Марка 9 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Анатоля Клышкi → Дабравесце паводле Марка. З аўдыёкасет
І Ён казаў ім: Сапраўды кажу вам: Ёсць некаторыя з тых, што стаяць тут, якія не зазнаюць смерці, пакуль не ўбачаць Царства Божага, якое прыйдзе ў сіле.
І Ён казаў ім: «Папраўдзе кажу вам: некаторыя з тых, што стаяць тут, не зазнаюць смерці, аж пакуль не ўбачаць, як прыходзіць у моцы Царства Божае».
І праз шэсць дзён Ісус забірае Пятра, і Іякава, і Іаана і ўзводзіць асобна іх адных на высокую гару. І перамяніўся Ён перад імі,
І праз шэсць дзён бярэ Ісус Пётру, і Якава, і Іаана, і ўзводзіць асобна іх адных на высокую гару. І пераўасобіўся Ён перад імі.
і Яго адзенне зрабілася бліскучае, незвычайна белае, [як снег], як бялільшчык на зямлі не можа так выбеліць.
І Яго адзенне зрабілася ззяючае, незвычайна белае, што бялільшчык на зямлі не можа так выбеліць.
І з’явіўся ім Ілія з Маісеем і размаўлялі з Ісусам.
І з’явіўся Ілля з Майсеем, і размаўлялі з Ісусам.
І, азваўшыся, Пётр кажа Ісусу: Равві, добра нам тут быць, і давай зробім тры палаткі, Табе адну, і Маісею адну, і Іліі адну.
І азваўшыся, Пётра кажа Ісусу: «Равві, добра тут быць, і зробім тры шатры, Табе адзін, і Майсею адзін, і Іллі адзін.»
Бо не ведаў ён, што сказаць, бо яны былі перапалоханыя.
Бо не ведаў ён, што сказаць, бо былі яны перапалоханыя ўсе.
І паўстала воблака, якое накрыла ценем іх, і пачуўся голас з воблака: Гэта Мой Сын Улюбёны, слухайце Яго!
І паўстала хмара, якая пакрыла іх, і пачуўся голас з хмары: «Гэта Мой Сын улюбёны, слухайце Яго!»
І раптам, агледзеўшыся, яны ўжо нікога не ўбачылі, акрамя аднаго Ісуса з сабою.
І раптам, аглядзеўшыся навокал, яны ўжо нікога не убачылі, толькі аднаго Ісуса з сабою.
І, калі зыходзілі з гары, Ён загадаў ім, каб нікому не расказвалі таго, што бачылі, аж пакуль Сын Чалавечы не ўваскрэсне з мёртвых.
І калі спускаліся з гары, Ён наказаў ім, каб нікому не расказвалі таго, што бачылі, аж пакуль Сын Чалавечы не ўстане з мёртвых.
І яны захавалі ў сабе гэтае слова, спрачаючыся між сабою, што значыць уваскрэснуць з мёртвых.
І трымалі яны гэтае слова, разважаючы між сабою, што значыць «устаць з мёртвых».
І спыталіся ў Яго, кажучы: Чаму кніжнікі кажуць, што спярша Ілія павінен прыйсці.
І пыталіся ў Яго, кажучы: «Чаму кніжнікі кажуць, што Ілля павінен спярша прыйсці?»
Ён жа сказаў ім: Ілія, сапраўды, прыходзіць спярша і ўзнаўляе ўсё; а як напісана пра Сына Чалавечага, што шмат Яму належыць выцерпець і быць зняважаным?
А Ён сказаў ім: «Ілля, сапраўды, прыйшоўшы спярша, адновіць усё; а як жа напісана пра Сына Чалавечага? — шмат Яму належыць выцерпець і быць зняважаным, і пакутаваць ад іх.
Але кажу вам, што і Ілія прыйшоў і зрабілі яму ўсё, што хацелі, як напісана пра яго.
Яшчэ раз кажу, што Ілля прыйшоў, ды не прызналі яго, і зраблі з ім, што хацелі, як і напісана пра яго.»
І, прыйшоўшы да вучняў, яны ўбачылі вялікі натоўп навокал іх і кніжнікаў, што спрачаліся з імі.
А прыйшоўшы да вучняў, убачыў вялікі натоўп навокал іх, ды кніжнікаў, што спрачаліся з імі.
І адразу ўвесь натоўп, убачыўшы Яго, уразіўся, і, падбягаючы, яны віталі Яго.
І адразу ўвесь натоўп, убачыў Яго, вельмі здзівіўся, і падбягаючы яны віталі Яго.
І Ён спытаўся ў іх: Аб чым спрачаецеся з імі?
І Ён спытаўся ў іх: «Аб чым спрачаецеся з імі?»
І адзін з натоўпу адказаў Яму: Настаўніку, я прывёў да Цябе свайго сына, у якім нямы дух;
І папрасіў Яму адзін з натоўпу: «Настаўнік, я прывяду да Цябе майго сына, выратуй яго, бо немач ад дэмана ўвайшла ў яго.
і дзе ён ні схопіць яго, кідае вобземлю, і ён пену пускае, і скрыгоча зубамі і карчанее; і я сказаў Тваім вучням, каб выгналі яго, ды яны не змаглі.
І як ён схопіць яго, кідае яго на зямлю, а сын пену пускае, і скрыгоча зубамі, і карчанее; і я прасіў Тваіх вучнях, каб выгналі яго, ды яны не змаглі».
А Ён у адказ ім кажа: О бязвернае пакаленне, дакуль буду ў вас? Дакуль буду цярпець вас? Вядзіце яго да Мяне.
А Ён у адказ ім кажа: «Во род няверны, дакуль буду Я з вамі? Дакуль буду цярпець вас? Прывядзіце яго да Мяне.»
І прывялі таго да Яго. І, убачыўшы Яго, дух адразу скруціў таго курчам і той, упаўшы на зямлю, качаўся, пускаючы пену.
І прывялі хлопца да Яго. І дух немачны ўбачыўшы Яго, адразу скруціў цела хворага, і курчылася яно ў сутарзе, упаўшы на зямлю, і кідалася пускаючы пену.
І Ён запытаўся ў яго бацькі: Як даўно гэта здарылася з ім? — І той сказаў: З дзяцінства;
Ісус запытаўся ў яго бацькі: «Колькі часу, як гэта здарылася з ім?» Той жа адказаў: «З дзяцінства.
і часта і ў агонь кідаў яго, і ў ваду, каб загубіць яго, але, калі што можаш, дапамажы нам, злітаваўшыся над намі!
Бо часта дух кідаў яго ў агонь і ў ваду, каб загубіць яго; але, калі што можаш, дапамажы нам, злітаваўшыся над намі.»
Ісус жа сказаў яму: Ты кажаш: «Калі можаш». Усё мажлівае для таго, хто веруе.
Ісус сказаў яму: «Няма немагчымага для тых, хто веруе».
[І] адразу, усклікнуўшы, хлопцаў бацька [са слязьмі] сказаў: Верую, [Госпадзе], дапамажы майму нявер’ю.
Адразу ўсклікнуўшы, хлопцаў бацька казаў: «Верую. Дапамажы маёй веры ўмацавацца».
Ісус жа, убачыўшы, што збягаецца натоўп, забараніў нячыстаму духу, кажучы яму: Нямы і глухі дух, Я загадваю табе: выйдзі з яго і больш не ўваходзь у яго!
Ісус жа, убачыўшы, што збяраецца натоўп, выняс забарону нячыстаму духу: «Немач злая, Я загадваю табе: выйдзі з яго і больш не ўваходзь!»
І дух, ускрыкнуўшы і моцна скурчыўшы таго, выйшаў; а той зрабіўся як мёртвы, так што многія казалі, што ён памёр.
І ўскрыкнуўшы, і моцна скурчыўшы цела хлопца, дух выйшаў з яго; а хлопец зрабіўся як мёртвы, ды і казалі многія што памёр.
Ісус жа, узяўшы яго [за] руку, падняў яго, і ён устаў.
Ісус жа, узяўшы яго за руку, падняў яго, і ён устаў.
І калі Ён увайшоў у дом, Яго вучні на адзіноце пыталіся ў Яго: Чаму мы не змаглі выгнаць яго?
І калі ўвайшоў Ісус у дом, Яго вучні на адзіноце спыталіся ў Яго: «Чаму не змаглі мы выгнаць яго?»
І Ён сказаў ім: Гэты род не можа выйсці інакш, як ад малітвы [і посту].
І Ён адказаў ім: «Гэты род ніяк не можа выйсці, толькі ад малітвы і пастоў».
І, выйшаўшы адтуль, яны праходзілі праз Галілею; і Ён не хацеў, каб хто-небудзь даведаўся пра гэта;
І адтуль, выйшаўшы, яны праходзілі праз Галілею; і Ён не хацеў, каб даведаўся хто;
бо Ён навучаў Сваіх вучняў і казаў ім: Сын Чалавечы будзе аддадзены ў рукі людзей, і заб’юць Яго, і, забіты, Ён праз тры дні ўваскрэсне.
Бо Ён навучаў і настаўляў вучняў Сваіх: «Сын Чалавечы будзе выдадзены ў рукі чалавечыя, і будзе забіты, і на трэці дзень ўваскрэсне».
Яны ж не зразумелі гэтага слова і баяліся ў Яго спытацца.
Яны не разумелі слоў Яго, а запытаць баяліся.
І прыйшлі ў Капернаум. І, калі быў ў доме, Ён спытаўся ў іх: Што вы дарогаю абмяркоўвалі?
І прышоўшы ў Капернаум. І калі быў дома, Ён спытаўся ў іх: «Што вы дарогаю абмяркоўвалі?»
Яны ж маўчалі; бо ў дарозе адзін з адным паспрачаліся: хто большы.
Яны ж маўчалі; бо ў дарозе абмяркоўвалі між сабою: хто большы.
І Ён, сеўшы, паклікаў дванаццаць і кажа ім: Калі хто хоча быць першы, няхай будзе з усіх апошні і слуга ўсіх.
І сеўшы, Ён паклікаў Дванаццаць і кажа ім: «Калі хто хоча быць першы, няхай будзе з усіх апошні і слуга ўсіх».
І, узяўшы дзіця, Ён паставіў яго пасярод іх, і, абняўшы яго, сказаў ім:
І ўзяўшы дзіця, Ён паставіў яго пасярод іх, і абняўшы яго, сказаў ім:
Хто прыме адно з такіх дзяцей у Маё імя, Мяне прымае; а хто Мяне прыме, не Мяне прымае, але Таго, Хто паслаў Мяне.
«Хто не прыйме адно такое дзеця ў імя Маё, той і Мяне не прыйме; і не Мяне нават, але Таго, Хто паслаў Мяне».
Сказаў Яму Іаан: Настаўніку, мы бачылі аднаго чалавека, што Тваім імем выганяе дэманаў, і забаранілі яму, бо ён не ішоў услед за намі.
Адказаў Яму Іаан: «Настаўнік, мы бачылі чалавека, што Тваім іменем выганяў дэманаў, і забаранялі яму, бо ён не ішоў услед за намі».
Ісус жа сказаў: Не забараняйце яму. Бо няма таго, хто зрабіў бы цуд у Маё імя і мог бы неўзабаве ліхасловіць Мяне;
Ісус жа сказаў: «Не забараняйце яму. Бо няма таго, што зрабіў бы цуд у Маё імя і мог бы неўзабаве кепска казаць пра Мяне.
бо хто не супроць нас, той за нас19.
Бо хто не супроць нас, той за нас.
Бо хто напоіць вас кубкам вады ў Маё імя, таму што вы Хрыстовы, — сапраўды кажу вам: ні ў якім разе ён не страціць сваёй узнагароды.
Бо хто напоіць кубкам вады ў імя Маё, таму што вы Хрыстовы, папраўдзе кажу вам: не страціць ён сваёй узнагароды.
І хто ўвядзе ў грэх аднаго з гэтых малых, што веруюць [у Мяне], лепей было б яму, калі б млынавы20 жарон павесілі яму на шыю і кінулі яго ў мора.
А хто ўвядзе ў грэх аднаго з гэтых малых, што веруюць [у Мяне], лепей бы было яму, каб млынавы жарон павесілі яму на шыю і кінулі ў мора.
І калі твая рука будзе ўводзіць у грэх цябе, адсячы яе; лепей, каб ты калекам увайшоў у жыццё, чым, дзве рукі меўшы, пайшоў у геену, у нязгасны агонь,
І калі ўводзіць у грэх цябе твая рука, адсячы яе; лепей табе калекім увайсці ў жыццё, чым, дзве рукі меўшы, адысці ў геену, у нязгасны агонь.
[дзе іх чарвяк не памірае і агонь не згасае]21.
адсутнічае
І калі твая нага будзе ўводзіць у грэх цябе, адсячы яе; лепей, каб ты кульгавым увайшоў у жыццё, чым, дзве нагі меўшы, быў кінуты ў геену, [у нязгасны агонь,
І калі твая нага ўводзщь у грэх цябе, адсячы яе; лепей табе ўвайсці у жыццё кульгавым, чым, дзве нагі меўшы, быць кінутаму ў геену.
дзе іх чарвяк не памірае і агонь не згасае].
адсутнічае
І калі тваё вока будзе ўводзіць у грэх цябе, вырві яго; лепей, каб ты аднавокім ўвайшоў у Царства Божае, чым, два вокі меўшы, быў укінуты ў геену [вогненную],
І калі тваё вока ўводзіць у грэх цябе, вырві яго; лепей табе аднавокім ўвайсці ў Царства Божае, чым, два вокі меўшы, быць укінутаму ў геену,
дзе іх чарвяк не памірае і агонь не згасае.
адсутнічае
Бо кожны агнём асоліцца [і кожная ахвяра соллю асоліцца].
Бо кожны агнём пасоліцца [і кожная ахвяра соллю пасоліцца].
Соль — добрая рэч, калі ж соль абяссолее, чым яе прыправіце? Майце соль у сабе і жывіце мірна між сабою!
Соль — дабро; калі ж соль стане прэснай, як вярнеце ёй сілу? Майце соль у сабе і майце мір між сабою!»
