Марка 13 разьдзел

 

 

І калі выходзіў Ён са сьвятыні, гаворыць Яму адзін з вучняў Ягоных: «Настаўнік, паглядзі, якія камяні ды якія пабудовы!»

 

А Ісус, адказваючы, сказаў яму: «Бачыш усе гэтыя вялізарныя пабудовы? Не застанецца камяня на камяні, які б ня быў зруйнаваны».

 

І калі Ён сядзеў на гары Аліўнай насупраць сьвятыні, спыталіся ў Яго насамоце Пётар, і Якуб, і Ян, і Андрэй:

 

«Скажы нам, калі гэта станецца, і які знак, калі ўсё гэта мае скончыцца?»

 

Ісус, адказваючы ім, пачаў гаварыць: «Глядзіце, каб вас хто не падмануў.

 

Бо многія прыйдуць пад імем Маім, кажучы, што гэта Я, і многіх падмануць.

 

А калі пачуеце пра войны і чуткі ваенныя, не трывожцеся, бо ўсё гэта павінна стацца, але гэта яшчэ не канец.

 

Бо паўстане народ на народ, і валадарства на валадарства, і будуць месцамі землятрусы, і будуць голад і замяшаньні. Гэта пачатак мукаў радзін.

 

Глядзіце ж і вы самі, бо будуць вас выдаваць у сынэдрыёны і біць у сынагогах, і будзеце пастаўленыя перад ваяводамі і валадарамі дзеля Мяне на сьведчаньне ім.

 

І ўсім народам павінна спачатку быць абвешчана Эвангельле.

 

І калі павядуць вас, каб выдаць, не клапаціцеся наперад, што маеце гаварыць, і не абдумвайце, але што дадзена вам будзе ў гэты час, тое кажыце, бо ня вы будзеце гаварыць, але Дух Сьвяты.

 

І выдасьць брат брата на сьмерць, і бацька сына; і дзеці паўстануць супраць бацькоў і будуць забіваць іх,

 

і будзеце вы ў нянавісьці ў-ва ўсіх дзеля імя Майго. Але хто вытрывае да канца, будзе збаўлены.

 

А калі ўбачыце агіду спусташэньня, як сказана праз Данііла прарока, што стане там, дзе не павінна, — хто чытае, няхай разумее, — тады тыя, хто ў Юдэі, няхай уцякаюць у горы,

 

а хто на даху, няхай не зыходзіць у дом і не ўваходзіць узяць нешта з дому свайго,

 

і хто ў полі, няхай не вяртаецца назад узяць адзеньне сваё.

 

Але гора цяжарным і тым, што кормяць грудзьмі, у тыя дні.

 

Дык маліцеся, каб не былі ўцёкі вашыя ў зіму.

 

Бо ў тыя дні будзе такі прыгнёт, якога не было ад пачатку стварэньня, якое стварыў Бог, аж дагэтуль, і ня будзе.

 

І калі б Госпад не скараціў гэтых дзён, не выратавалася б ніводнае цела, але дзеля выбраных, якіх Ён выбраў, скараціў гэтыя дні.

 

І тады, калі хто вам скажа: “Вось тут Хрыстос”, ці: “Вось, там”, — ня верце.

 

Бо паўстануць фальшывыя хрысты і фальшывыя прарокі, і будуць рабіць знакі і цуды, каб зьвесьці, калі магчыма, і выбраных.

 

Вы ж глядзіце: вось, Я вам усё наперад сказаў.

 

Але ў тыя дні, пасьля прыгнёту таго, зацьмее сонца, і месяц ня дасьць сьвятла свайго,

 

У тыя дні пасьля гэнае бяды, сонца зацьміцца і месяц ня дасьць свайго блязску.

і зоркі нябесныя падаць будуць, і сілы, што ў небе, захістаюцца.

 

Ім зоркі будуць падаць з неба, і нябесныя сілы зрушацца.

І тады ўгледзяць Сына Чалавечага, Які прыходзіць на аблоках з вялікай моцаю і славаю.

 

І тады ўбачаць Сына Чалавечага, ідучы на хмарах з вялікаю сілаю і славою.

І тады Ён пашле анёлаў Сваіх, і зьбярэ выбраных Сваіх ад чатырох вятроў, ад краю зямлі да краю неба.

 

І тады пашле Сваіх анёлаў і зьбяре Сваіх выбраных ад чатырох вятроў ад краю зямлі і аж да краю неба.

У дрэва фігавага навучыцеся прыповесьці: калі ўжо галінка ягоная робіцца мяккай і пускае лісты, разумееце, што блізка лета.

 

Вазьмеце прыклад ад фігавага дрэва: калі яго гальлё ўжо мякчае і пускае лісьце, то ведаеце, што блізка лета.

Гэтак і вы, калі ўбачыце, што гэта адбываецца, разумейце, што блізка, у дзьвярах.

 

Гэтак і вы: калі ўглядзіце, што гэта збываецца, ведайце, што блізка ля дзявярэй.

Сапраўды кажу вам: не праміне пакаленьне гэтае, аж усё гэта станецца.

 

Сапроўды кажу вам: не праміне гэты род, як усё гэтае станецца.

Неба і зямля прамінуць, але словы Мае не прамінуць.

 

Неба і зямля прамінуць, а Мае словы не прамінуць.

А пра дзень той і гадзіну ніхто ня ведае, ані анёлы, якія ў небе, ані Сын, а толькі Айцец.

 

Аб тым дні і гадзіне ніхто ня ведае; ні анёлы ў небе, ані Сын Чалавечы, а толькі Айцец".

Глядзіце, ня сьпіце і маліцеся, бо ня ведаеце, калі прыйдзе пара.

 

Як чалавек, які, выяжджаючы, пакінуў дом свой, і даў уладу слугам сваім, і кожнаму свой абавязак, і загадаў прыдзьверніку, каб чуваў.

 

Дык чувайце, бо ня ведаеце, калі гаспадар дому прыйдзе: вечарам, ці апоўначы, ці як певень засьпявае, ці раніцай,

 

каб, калі вернецца неспадзявана, не знайшоў вас, што сьпіцё.

 

А што вам кажу, усім кажу: "Чувайце!"»