Марка 2 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Дабравесце паводле Марка. З аўдыёкасет
Праз колькі дзён ізноў прыйшоў Ён у Капэрнаум, і разыйшлося, што Ён у доме.
І праз некалькі дзён Ён зноў прыйшоў у Капернаум, і пачулі, што Ён дома.
Зараз сабралося гэтулькі народу, што ўжо і ля дзьве́раў ня было ме́сца; і Ён гаварыў ім слова.
І сабралася іх шмат, так што не ўмяшчаліся ўжо і пры дзвярах, і Ён казаў ім слова.
І прыйшлі да Яго з спараліжава́ным, якога не́сьлі чацьвёра;
І прыйшлі да Яго чацвёра са спаралізаваным на руках.
і, ня маючы магчымасьці прыйсьці да Яго цераз народ, раскрылі страху́ дому, дзе́ Ён быў, і, зро́біўшы дзіру, спусьцілі пасьце́ль, на якой ляжаў спараліжава́ны.
Патаму, што не маглі падступіцца да Яго з-за натоўпу, яны узняліся на дах, раскрылі яго у месцы над Ім, і спусцілі на постілкі спаралізаванага.
Ісус, ба́чучы ве́ру іх, кажа паралітыку: дзіця, даруюцца табе́ грахí тваі.
Убачыўшы іх веру, Ісус сказаў спаралізаванаму: «Сыне, адпускаюцца твае грахі».
Тут жа сядзе́лі некаторыя з кніжнікаў і разважалі ў сэрцах сваіх:
Сядзелі ж там некаторыя кніжнікі і разважалі ў сэрцах свайх:
што гэта Ён гэтак блюзьніць? Хто можа дараваць грахі, апрача аднаго Бога?
«Што Ён гэтак кажа? Блюзніць Бога! Хто можа адпускаць грахі, апрача аднаго Бога?»
Ісус, ураз жа даве́даўшыся духам Сваім, што яны гэтак думаюць сабе́, сказаў Ім: на што гэтак думаеце ў сэрцах вашых?
Ісус, адразу ўведаўшы духам Сваім, што яны так разважаюць сабе, сказаў ім: «Што гэта вы разважаеце ў сэрцах сваіх?
Што лягчэй? ці сказаць паралітыку: даруюцца табе́ грахí? ці сказаць: устань, вазьмі ложак свой і хадзі?
Што лягчэй: сказаць спаралізаванаму: «Адпускаюцца твае грахі», ці сказаць: «Устань, і вазьмі сваю постілку, і хадзі»?
Але, каб вы ве́далі, што Сын Чалаве́чы ма́е ўладу на зямлі дараваць грахі, — кажа паралітыку:
Але каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу адпускаць грахі на зямлі — кажа Ён спаралізаванаму:
Табе кажу: уста́нь, вазьмі ложак твой ды йдзі ў дом твой.
«Табе кажу: Устань, вазьмі сваю постілку і ідзі ў свой дом!»
Той ураз жа ўстаў і, узяўшы ложак, выйшаў перад усімі, так што ўсе́ дзівіліся і славілі Бога, кажучы: ніколі нічога такога мы ня бачылі.
адсутнічае
І выйшаў Ісус ізноў да мора; і ўве́сь народ пайшоў да Яго, і Ён навучаў іх.
І Ён зноў выйшаў да мора; і ўвесь натоўп прыходзіў да Яго, і Ён вучыў іх.
Праходзячы, угле́дзіў Ён Ле́вія Алфе́явага, сядзючы́ на мы́тніцы, і кажа яму: ідзі за Мною. І той, устаўшы, пайшоў за Ім.
І праходзячы, убачыў Ён Левія Алфеевага, што сядзеў ля мытні, і сказаў яму: «Ідзі ўслед за Мною!» І той устаў, і пайшоў услед за Ім.
І ста́лася, калі Ісус сядзе́ў за сталом у доме ягоным, пасяда́лі з Ім і вучнямі Яго шмат мы́тнікаў ды грэшнікаў, бо было іх многа, і яны йшлі за Ім.
І вось Ён прылёг у доме сваім, і шмат мытнікаў і грэшнікаў прыляглі разам з Ім, і Яго вучнямі; так як было ў Яго іх шмат, і ўсе яны ішлі ўслед за Ім.
Кніжнікі й фарысэі, угле́дзіўшы, што Ён е́сьць з мытнікамі ды грэшнікамі, кажуць вучням Яго: як гэта Ён е́сьць і п’е́ць з мытнікамі ды грэшнікамі?
І кніжнікі з фарысеяў, убачыўшы, што Ён есць з грэшнікамі і мытнікамі, казалі Яго вучням: «Як гэта Ён есць з мытнікамі і грэшнікамі?»
Пачуўшы гэтае, Ісус кажа ім: не́ здаро́вым трэба ле́кара, але хворым. Я прыйшоў клікаць не́ сьвятых, але грэшнікаў да пакуты.
І пачуўшы, Ісус кажа ім: «Не здаровыя маюць патрэбу ў лекары, а хворыя. Я прыйшоў паклікаць не праведных, а грэшных да пакаяння».
А вучні Іоанавы і фарысэйскія пасьцілі, і прыходзяць да Яго ды кажуць: чаму вучні Іоанавы ды фарысэйскія посьцяць, а Тваі вучні ня посьцяць?
А вучні Іаанавы і фарысеі пасцілі, і прыходзяць яны і кажуць Яму: «Чаму Іаанавы вучні ды фарысеі пасцяць, а Твае вучні не пасцяць?»
І сказаў ім Ісус: ці могуць пасьцíць сыны вясе́льля, калі з імі жаніх? Пакуль маюць сярод сябе́ жаніха́, ня могуць пасьцíць.
І сказаў ім Ісус: «Ці могуць сыны шлюбнага заручэння пасціць, калі з імі побач Жаніх? Пакуль Жаніх з імі, не могуць пасціць.
Але пры́йдуць дні, калі во́зьмуць ад іх жаніха́, і тады будуць пасьцíць у тыя дні.
Але прыйдуць дні калі будзе ўзяты ад іх Жаніх і тады яны будуць пасціць.
І ніхто не прышывае ла́пінкі з новай тканіны да старое адзе́жыны, бо новая ла́пінка адарве́цца ад старо́га, і дзіра́ будзе яшчэ бо́льшая.
Ніхто не прышывае лапікоў з новай тканіны да старога адзення, бо прышытае яго разарве: новае разарве старое, і дзірка будзе горшая,
І ніхто не налівае новага віна ў стары́я мяхí, бо новае віно прарве́ мяхí, і віно вы́цяча, ды мяхí прападуць; але віно новае трэба ўліваць у новыя мяхí.
і ніхто не ўлівае маладое віно ў старыя мяхі, а то віно прарве іх, і віно прападае і мяхі; а віно маладое уліваюць у новыя мяхі».
І давяло́ся перахо́дзіць Яму ў суботу це́раз засе́вы; і пачалі вучні Ягоныя дарогаю рваць кало́сьсе.
І выпала Яму ў суботу праходзіць збажыною, і Яго вучні пачалі дарогаю рваць калосся і есці.
Фарысэі сказалі Яму: глядзі, чаму яны робяць у суботу тое, чаго ня сьле́д рабіць?
І фарысеі сказалі Яму: «Паглядзі, чаму яны робят тое, чаго нельга рабіць у суботу?»
Ён сказаў ім: няўжо-ж вы ніколі ня чыталі, што зрабіў Давід, калі ме́ў патрэбу й галада́ў сам ды быўшыя з ім?
І Ён кажа ім: «Ці вы ніколі не чыталі, што зрабіў Давід, калі меў патрэбу і быў сам галодны і тыя, што былі з ім?
Як увайшоў ён у дом Божы за архірэя Авіафа́ра ды е́ў хлябы́ ахвя́рныя, якіх ня можна было е́сьці нікому, апрача сьвяшчэньнікаў, і даў і тым, што былі з ім.
Ён жа ўвайшоў у Божы дом першасвятара Авіяфары і з’еў хлябы ахверавання, якіх нельга было есці нікому, апрача святароў, і Ён даў таксама тым, што былі разам з ім?»
І сказаў ім: субота для чалаве́ка, але не́ чалаве́к для суботы;
І Ён казаў ім: субота для чалавека дадзена, а не чалавек для суботы;
вось чаму Сын Чалаве́чы ёсьць гаспадар і над суботай.
Так што Сын Чалавечы Гаспадар і суботы.
