілі, але каб паслужыць і аддаць сваю душу за збаўленьне многіх.
І прышлі да Ерыхону. А як Ён выходзіў зь Ерыхону з вучанікамі Сваімі а з ладным грудам, нявісны Вартымей Тымяёнак сядзеў ля гасьцінцу, просячы.
І прыйшоў у Ерыхон, і калі Ён выходзіў з Ерыхону з сваімі вучнямі і мноствам народу, сьляпы Вартымэй сын Тымэяў сядзеў пры дарозе жабруючы.
Пачуўшы, што гэта Ісус Назарэцянін, ён пачаў гукаць а казаць: «Ісусе, Сыну Давідаў, зьмілуйся над імною!»
І пачуўны, што гэта Ісус Назарэй, ён пачаў крычаць і казаць: "Ісусе, сыне Давідаў, зьлітуйся нада мною!"
Шмат хто ганіў яго, кажучы маўчэць; але ён яшчэ балей пачаў гукаць: «Сыну Давідаў! зьмілуйся над імною».
І многія сварыліся на яго, каб змоўк, але ён яшчэ больш крычаў: "Сыне Давідаў, зьлітуйся нада мною!"
Ісус адзержаўся й сказаў: «Прыгукайце яго». І гукаюць нявіснога, кажучы яму: «Пацешся, уставай, гукае цябе».
І Ісус, затрымаўшыся казаў: "Паклічце яго". І клічуць сьляпога і кажуць яму: "Бадрыся, уставай, кліча цябе".
Ён ськінуў ізь сябе ахілім свой, устаў і прышоў да Ісуса.
Ён-жа скінуўшы з сябе верхнюю вопратку, схапіўся і прыйшоў да Ісуса.
І, адказуючы, Ісус сказаў яму: «Чаго ты хочаш, каб Я зрабіў табе?» Нявісны сказаў яму: «Вучыцелю, каб я празерыў».
І ў адказ яму Ісус сказаў: “Што хочаш, каб Я зрабіў табе?" Сьляпы сказаў Яму: "Мой Настаўнік, каб я стаў відушчым".
І Ісус сказаў яму: «Ідзі, вера твая ўздаравіла цябе». І ён якга празерыў, і пайшоў за Ісусам па дарозе.
Ісус-жа сказаў яму: "Ідзі, вера твая збавіла цябе". І ён зараз-жа пачаў бачыць і пайшоў за Ім па дарозе.
