Марка 10 разьдзел

 

 

Устаўшы адтуль, прыходзіць у межы Юдэі за Ярданам. І зноў зьбіраецца вакол Яго натоўп, і Ён, як меў звычай, зноў навучаў іх.

 

І выйшаўшы адтуль, прыйшоў у Юдэйскія межы за Іарданам. І зноў зыйшліся да Яго грамады і Ён свайм звычаем зноў навучаў іх.

І, падыйшоўшы, фарысэі спыталіся ў Яго, спакушаючы Яго: «Ці можна мужу кінуць жонку?»

 

І падыйшоўшы фарысэі ды спакушаючы Яго, спыталіся: ці дазволена мужу адпусьціць жонку?

Ён жа, адказваючы, сказаў ім: «А што загадаў вам Майсей?»

 

Ён-жа адказваючы, сказаў ім: што загадаў вам Майсей?

Яны ж сказалі: «Майсей дазволіў напісаць разводны ліст і пакінуць яе».

 

Яны-ж сказалі: Майсей дазволіў напісаць разводны ліст і адпусьціць.

І, адказваючы, сказаў ім Ісус: «Дзеля жорсткасьці сэрца вашага напісаў ён вам гэткае прыказаньне.

 

Тады Ісус сказаў ім: дзеля закамянеласьці вашага сэрца напісаў ён вам той прыпіс.

Але на пачатку стварэньня мужчынай і жанчынай стварыў іх Бог.

 

Бо на пачатку тварэньня Бог стварыў іх мужчынаю і жанчынаю.

Дзеля гэтага пакіне чалавек бацьку свайго і маці і прылепіцца да жонкі сваёй,

 

Дзеля гэтага пакіне чалавек бацьку свайго і матку сваю

і будуць двое адным целам; дык іх ужо ня двое, але адно цела.

 

і прыгорнецца да свае жонкі і будуць удвох адным целам; дык ужо іх ня двое, але адно цела.

Што вось Бог злучыў, чалавек няхай не разлучае».

 

Вось-жа, што Бог злучыў, чалавек няхай не разлучае.

І ў доме вучні Ягоныя зноў пра тое самае пыталіся ў Яго.

 

А ўжома вучні Яго зноў спыталіся аб тым-жа.

І кажа ім: «Хто пакіне жонку сваю і ажэніцца з іншай, той чужаложыць з ёю.

 

І сказаў ім: хто пакідае сваю жонку ды ажэніцца з другою — чужаложыць з ёю;

І калі жонка пакіне мужа свайго і пойдзе за іншага — чужаложыць».

 

і калі жонка разьвядзецца з сваім мужам ды выйдзе замуж за другого — чужаложыць!

І прыносілі дзетак да Яго, каб Ён дакрануўся да іх; вучні ж забаранялі тым, што прыносілі.

 

Прыносілі-ж да Яго дзяцей, каб ён дакрануўся да іх; вучні-ж забаранялі ім.

Бачачы гэта, Ісус абурыўся і сказаў ім: «Дазвольце дзецям прыходзіць да Мяне і не забараняйце ім, бо гэтакіх ёсьць Валадарства Божае.

 

Убачыўшы гэтае, Ісус абурыўся і сказаў ім: пусьцеце дзяцей прыходзіць да Мяне і не забараняйце ім, бо гэткіх ёсьць Божае Валадарства.

Сапраўды кажу вам: хто ня прыйме Валадарства Божага як дзіця, ня ўвойдзе ў яго».

 

Сапраўды кажу вам, калі хто ня прыйме Божага Валадарства, як дзіця, той ня ўвойдзе ў яго.

І, прытуліўшы іх і ўсклаўшы на іх рукі, дабраславіў іх.

 

І абыймаючы іх, ускладаў на іх рукі і багаславіў іх.

І калі выходзіў у дарогу, нехта, падбегшы і ўпаўшы перад Ім на калені, спытаўся ў Яго: «Настаўнік добры! Што мне рабіць, каб успадкаеміць жыцьцё вечнае?»

 

І калі выходзіў у дарогу, падбег нехта, упаў перад Ім на калені і спытаўся ў Яго: "Настаўнік добры! што мне рабіць, каб здабыць вечнае жыцьцё?"

Ісус жа сказаў яму: «Чаму Мяне называеш добрым? Ніхто ня добры, толькі адзін Бог.

 

Ісус-жа сказаў яму: "Чаму называеш Мяне добрым? Ніхто ня добры, толькі адзін Бог.

Ведаеш прыказаньні: “Не чужалож”, “Не забівай”, “Не крадзі”, “Ня сьведчы фальшыва”, “Не рабі крыўды”, “Шануй бацьку твайго і маці”».

 

Ведаеш прыказаньні: не забівай, ня чужалож, не радзі, ня сьведчы фальшыва, не ашуквай, паважай твайго бацьку і матку".

А ён, адказваючы, сказаў Яму: «Настаўнік, усё гэта я захаваў ад юнацтва майго».

 

Той-жа ў адказ сказаў Яму: "Настаўнік, усяго гэтага я пільнаваўся ад мае маладосьці".

Ісус жа, паглядзеўшы на яго, узьлюбіў яго і сказаў яму: «Аднаго табе не хапае: ідзі, прадай усё, што маеш, і раздай убогім, і будзеш мець скарб у небе, і прыходзь, ідзі за Мною, узяўшы крыж».

 

Ісус-жа глянуўшы на яго, падабаў яго і сказаў яму: "Аднаго табе не хапае: пайдзі прадай усё, што маеш, ды раздай убогім і будзеш мець скарб на небе; і прыходзь ды йдзі за Мною, узяўшы крыж".

Той жа, спахмурнелы ад гэтага слова, адыйшоўся сумны, бо меў вялікую маёмасьць.

 

Той-жа, засмучаны гэтым словам, адыйшоў прыгноблены, бо меў вялікую маемасьць.

І Ісус, паглядзеўшы вакол, кажа вучням Сваім: «Як цяжка тым, што маюць грошы, увайсьці ў Валадарства Божае».

 

І глянуўшы наўкола, Ісус сказаў Сваім вучням: "Як цяжка будзе тым, што маюць багацьце, увайсьці ў Божае Валадарства".

Вучні аслупянелі дзеля словаў Ягоных. Але Ісус зноў, адказваючы, кажа ім: «Дзеці, як цяжка ўвайсьці ў Валадарства Божае тым, хто ўскладае надзею на багацьце.

 

Вучні аслупянелі ад Ягоных слоў. Але Ісус зноў сказаў ім у адказ: "Дзеці, як цяжка ўвайсьці ў Божае Вададарства тым, што ўскладаюць надзею на багацьце.

Лягчэй вярблюду прайсьці праз вушка іголкі, чым багатаму ўвайсьці ў Валадарства Божае».

 

Лягчэй вярблюду прайсьці праз голчына вушка, чым багатаму ўвайсьці ў Божае Валадарства".

А яны яшчэ больш дзівіліся, гаворачы між сабою: «Хто ж тады можа быць збаўлены?»

 

Яны яшчэ болей зьдзівіліся ды гаварылі між сабою: "Хто-ж можа збавіцца?"

Ісус, паглядзеўшы на іх, гаворыць: «У людзей гэта немагчыма, але ня ў Бога, бо ў Бога ўсё магчыма».

 

Ісус, паўзіраўшыся на іх, сказаў: "У людзей гэта немагчыма, але ня ў Бога; бо ў Бога ўсё магчыма".

І Пётар пачаў гаварыць Яму: «Вось жа мы пакінулі ўсё і пайшлі за Табою».

 

І загаварыў да Яго Пятро: "Вось мы пакінулі ўсё і пайшлі за Табою".

Адказваючы, Ісус сказаў: «Сапраўды кажу вам: Няма нікога, хто б пакінуў дом, або братоў, або сёстраў, або бацьку, або маці, або жонку, або дзяцей, або палі дзеля Мяне і дзеля Эвангельля,

 

Ісус, адказваюча сказаў: "Сапраўды кажу вам: няма нікога, хто пакінуў-бы дом, ці братоў, ці сёстраў, ці матку, ці бацьку, ці дзяцей, ці землі дзеля Мяне і Эвангельля

і не атрымаў бы цяпер, у гэты час, сярод перасьледаваньняў, у сто разоў больш дамоў, і братоў, і сёстраў, і маці, і дзяцей, і палёў, а ў будучым веку — жыцьцё вечнае.

 

і не атрымаў-бы цяпер у сто разоў болей дамоў, братоў, і сёстраў, і матак, і дзяцей, і земляў разам з прасьледаваньнямі, а ў бучым веку — вечнае жыцьцё".

І многія першыя будуць апошнімі, і апошнія — першымі».

 

Калі яны былі ў дарозе, узыходзячы ў Ерусалім, Ісус ішоў наперадзе іх, а яны жахаліся і, ідучы за Ім, былі ў страху. І, узяўшы зноў Дванаццаць, пачаў гаварыць ім пра тое, што з Ім мае здарыцца:

 

_______ _______ _______. Ісус узяў дванаццацёх і пачаў ім гаварыць, што мае з Ім стацца.

«Вось, мы ўзыходзім у Ерусалім; і Сын Чалавечы будзе выдадзены першасьвятарам і кніжнікам, і асудзяць Яго на сьмерць, і выдадуць Яго паганам,

 

Вось увайходзім ў Ерузалім і Сын Чалавечы мае быць выданы архірэям і кніжнікам, і засудзяць Яго на смерць і выдадуць Яго паганам.

і будуць зьдзекавацца з Яго, будуць бічаваць Яго і пляваць на Яго, і заб’юць Яго, і на трэці дзень Ён уваскрэсьне».

 

І назьдзекуюцца над Ім, і зняволяць Яго, і аплююць Яго ды заб’юць Яго і на трэці дзень уваскросьне.

І падыйшлі да Яго Якуб і Ян, сыны Заўдыя, кажучы: «Настаўнік, мы хочам, каб Ты зрабіў нам, пра што будзем прасіць».

 

Тады падыйшлі да Яго Якаў і Іван сыны Завэдзявы, кажучы: Настаўнік, мы хочам, каб Ты зрабіў нам, чаго мы просім.

Ён жа сказаў ім: «Што хочаце, каб Я зрабіў вам?»

 

Ён сказаў ім: што хочаце, каб Я зрабіў вам?

Яны ж сказалі Яму: «Дай нам, каб нам сесьці аднаму праваруч Цябе, а другому — леваруч Цябе ў славе Тваёй».

 

Яны-ж сказалі Яму: Дай нам сесьці ля Цябе аднаму праваруч, а другому леваруч у Тваёй славе.

Ісус жа сказаў ім: «Ня ведаеце, пра што просіце. Ці ж можаце піць келіх, які Я п’ю, або хрысьціцца хрышчэньнем, якім Я хрышчуся?»

 

Але Ісус сказаў ім: ня ведаеце, чаго просіце. Ці-ж можаце піць чашу, якую Я п’ю і хрысьціцца хрышчэньнем, якім Я хрышчуся? Яны адказалі Яму: можам.

Яны сказалі Яму: «Можам». Ісус жа сказаў ім: «Келіх, які Я п’ю, будзеце піць, і хрышчэньнем, якім Я хрышчуся, будзеце ахрышчаны.

 

Ісус-жа сказаў ім: чашу, якую Я п’ю, будзеце піць, і хрышчэньнем, якім Я хрышчуся, будзеце хрысьціцца,

Але сесьці праваруч Мяне або леваруч Мяне не Мая [справа] даваць, але каму падрыхтавана».

 

але сесьці праваруч і леваруч Мяне, ня Мне даваць, але каму прыгатавана.

І, пачуўшы, дзесяць пачалі абурацца на Якуба і Яна.

 

І пачуўшы дзесяць, пачалі злавацца на Якава і Івана.

Ісус жа, паклікаўшы іх, гаворыць ім: «Вы ведаеце, што тыя, якія лічацца князямі народаў, пануюць над імі, і магнаты іхнія маюць уладу над імі.

 

Ісус-жа, прыклікаўшы іх, сказаў ім: Ведаеце, што тыя, якія лічацца князямі народаў, пануюць над народамі і іхныя вялікія валадараць над імі.

У вас няхай будзе ня гэтак, але хто хоча стацца між вамі большым, няхай будзе служыцелем вашым.

 

У вас-жа няхай будзе ня гэтак, але хто хоча стацца большым між вамі, няхай будзе вам слугою.

І хто хоча ў вас стацца першым, няхай будзе слугою ўсіх.

 

І хто хоча стацца першым між вамі, няхай будзе слугою ўсіх.

Бо і Сын Чалавечы не прыйшоў, каб Яму служылі, але каб паслужыць і аддаць душу Сваю на адкупленьне многіх».

 

Бо Сын Чалавечы прыйшоў, не каб Яму служілі, але каб паслужыць і аддаць сваю душу за збаўленьне многіх.

І прыходзяць у Ерыхон. І калі Ён выходзіў з Ерыхону з вучнямі Сваімі і вялікім натоўпам, сьляпы Бартымей, сын Тымея, сядзеў пры дарозе, жабруючы.

 

І прыйшоў у Ерыхон, і калі Ён выходзіў з Ерыхону з сваімі вучнямі і мноствам народу, сьляпы Вартымэй сын Тымэяў сядзеў пры дарозе жабруючы.

І, пачуўшы, што гэта Ісус з Назарэту, пачаў крычаць і казаць: «Ісусе, Сыне Давідаў, зьлітуйся нада мною!»

 

І пачуўны, што гэта Ісус Назарэй, ён пачаў крычаць і казаць: "Ісусе, сыне Давідаў, зьлітуйся нада мною!"

І сварыліся многія на яго, каб замаўчаў, але ён тым мацней закрычаў: «Сыне Давідаў, зьлітуйся нада мною!»

 

І многія сварыліся на яго, каб змоўк, але ён яшчэ больш крычаў: "Сыне Давідаў, зьлітуйся нада мною!"

І, спыніўшыся, Ісус сказаў паклікаць яго. І клічуць сьляпога, гаворачы яму: «Будзь пэўны, уставай, кліча цябе».

 

І Ісус, затрымаўшыся казаў: "Паклічце яго". І клічуць сьляпога і кажуць яму: "Бадрыся, уставай, кліча цябе".

Ён, пакінуўшы адзеньне сваё, устаў і прыйшоў да Ісуса.

 

Ён-жа скінуўшы з сябе верхнюю вопратку, схапіўся і прыйшоў да Ісуса.

І, адказваючы, гаворыць яму Ісус: «Што хочаш, каб Я табе ўчыніў?» Сьляпы сказаў Яму: «Раббоні, каб мне бачыць».

 

І ў адказ яму Ісус сказаў: “Што хочаш, каб Я зрабіў табе?" Сьляпы сказаў Яму: "Мой Настаўнік, каб я стаў відушчым".

Ісус жа сказаў яму: «Ідзі, вера твая збавіла цябе». І адразу ён стаў бачыць, і пайшоў за Ісусам па дарозе.

 

Ісус-жа сказаў яму: "Ідзі, вера твая збавіла цябе". І ён зараз-жа пачаў бачыць і пайшоў за Ім па дарозе.