Яна 10 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Чарняўскага 2017
Сапраўды, сапраўды кажу вам: Хто не праз дзверы ўваходзіць у авечы двор, а пералазіць дзе-небудзь, — той злодзей і разбойнік;
Сапраўды, сапраўды кажу вам: хто не ўваходзіць у аўчарню праз дзверы, але пранікае інакш, той злодзей і разбойнік;
хто ўваходзіць праз дзверы, той пастыр авечак.
а хто ўваходзіць праз дзверы, той пастыр над авечкамі.
Яму брамнік адчыняе, і авечкі чуюць яго голас, і ён кліча па імю сваіх авечак і выводзіць іх.
Яму прыдзвернік адчыняе, і авечкі слухаюцца яго голасу, і сваіх авечак кліча ён па імю ды выпускае іх.
Калі ён выпусціць усіх сваіх [авечак], ідзе перад імі, і авечкі ідуць услед за ім, бо ведаюць голас яго;
А калі выпусціць сваіх авечак, ідзе перад імі наперадзе, а авечкі ідуць за ім, бо ведаюць яго голас;
за чужым жа ўслед не пойдуць, а ўцякуць ад яго, бо не ведаюць голасу чужых.
а за чужым яны не пойдуць, але ўцякаюць ад яго, бо голасу чужых не ведаюць».
Гэтую прыпавесць сказаў ім Ісус, але тыя не зразумелі значэння таго, што Ён ім казаў.
Такую прыпавесць сказаў ім Ісус; але яны не зразумелі, што значыць тое, што ім гаварыў.
Тады Ісус зноў сказаў ім: Сапраўды, сапраўды кажу вам: Я — дзверы авечкам.
Дык сказаў ім Ісус ізноў: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: Я — дзверы для авечак.
Усе, колькі іх ні прыходзіла [перада Мною], зладзеі і разбойнікі, ды авечкі не паслухалі іх.
Усе, колькі іх не прыйшло перада Мною, — злодзеі яны і разбойнікі, але авечкі не паслухалі іх.
Я — дзверы: калі хто праз Мяне ўвойдзе, будзе ўратаваны, і ўвойдзе, і выйдзе, і пашу знойдзе.
Я — дзверы: калі хто праз Мяне ўвойдзе, будзе збаўлены; і ўвойдзе, і выйдзе, ды знойдзе пашу.
Злодзей прыходзіць толькі, каб украсці, забіць і знішчыць. Я прыйшоў, каб мелі жыццё і паддастаткам мелі.
Злодзей не прыходзіць інакш, каб толькі красці, забіваць і губіць; Я ж прыйшоў, каб мелі жыццё і мелі ўдосталь.
Я — добры пастыр. Добры пастыр сваё жыццё аддае за авечак;
Я — Пастыр добры. Добры Пастыр аддае за авечак жыццё Сваё.
найміт [жа] — не пастыр, той, каму авечкі не свае, бачыць, як прыходзіць воўк, і пакідае авечак і ўцякае, і воўк хапае іх і разганяе [авечак],
Але найміт ды той, хто не пастыр, у каго авечкі не свае, бачыць, што набягае воўк, кідае авечак ды ўцякае, — а воўк хапае іх і разганяе авечак, —
[а найміт уцякае], бо ён найміт, і яму не рупіць пра авечак.
А найміт уцякае, бо ён — найміт і не рупіцца пра авечак.
Я — добры пастыр і ведаю Маіх, і Мае ведаюць Мяне,
Я — добры Пастыр і ведаю Маіх, і яны Мяне ведаюць,
як ведае Мяне Бацька, так і Я ведаю Бацьку, і Маё жыццё аддаю за авечак.
як ведае Мяне Айцец, а Я ведаю Айца; і жыццё Маё аддаю за авечак.
І іншых авечак Я маю, якія не з гэтага двара; і тых Мне трэба прывесці, і яны пачуюць Мой голас, і будзе адна чарада, адзін Пастыр.
Ды і іншых авечак маю, якія не з гэтай аўчарні, і тых належыць Мне прывесці, і будуць яны слухаць голасу Майго, і станецца адзін статак і адзін Пастыр.
За гэта любіць Мяне Бацька, што Я аддаю Маё жыццё, каб зноў прыняць яго.
Таму любіць Мяне Айцец, што Я жыццё Маё аддаю, каб зноў яго атрымаць.
Ніхто не забірае яго ў Мяне, а Я аддаю яго Сам. Маю ўладу аддаць яго і маю ўладу зноў прыняць яго; гэтую запаведзь Я атрымаў ад Майго Бацькі.
Ніхто ў Мяне яго не адбірае, але Я па Сваёй волі аддаю яго. Маю ўладу аддаваць яго і маю ўладу яго атрымаць. Такі загад атрымаў Я ад Айца Майго».
Зноў адбыўся разлад між іудзеямі з-за гэтых слоў.
Дзеля таго ўзнікла зноў спрэчка між юдэямі з-за гэтых слоў.
І шмат хто з іх казаў: У ім дэман, і Ён шалее; што вы Яго слухаеце?
Затым многія з іх гаварылі: «Дэмана мае і шалее! Нашто Яго слухаць?»
Іншыя казалі: Гэта не словы апантанага дэманам; хіба можа дэман адкрываць сляпым вочы?
Іншыя ж казалі: «Гэта не словы апанаванага дэманам. Ці ж дэман можа сляпым вяртаць зрок?»
Настала тады ў Іерусаліме свята Аднаўлення; была зіма,
Сталася тады ў Ерузаліме ўрачыстасць пасвячэння святыні; была зіма,
і хадзіў Ісус у святыні, у Саламонавым прытворы.
і хадзіў Ісус па святыні ў прысенках Саламона.
Тады іудзеі абступілі Яго і казалі Яму: Дакуль будзеш трымаць у няпэўнасці нашу душу? Калі Ты Хрыстос, скажы нам адкрыта.
Тады абступілі Яго юдэі і казалі Яму: «Дакуль будзеш бянтэжыць душу нашу? Калі Ты — Хрыстос, скажы нам яўна».
Ісус адказаў ім: Я сказаў вам, і вы не верыце; учынкі, што Я раблю ў імя Майго Бацькі, сведчаць пра Мяне;
Адказаў ім Ісус: «Сказаў Я вам, а вы не верыце; справы, якія Я выконваю ў імя Айца Майго, яны сведчаць пра Мяне.
але вы не верыце, бо вы не з Маіх авечак, [як Я казаў вам].
Але вы не верыце, бо вы не з Маіх авечак, як Я сказаў вам.
Мае авечкі чуюць Мой голас, і Я ведаю іх, і яны ідуць услед за Мною,
Авечкі Мае слухаюцца голасу Майго, і Я ведаю іх, і яны ідуць за Мной,
і Я даю ім вечнае жыццё, і яны не загінуць навекі, і ніхто не выхапіць іх з Маёй рукі.
і Я даю ім жыццё вечнае, і не прападуць вечна, і ніхто не вырве іх з Маёй рукі.
Мой Бацька, Які даў Мне іх, большы за ўсіх, і ніхто не можа выхапіць іх з рукі [Майго] Бацькі.
Айцец Мой, Які даў Мне іх, большы за ўсіх, і ніхто не можа вырваць іх з рукі Айца Майго.
Я І Бацька — адно.
Я і Айцец — адно».
І вось іудзеі зноў прынеслі каменне, каб укаменаваць Яго.
Дык зноў юдэі схапілі камяні, каб Яго ўкаменаваць.
Ісус адказаў ім: Шмат добрых учынкаў паказаў Я вам ад [Майго] Бацькі; за які з гэтых учынкаў хочаце каменаваць Мяне?
Адказаў ім Ісус: «Многа добрых учынкаў паказаў Я вам ад Айца Майго, дык за які з гэтых учынкаў кідаеце ў Мяне камяні?»
Іудзеі адказалі Яму, [кажучы]: Не за добры ўчынак мы камянуем Цябе, а за блюзнерства і за тое, што Ты, будучы чалавекам, робіш Сябе Богам.
Адказалі Яму юдэі, кажучы: «Не камянуем Цябе за добрую справу, але за блюзненне, за тое, што Ты, хоць Ты чалавек, робіш Сябе Богам».
Ісус адказаў ім: Ці не напісана ў вашым законе: «Я сказаў: Вы — багі»?
Адказаў ім Ісус: «Ці ж у законе вашым не напісана: “Я сказаў: вы — багі”?
Калі Ён назваў багамі тых, да якіх было слова Божае, а Пісанне не можа быць парушана, —
Калі назваў багамі тых, для якіх было прызначана слова Божае, — а Пісанне памыліцца не можа, —
то як пра Таго, Каго Бацька асвяціў і паслаў у свет, вы кажаце: «Ты блюзнерыш», бо Я сказаў: «Я — Сын Божы»?
аб Тым, Каго Айцец усвяціў і паслаў у свет, вы кажаце: “Ты блюзніш!”, бо Я сказаў: “Я — Сын Божы”?
Калі Я не раблю спраў Майго Бацькі, не верце Мне;
Калі Я не раблю спраў Айца Майго, не верце Мне.
а калі Я раблю, то нават калі Мне не верыце, верце Маім справам, каб пазналі і ведалі30, што ўва Мне Бацька і Я ў Бацьку31.
Але калі раблю, дык, калі вы Мне верыць не хочаце, верце справам, каб спазналі і паверылі, што Айцец — ува Мне, а Я — у Ім».
[Тады] яны зноў шукалі, каб схапіць Яго, ды Ён ухіліўся ад іх рук.
Імкнуліся затым Яго ўзяць, але Ён ухіліўся ад іх рук.
І Ён зноў пайшоў за Іардан, на тое месца, дзе спачатку Іаан хрысціў, і застаўся там.
І пайшоў зноў за Ярдан, у месца, дзе раней хрысціў Ян, ды там застаўся.
І многія прыйшлі да Яго і казалі: Іаан ніякага знаку не зрабіў, ды ўсё, што Іаан сказаў пра Яго, было праўдзівае.
І многія прыходзілі да Яго і казалі: «Ян, што праўда, ніводнага знака не ўчыніў; але ўсё, што Ян аб Ім сказаў, было праўдай».
І многія там уверавалі ў Яго.
І многія там паверылі ў Яго.
